I Religies en religieuze stromingen

 

II Religies, eenheid in verscheidenheid

 

Het is mijn persoonlijke overtuiging dat elke religie belangrijke waarheden bevat en dat geen enkele religie, in wezen, slecht is voor degenen die haar beoefenen. In iedere religie komen waardevolle en universele wetten voor die, in hun oorsprong, bij allen op dezelfde leest geschoeid zijn, ook al lijken ze dan, oppervlakkig gezien, soms heel verschillend.

Het is de kunst om juist de dingen te ontdekken die alle religies met elkaar verbinden en niet om zich blind te staren op de verschillen. Dit is de enige manier om ooit tot een universele religie te komen en een kosmisch Godsbesef en een allesomvattende naastenliefde te ontwikkelen waarbij 'alle' mensen onze broers en zusters zijn en waar geen onderscheid gemaakt wordt tussen hen die tot 'ons enige ware geloof' behoren en zij die voor een andere religie hebben gekozen of daarin zijn opgegroeid.

Ik denk dat dit de enige manier is om ooit een vredevolle wereld en een liefdevolle samenleving te scheppen waar geen plaats meer is voor oorlog, moord en geweld.

Op deze pagina wil ik een poging doen om daar een begin mee te maken.


Het is me duidelijk dat ik hier lang niet alle religieuze stromingen en afsplitsingen ervan zal kunnen vernoemen. Er zijn er te veel. Een uitgebreide lijst van religies met aanklikbare verwijzingen trof ik aan bij WIKIPEDIA.NL   
Het is altijd interessant om daar eens een kijkje te nemen.

 


00. Citaten  01. Het HindoeÔsme   02. Het Boeddhisme ( ook Tibetaans Boeddhisme)  03. Het Jodendom ( ook Kabbala )   04. Het Christendom   05. De Islam   06. Het Taoisme   07. Het Zoroastrisme   08. Het Sikhisme  09. Het Soefisme    

Een tekst die duidelijk uitdrukt wat ik bedoel vond ik in een boekje van Jan Kruisheer:
De Synthese der godsdiensten

 

EEN UNIVERSELE GODSDIENST

 

Een vergelijkende studie der godsdiensten, indien op de juiste wijze ondernomen, n.l. zonder voorkeur of vooroordeel en wanneer de nadruk meer speciaal ge­legd wordt op het zoeken van overeenkomsten dan op verschillen en tegenstellingen, zal ongetwijfeld een verruiming van inzicht, een uitbreiding van visie en een groter waardering van elkanders inzicht en standpunt kunnen brengen. Ogenschijnlijk onover­komelijke verschillen worden onbelangrijk als wij daar tegenover de onberekenbare winst plaatsen, die uit de vele overeenkomsten voortspruit. Dan zal blijken, dat in hoofdzaken en in vele gevallen dikwijls zelfs tot in details, allen op dezelfde grondslagen berusten, dezelfde principiŽle moraal verkondigen, dezelfde levenslessen onderrichten, dat allen trachten de mens op te voeden tot een edeler, geestelijker bestaan.

Indien dat juist is - en de onderhavige studie is een zwakke eerste poging de waarheid hiervan aan te tonen - dan bezitten wij daarmee een machtig hulpmiddel tot het bevorderen van beter begrijpen en waarderen van elkanders levensbeschouwing en dit weer is de beste methode tot het aankweken van universele verdraagzaamheid. Gegrond op kennis, begrijpen en waarderen, kan aldus de vergelijkende godsdienststudie een krachtig tegenwicht zijn tegen alle bekrompenheid en onverdraagzaamheid, welke alleen in onkunde en onwetendheid kunnen bestaan. Maar al te vaak voert een vast geloof en de over­tuiging van de grote waarde van de eigen godsdienst de eenzijdig georiŽnteerde mens tot een afwijzen van eens anders geloof. En aan de andere zijde vindt men dan een dergelijk standpunt: belijders van elke godsdienst zijn vast ervan overtuigd zelf alleen de Waarheid en de Alleenzaligmaking te bezitten en te vertegenwoordigen; alle anderen zijn betreurens­waardige dwalingen voor hen. Waar allen met even­veel overtuiging eigen standpunt voorstaan, hoewel meestal zeer onvoldoende ingelicht omtrent het ge­zichtspunt der anderen, daar is men geneigd reeds te gaan vermoeden, hoe allen ongelijk (of wellicht allen gelijk) moeten hebben.

Maar bij dergelijke beoordelingen en veroordelingen wordt de toch zo belangrijke vraag buiten beschou­wing gelaten of het menselijk denken, zoals dat nu is, wel in staat is De Gehele Waarheid te onderkennen en te bevatten. Zou men niet redelijkerwijs moeten verwachten, dat elke eventuele Visie van de Waar­heid gekristalliseerd en beperkt moet worden, zodra zij wordt neergelegd in taal (Prediking, Heilige Boe­ken), in riten, ceremoniŽn, liturgieŽn en in leerstel­lingen bovenal? Door dit proces můet elke vaststel­ling der Ene Waarheid omsluierd, verstoffelijkt worden. Zou de gewone mens van thans in staat zijn de ganse Grote Waarheid in al haar omvang te kun­nen omvatten? Klaarblijkelijk niet. En als een gro­tere dan de gemiddelde mens Zijn Visie der Waarheid brengt, waarmee Hij dan poogt de mens tot Gids in het Leven te zijn, dan kan het niet anders of al heel spoedig wordt dat, wat Hij brengt, tot onherkenbaar geworden toe verwrongen en verdraaid.

Geen van de huidige godsdiensten is erin geslaagd de oorspronkelijke leer zuiver te handhaven en het was de uitgesproken overtuiging van Mohammed, de Profeet van ArabiŽ, dat zulks ook onvermijdelijk altijd moest gebeuren, dat in verloop van tijd elke Leer der Waarheid naar omlaag getrokken wordt door hen, die na de Leraar komen, omdat deze nog niet gelijke hoogte bereikt hebben als de Leraar Zelf en zij dus daardoor alleen al niet in staat kunnen zijn die Leer in al zijn grootheid te omvatten, laat staan te prediken.

Alle godsdiensten zijn terug te voeren tot ťťn zulk een oorspronkelijk Stichter; alle wijzen terug naar Eťn, die ver boven alle anderen uitstekend, een god­delijk Leraar was, Die kennis en inzicht en de Wijs­heids-Waarheid bezit en daardoor in staat is de men­sen de Weg te wijzen, hun te tonen hoe te leven. Maar al deze Leraren, die allen getuigen van de Zekerheid van Hun Weten, staan ver uit boven de mensen en geven die Kennis in allegorieŽn, parabelen en symbolen, waarin en waarachter zij verborgen (en tegelijkertijd bewaard) ligt. En hoe verder in de loop der tijden men van de Oorspronkelijke Leraar ver­wijderd geraakte, hoe verder men ook afdwaalde van dat, wat Hij had gebracht. Vandaar juist de onver­mijdelijke oorzaak en noodzaak, waarop Mohammed wees, dat telkens weer opnieuw het Licht der Waarheid moet worden ontstoken en een volgend Lichtdra­ger verschijnt.

Wel is het waar, dat deze Grote Leraren, Stichters van godsdiensten, niet immer letterlijk en woordelijk hetzelfde onderricht brachten, doch Hun lering gaven al naar de aard en de behoeften van het volk en het ras, waaronder Zij moesten optreden en werken. Maar toch ligt aan aller Leer duidelijk herkenbaar Eťn en dezelfde Waarheid ten grondslag, welke Zij in de taal en naar de behoeften van hun tijd en om­geving trachten te geven. En even onmiskenbaar duidelijk is, dat die originele Leer in al haar hoogheid door velen nog moeilijk kon worden begrepen en nog moeilijker kon worden geleefd, opgevolgd. Zeker hebben hier en daar enige zeer enkelen de Leraar iets beter of meer begrepen dan de anderen, de massa, doch zelfs die weinigen waren klaarblijkelijk niet zelf in staat Zijn zo hoog verheven standpunt volledig in te nemen.

Wanneer wij inderdaad onbevooroordeeld naar ver­heldering en opklaring van inzicht streven, geen vooropgezette meningen willen opdringen ter bevoor­rechting van de een of andere bijzondere godsdienst­vorm dan zullen wij ontdekken, dat elk van hen zijn

bijzondere schoonheid en waarde bezit, dat elk van hen beoogt de Waarheid te verduidelijken, te onder­richten en dat uitsluitend menselijke beperking steeds weer de oorzaak is van elkander niet begrijpen ten gevolge van verschillen, van onderling niet begrepen uitdrukkingen, van het gebruik van verschillende voorstellingswijzen en gewoonten, verschil in ge­bezigde symbolen, allegorieŽn, legenden en parabellen, riten, en ceremoniŽn. Toch zijn dit alle slechts hulpmiddelen, gebezigd om in de gemanifesteerde tijd­ruimte wereld de Ene tijdruimteloze, want Eeuwige Waarheid en Werkelijkheid die er achter ligt, uit te drukken. Alle zijn zij pogingen om de Ene Waarheid weer te geven voor zover dit in gemanifesteerd be­staan mogelijk is.

Het zal wellicht nuttig zijn - zij het toch, naar wij hopen, ten overvloede - met nadruk erop te wijzen, dat wij "godsdienst" in geen geval kunnen aanvaar­den als zijnde alleen een complex van leerstellingen en dogma's, welke de mens slechts aan te nemen of te "geloven" heeft, zulks op poene[1]  van de' aller-verschrikkelijkste en meest onrechtvaardige gevolgen voor hem. Godsdienst kan niet van buitenaf worden opgelegd, doch is - of moest in elk geval zijn - een zaak van hart en van gemoed, van het Innerlijk Leven zelve. Het is uitsluitend en alleen iets, wat elk individu bijzonderlijk voor zichzelf alleen aangaat en dat ten nauwste met zijn eigen innerlijk leven ver­band houdt. Ware levende godsdienst kan niet be­staan uit woorden, dogma's, leerstellingen, nog min­der is het een uitsluitend intellectueel stelsel; gods­dienst is verwerkelijking, is leven en in geen geval slechts een aanhoren en aanvaarden zonder begrijpen. Godsdienst is leven en veranderen - die twee zijn synoniem en identiek.

Ware godsdienstkennis sluit alle wetenschappelijk en filosofisch kennen in (of moest dat doen). Eigen­lijk zijn dit drie wegen als gevolg van het feit van de Drie-Ene wijze, waarop het Ene Leven Zich in de wereld manifesteert. Inderdaad zijn zij onscheid­baar en zouden zij tezamen beoefend moeten worden, wat de Wijzen der Oudheid dan ook deden. De een vult de ander aan. Inderdaad zullen zij nooit tot waarlijk verschillende of tegenstrijdige conclusies kunnen leiden, daar het alle drie methoden zijn tot het benaderen van de Ene Waarheid. Verschillen zij wel in hun momentele conclusies, dan moet dit een aanduiding zijn, dat een of meer der drie zich ver­gist. Zij zijn eigenlijk drie aanzichten in de gemani­festeerde wereld van de Ene Onbeschrijfbare Wijs­heids-Waarheid. Geloof, Rede en Kennis, de drie ver­mogens tot waarnemen, die in de mens ontplooid moeten worden en die in verloop van Evolutie in hem zullen moeten worden ontwikkeld tot de Hoogste Levensuitingen in hem, zijn de drie aardse aspecten van de Ene Geest, die hij is. Godsdienst, Wijsbegeerte en Wetenschap vormen de drie wegen, die ten slotte moeten samenvallen en samenwerken in het zoeken en vinden van het Ene Doel, de Ene Wijsheids-Waar­heid, het Ene Alomtegenwoordige Inwezen Zelf.

De innerlijke wereld, ons meest innerlijke Zelf van de Geest, is in werkelijkheid die Eenheids-Kern Zelf, zoals alle godsdiensten ons zeggen. De uiterlijke wereld der verschijningsvormen is ver, heel ver van die Eenheid af en dŠŠr zal het dan ook moeilijk zijn om de werkelijkheden van Bestaan en Leven-zelf te ontdekken. Ware godsdienst nu, tracht de begren­zingen en beperkingen der zinnen te boven te komen door in zichzelf in te keren, in het eigen centrale Inwezen door te dringen. Alle Stichters en werkelijk belangrijke Leiders van alle godsdiensten verklaren nadrukkelijk, dat zij erin geslaagd zijn binnen in zichzelf tot dat Centrale Inwezen door te dringen, waar zij dan in zichzelf een geheel nieuwe en gans andere wereld vonden, alwaar zij boven de tijdruimtelijke manifestatie der lichamen waren uitgestegen en waar zij ontdekten, dat daar de Ene Werkelijkheid van alle werkelijkheden, de Ene Bron en Oor­sprong van alle bestaan gekend kan worden.

Het is deze mogelijkheid die de mens bezit, om op zekere momenten en onder zekere en bepaalde voor­waarden en omstandigheden, boven de mogelijkheden der gewone aardse zinnen en zintuigen uit te stijgen, welke alle godsdiensten der wereld hebben verkon­digd. Allen komen zij tot het vaststellen van zekere gegevens en feiten, welke alsnog gewoonlijk voor het verstand niet waarneembaar of bewijsbaar zijn, doch welke desniettegenstaande door hen allen als definitief wŠŠr zijn vastgesteld - het vermogen van de Geest Zelf.

Als allerhoogste Wijsheids-Waarheid moest gods­dienst dus eigenlijk alle vormen van kennis en waar­neming omvatten, welke dan van beneden-af steeds meer en meer benaderd kan worden. En zulk een godsdienst kan niet anders dan Universeel zijn; de Weg, de Waarheid en het Leven, welke alle drie voeren tot de ontdekking van Het Ene Doel, het vinden van God van-binnen.

Want het voornaamste gevolg van zulk een objectief vergelijkende studie der godsdiensten zal zijn, dat voor allen duidelijk wordt aangetoond, dat alle gods­diensten berusten op een aantal door allen gelijkelijk waargenomen en bewezen, want ondervonden feiten van het innerlijk hoger Leven des mensen, waar de materialen verkregen worden, die kennis verschaffen omtrent 's mensen ineigen aard en wezen, met alle consequenties daaraan verbonden. De identieke on­derdingen van metafysische aard, waarop alle godsdiensten berusten, blijken steeds en ten allen tijde overal dezelfden te zijn geweest.



[1] Op straffe vanÖ.

 

 

00. Citaten uit verschillende stromingen.

 

"Ik geloof in de fundamentele waarheid van alle grote godsdiensten in de wereld.

Ik geloof dat ze allemaal door God gegeven zijn

en ik geloof dat ze nodig waren voor de volkeren

aan wie deze godsdiensten geopenbaard werden.

 

En ik geloof dat, als we alleen maar allemaal in staat waren

om de geschriften van de verschillende geloven te bekijken

vanuit het standpunt van de aanhangers van dit geloof,

we erachter zouden komen dat ze  in wezen allemaal gelijk waren

en elkaar allemaal ondersteunen".

 

Geciteerd uit "Woorden van Gandhi"

***

GEEN WAPEN KAN DE ZIEL DOORKLIEVEN;

VUUR KAN HAAR NIET VERTEREN;

WATER KAN HAAR NIET NATMAKEN;

WIND KAN HAAR NIET UITDROGEN...

DE ZIEL IS ONVERANDERLIJK

ALLES DOORDRINGEND

ALTIJD KALM

EN ONWRIKBAAR ­

EEUWIG DEZELFDE.

MEN ZEGT DAT DE ZIEL

NIET IS IN TE SCHATTEN, NIET KENBAAR

EN NIET TE VERANDEREN.

DAAROM, DIT WETEND,

ZULT GIJ NIET KLAGEN.

 

BHAGAVAD GITA 11 23-25

***

"We moeten duidelijk erkennen dat het fundamentele doel van alle godsdiensten hetzelfde is.
Omdat alle godsdiensten er zijn om onze geest te temmen zodat we betere mensen worden,
moeten we al onze religieuze beoefeningen aanwenden voor het helen van onze geest. Het is helemaal niet goed en bijzonder ongelukkig om de doctrines en de leer te gebruiken om de geest te temmen zodat we gebonden raken.
Daarom is het enorm belangrijk dat we niet sektarisch worden.
Als boeddhisten moeten we de christenen, joden, Hindoes enzovoort respecteren".

Uit een toespraak van de Dalai Lama, 1986

Geciteerd uit het boek "Inzichten", De Dalai Lama

***

01. Het HindoeÔsme

Wat is HindoeÔsme?

HindoeÔsme is de oudste levende godsdienst ter wereld, daterend van 2000 tot 1500 voor Christus. Van het begin tot heden is het HindoeÔsme aan verandering en groei onderhevig. Het geloof en de leerstellingen van de vroege Hindoes hebben veel veranderingen ondergaan door invloeden van zijn Vedische bronnen en van het Jainisme en Boeddhisme maar sommige themaís hielden stand.

Hindoes geloven dat er vier doelen of fasen in het leven zijn:

1) plicht,

2) succes,

3) genot door bevrediging en

4) verlossing (onthechting) door kennis, loslaten (yoga en ascetisme) en toewijding tot een god.

Hindoes verschillen onderling in sterke mate over wat zij geloven betreffende theologische zaken terwijl ze toch Hindoes blijven. Er zijn verschillende pogingen gedaan om het HindoeÔsme te hervormen. De hervormingsbewegingen geleid door een groot aantal hervormers hebben getracht de eeuwige waarheden te verbinden met de veranderende tijden.

 

Godsvoorstelling

Vanaf ca. 1200 voor Christus staan drie goden centraal: Brahma, Shiva en Vishnu. Brahma is de schepper die afgebeeld wordt met vier hoofden die een getuigenis zijn van zijn grote kennis. Hoewel Brahma een prominente functie heeft, wordt deze God opvallend weinig vereerd en staat er in gans India slechts ťťn tempel die aan Brahma is gewijd, in Pushkar. Shiva is de vernietiger die heerst over leven en dood in de wereld. Vishnu is de beschermer die vrede en orde in de wereld herstelt. Hij komt voor in verschillende gedaanten waarvan Rama en Krisjna de meest geliefde zijn.
Het blijkt duidelijk dat het hindoeÔsme een complexe godsvoorstelling geeft. Onder invloed van de islam en het christendom is er een neiging om alle Goden als element van de ene absoluut opgevatte God Brahma te beschouwen. In die zin zou het hindoeÔsme een monotheÔstische godsdienst zijn waarbij de vele goden slechts verschillende facetten van de ene ware god weerspiegelen.
Hindoes gaan niet op een bepaalde dag in de week naar de tempel om gezamenlijk te bidden en de goden te vereren. Slechts op religieuze feestdagen, is er een massaal bezoek aan de tempel. Het gewone dagelijkse ritueel wordt thuis uitgevoerd op een willekeurig tijdstip. Alle Hindoes hebben een beeld(je) van een godheid thuis. De hindoe gelooft erin dat de ziel van de godheid in het beeldje zit. Offers zijn dan ook bedoeld als voedsel voor de Godheid. Deze nuttigt op abstracte wijze het geofferde voedsel. Het materiŽle voedsel dat overblijft, wordt na de offergave aan de armen of de dieren gegeven. Overigens wordt de godheid behandeld alsof hij een menselijk wezen was. 's Ochtends wordt hij met muziek gewekt, hij wordt voorgelezen, gewassen, aangekleed, versierd, gevoed, et cetera.

 

Heilig Boek

De oudste Heilige Schriften: de Veda's (heilige wetten) dateren van iets voor 1200 voor Christus en zijn onderverdeeld in vier boeken waarvan de Rig Veda de oudste is. De kern bestaat uit een aantal gebeden en een beschrijving van de rituelen die door de priesters nauwgezet moet worden uitgevoerd. De Ayur Veda bevat de tekst van leven en gezondheid waarop de Ayurvedische wetenschap in India gebaseerd is. Het principe van deze wetenschap is dat lichaam en geest in verhouding tot elkaar moeten staan en bij ziekte de harmonie door middel van kruiden hersteld moet worden. Vanaf 1200 voor Christus ontstaan er nieuwe filosofische geschriften, de Upanisjads. De Upanisjads zijn een schriftelijke neerslag van filosofische denkers (Guru's of leraars genoemd) die zich bezig hielden met filosofische problemen over leven en dood, het goddelijke, het hiernamaals enzovoort. De belangrijkste gedachte is de idee dat het goddelijke alles en iedereen doordringt, in alles en iedereen aanwezig is. Dit goddelijke wordt Brahman genoemd.
Omstreeks 500 na Christus ontstaat de BhagavadgÓt‚,  een populair epos over de strijd van Krishna, een gedaante van Vishnu.

 

Yoga

De yoga-vorm die mij het meest aanspreekt binnen het HindoeÔsme is Karmayoga. Dit is een vorm van yoga waarmee ieder van ons aan de slag kan, om het even tot welke religie wij behoren.

Karmayoga: De yoga van de onzelfzuchtige handeling. Deze vorm van yoga baseert zich op de zuiverheid van alle handelingen. De gedachte van Karmayoga is dat er een stevige basis van goede daden gelegd moet worden om het hoogste doel te bereiken. Deze basis wordt onbaatzuchtige dienstverlening genoemd (seva). Op een hoger niveau - of dieper bewustzijnsniveau - wordt deze deugd ook toegepast om inzicht te verwerven, jezelf beter te leren kennen en het zuiveringsproces in werking te zetten. Hierbij gaat het om inzet en beleving. In eerste instantie is seva puur op een ander gericht. Het idee is, dat doordat je niet op resultaat uit bent, je compleet kunt bezig zijn ďin het moment", dus in meditatie en als gevolg daarvan kun je je helemaal richten op je taak als zodanig en niet op het resultaat. Dit betekent dus ook dat je niet moet streven naar bevrijding voor jezelf. Wanneer je jezelf in dienst stelt van anderen, komt die bevrijding of zelfrealisatie er namelijk vanzelf. De essentie van Karmayoga steunt dus op het concept actie. De theorie is dat opgestapelde zaden uit acties in het verleden consequenties hebben en positie bepalend zijn voor dit leven. Een ander belangrijk element van Karmayoga is onthechting. Als je op handelen bent gericht, maar het resultaat daarvan wilt opdragen aan God, wat of wie je daaronder ook wilt verstaan. Wat je doet, doe je niet voor jezelf, je doet het zelfs niet om iets te bereiken. De gedachte is dat men meestal dingen doet om een verlangen te bevredigen. Echter, zodra een verlangen vervuld is, maakt het plaats voor een nieuw verlangen. Dit is een continu proces. Karmayoga wil die spiraal doorbreken door te leren iets te doen zonder geÔnteresseerd te zijn in het resultaat of wat ermee te winnen is. Karmayoga is dus de yogaweg die zich richt op handelen. Daarom kun je deze weg vaak goed in je leven integreren als je op handelen, of op activiteit bent gericht. De samenvoegende discipline van Karmayoga, zelfoverstijgende actie, is als eerste expliciet uiteengezet in de BhagavadgÓt‚.

 


Meer over HindoeÔsme

 

 

02. Het Boeddhisme.

Wat is Boeddhisme?
 Het boeddhisme is ontstaan vanuit het HindoeÔsme. Het complexe godensysteem, de heilige boeken en het kastensysteem zijn in het Boeddhisme niet aanwezig. Om het nirwana of de eindbestemming te bereiken kan de kringloop der wedergeboorten op eigen krachten doorbroken worden zonder genade van een God of Goden. Hierdoor wordt het Boeddhisme vaak niet beschouwd als een godsdienst, maar als een religie.
In tegenstelling tot het HindoeÔsme, ligt er aan de basis van het Boeddhisme een stichter: Siddharta Gautama (563-483 voor Christus). Hij groeide op in een paleis in grote rijkdom en afgezonderd van de wereld. Van problemen als ouderdom, ziektes, lijden, sterven etc. werd hij afgeschermd. De overlevering vermeldt dat Gautama op enkele uitstappen achtereenvolgens een oude man, een zieke, een dode en een asceet tegenkwam. Deze ervaringen deden hem nadenken over de aard van het leven. Op zijn 29ste besloot Gautama zich terug te trekken en zijn lichaam te onderwerpen aan zware beproevingen. Na zes jaar strenge ascese was zijn lichaam totaal uitgeput. Hij begon te mediteren en bereikte na een periode van 49 dagen eenzame meditatie de verlichting: Zo werd hij de Boeddha, wat 'de ontwaakte' of 'de verlichte' betekent. Boeddha ontdekte drie kenmerken van het bestaan: het leven is vergankelijk, treurig en zielloos. Hij omringde zich met vele discipelen die zijn meditatieve discipline volgden en hij vormde een monniken- en leken gemeenschap. Deze mensen volgden zijn leer en pasten zich aan de morele regels en het ethische gedrag aan. Nirvana, het doel voor boeddhisten, is een zelf loslaten (bevrijding) van het Karma (het levenswiel, lijden, dood en wedergeboorte). Dit dient volbracht te worden door gedisciplineerde technieken van passieloze onthechting

 

Leer

Boeddha ontdekte dat er vier dingen in het leven als een paal boven water staan. Deze vier elementen worden de vier edele waarheden genoemd.

-Het leven is een lijdensweg: "Alles is lijden". Dit impliceert dat lijden verder reikt dan wat wij als lijden aanduiden zoals dood, ouderdom, ziekte, aftakeling et cetera. De uitspraak "alles is lijden" wijst op het inzicht dat alles vergankelijk, tijdelijk is.
 

-De oorzaak van ons lijden is de begeerte waaraan we moeilijk kunnen verzaken en waardoor de mens aan de vergankelijke wereld gehecht is. Door middel van de vijf zintuigen kleeft de mens aan de vergankelijke werkelijkheden. Dit is de oorzaak van alle lijden.
 

-Iedereen kan en moet dit verlangen overwinnen. Hiervoor moet de begeerte naar het aankleven van de wereldse dingen overwonnen worden, maar vooral de ik-waan dient uitgeroeid te worden. De belangrijkste lijdensoorzaak is het illusoire ik-bewustzijn. De uitschakeling van dit illusoire ik-bewustzijn is de voorwaarde tot het hoogste geluk.
 

-Het middel daartoe is het achtvoudige pad waarop Boeddha wees.
Het achtvoudige pad geeft een richtlijn voor het leven:

(1) Juist zien

(2) Juist denken

(3) Juist spreken (niet liegen)

(4) Juist handelen (niet stelen, niet doden)

(5) Juiste levensonderhoud

(6) Juiste inspanning (wilskracht, inspanning)

(7) Juiste bewustzijn (kennen van drijfveren)

(8) Juiste concentratie/meditatie.
 
Centraal staat de filosofie dat het bestaan vergankelijk en illusoir is. Hierdoor moeten mensen loskomen van de materiŽle wereld en geestelijk het nirwana proberen te bereiken. Wie het nirwana bereikt, beleeft enerzijds een toestand van volheid en anderzijds ook van volledige leegte.

 

Geschriften.

Het boeddhisme is een 'godsdienst' zonder geopenbaarde boeken. Boeddha verkondigde zijn leer mondeling aan monniken. In een latere tijd werden zijn inzichten neergeschreven en in kloosters bewaard. Vele van de teksten zijn echter verloren gegaan, waardoor een studie naar de oorspronkelijke leer erg moeilijk is.

Er zijn wel uitspraken bewaard uit toespraken van Boeddha.

 

'Alles berust op de geest, wordt geleid door de geest, wordt gevormd door de geest.

Als je spreekt en handelt met een verontreinigde geest, dan zal lijden je volgen, zoals de wielen van een ossenwagen de stappen van de os volgen.

Alles berust op de geest, wordt geleid door de geest.

Als je met een zuivere geest spreekt en handelt, dan zal geluk je volgen, zoals een schaduw zich aan een vorm hecht.'

 

"En dit is de edele waarheid van het opheffen van het leed:

het is het opheffen van de begeerte, zodat er geen hartstocht meer is.

En dit is de edele waarheid van de weg die leidt naar het opheffen van het leed.

Het is het edele achtvoudige pad"

 

 (uit de Theravada, Boeddha's preek te Benares).

 

Meer over Boeddhisme

Tibetaans Boeddhisme.

 

Ik las een boek met als titel: Inzicht in het Tibetaans Boeddhisme. Ik kwam hierbij tot de vaststelling dat deze leer heel wat richtlijnen biedt die echt toe te passen zijn in de praktijk en zeer zeker de levenskwaliteit van een mens in hoge mate kunnen verbeteren. Daarom volgend citaat:

 

De tien schadelijke activiteiten

 

Bron: Inzicht in het Tibetaans Boeddhisme Ė Alan Wallace Ė ISBN 90-71886-14-X

 

Een gezonde ethische basis voor spirituele beoefening kan in de praktijk gebracht worden door het vermijden van, wat de boeddhisten noemen: De tien schadelijke activiteiten.

 

De eerste drie daden zijn lichamelijke acties, de volgende vier verbale en de laatste drie zijn van mentale aard.

 

1.     De eerste van de tien schadelijke activiteiten is een voelend wezen het leven ontnemen. Planten vallen hier niet onder.

Om het karma van het doden te verzamelen, zodat de indrukken worden geplaatst in iemands bewustzijnsstroom moeten tijdens de daad vier factoren aanwezig zijn:

-         het object; hier dus het te doden andere wezen.

-         de intentie, met daarin begrepen het besef van de dader dat het object een voelend wezen is; de intentie moet ook worden overheerst door verstorende emoties zoals onwetendheid, gehechtheid, boosheid

-         de handeling: een directe daad, door die zelf uit te voeren, of een indirecte daad door het geven van opdracht tot doden.

-         de voleinding van de daad: het slachtoffer sterft.

 

2.     De tweede van de schadelijke activiteiten is stelen, of meer letterlijk: nemen wat niet gegeven is. De voorwaarde is hier dat het gaat om iets dat aan een ander toebehoort. Dezelfde vier factoren als bij het doden moeten hierbij aanwezig zijn om karmische indrukken na te laten op de bewustzijnsstroom. Stelen kan men zien als het brutaalweg wegnemen van eigendommen van anderen, maar kan ook bestaan uit bedrog en vals spelen. Het werkelijk uitvoeren van de daad geschiedt op het moment dat men denkt:íNu is het van mij.í

 

3.     De derde activiteit is seksueel wangedrag. Dit behelst een verscheidenheid aan gedragingen zoals het aangaan van een relatie met andermans partner, het hebben van seksueel verkeer met een kind of een jeugdige etc. Ook hier moeten weer de vier factoren, object, intentie, handeling en voleinding aanwezig zijn.

 

4.     Van de vier verbale schadelijke activiteiten is de eerste liegen. Dit kan via de spraak, maar houdt ook in, iemand opzettelijk misleiden met knik of gebaar. Men kan zelfs liegen door te zwijgen.

 

5.     Tweedracht zaaien, de tweede van de verbale schadelijke activiteiten, is afhankelijk van de motivatie. Stel dat twee individuen of groepen een harmonieuze relatie hebben met elkaar. Als iemand dan spreekt met de intentie disharmonie of tweespalt teweeg te brengen tussen hen, dan is dat tweedracht zaaien. Hetzelfde geldt wanneer men opzettelijk verhindert dat twee partijen zich met elkaar zouden verzoenen.

 

6.     De derde is verkeerd taalgebruik. Schadelijkheid van schelden of grof taalgebruik is weer afhankelijk van de motivatie. Dit kan, zoals we weten, wel eens grotere schade toebrengen dan lichamelijke verwondingen. Zodra men woorden uitspreekt die iemand opzettelijk schade toebrengen, veroorzaakt dit karma. Kunnen we iemand dan aanspreken over zijn tekortkomingen of fouten? Het antwoord is: ĎBijna nooití. Enkel wanneer we dit doen zonder enige verstorende emotie en met een positieve motivatie om de ander goed te doen, daarbij gebruikmakend van ons hele vermogen aan wijsheid en vriendelijkheid, kunnen we hiermee doorgaan.

 

7.     Zinloos geklets is de vierde van de verbale schadelijke activiteiten. Dit gaat niet om het voeren van een vriendelijk en ongedwongen gesprek over alledaagse dingen, maar enkel wanneer het ontstaat uit een verstorende emotie, zoals gehechtheid. Dan is het zinloos geklets en een gemakkelijke manier om je leven te verspillen.

 

8.     De eerste van de drie mentale schadelijke activiteiten is hebzucht. Dit houdt een gerichtheid in op andermans bezittingen, met de wens deze tot jouw eigendom te maken. Deze activiteit wordt uitgevoerd op het moment dat we denken: ĎIk wou dat het van mij was.í

 

9.     Kwade wil is de tweede in dit rijtje en men laat zich hiermee in op het moment dat men een ander levend wezen ziekte of ander onheil toewenst. Boosaardigheid kan toegespitst zijn op de intentie iemand tegenspoed te bezorgen, of zelfs door te hopen dat het iemand slecht zal vergaan. Soms ontstaan dergelijke gedachten buiten onze wil om, maar wij kunnen, door oefening, opkomende negatieve gedachten observeren en weigeren erin mee te gaan.

 

Een Indiase wijze schreef hierover:

 

                                                             Wanneer ik in actie wil komen

                                                              Of wil spreken

                                                              Zal ik eerst mijn geest onderzoeken

                                                              En vastberaden handelen op gepaste manier.

 

                                                              Telkens als mijn geest gehecht raakt

                                                              Of tot boosheid vervalt

                                                              Zal ik handelen noch spreken

                                                              Zal ik zijn als van hout.

 

10. De laatste van de tien schadelijke activiteiten wordt foutieve zienswijze genoemd. Vasthouden aan foutieve zienswijzen betekent ontkenning van iets dat bestaat. Bijvoorbeeld het ontkennen van een voortbestaan van bewustzijn na de dood, het ontkennen dat de gevolgen van activiteiten niet alleen voor dit leven gelden en het ontkennen van de mogelijkheid tot bevrijding van verstorende emoties en de gevolgen daarvan.

 

Als we voor ons spiritueel leven een ethische basis willen leggen, is het essentieel deze tien schadelijke activiteiten te vermijden. We kunnen ze bestuderen en van buiten leren, maar de echte uitdaging is om het begrip ervan aan het dagelijkse leven te toetsen.

 

 

03. Het Jodendom


"Onderhoud de sabbat: die moet heilig voor u zijn, zoals de Heer uw God heeft geboden. Zes dagen kunt u werken en al uw arbeid verrichten, maar de zevende dag is de sabbat voor de Heer uw God" (Dt 5, 12-14a).

 

Toen sprak God al deze woorden:

Ik ben de Here, uw God, die u uit het land Egypte, uit het diensthuis, geleid heb.
Gij zult geen andere goden voor mijn aangezicht hebben.
Gij zult u geen gesneden beeld maken noch enige gestalte van wat boven in de hemel, noch van wat beneden op de aarde, noch van wat in de wateren onder de aarde is. Gij zult u voor die niet buigen, noch hen dienen; want Ik, de Here, uw God, ben een naijverig God, die de ongerechtigheid der vaderen bezoekt aan de kinderen, aan het derde en aan het vierde geslacht van hen die Mij haten, en die barmhartigheid doe aan duizenden van hen die Mij liefhebben en mijn geboden onderhouden.
Gij zult de naam van de Here, uw God, niet ijdel gebruiken, want de Here zal niet onschuldig houden wie zijn naam ijdel gebruikt.
Gedenk de sabbatdag, dat gij die heiligt; zes dagen zult gij arbeiden en al uw werk doen; maar de zevende dag is de sabbat van de Here, uw God; dan zult gij geen werk doen, gij noch uw zoon, noch uw dochter, noch uw dienstknecht, noch uw dienstmaagd, noch uw vee, noch de vreemdeling die in uw steden woont. Want in zes dagen heeft de Here de hemel en de aarde gemaakt, de zee en al wat daarin is, en Hij rustte op de zevende dag; daarom zegende de Here de sabbatdag en heiligde die.
Eer uw vader en uw moeder, opdat uw dagen verlengd worden in het land dat de Here, uw God, u geven zal.
Gij zult niet doodslaan.
Gij zult niet echtbreken.
Gij zult niet stelen.
Gij zult geen valse getuigenis spreken tegen uw naaste.
Gij zult niet begeren uws naasten huis; gij zult niet begeren uws naasten vrouw, noch zijn dienstknecht, noch zijn dienstmaagd, noch zijn rund, noch zijn ezel, noch iets dat van uw naaste is.

Exodus 20:1-17

 

Wat is jodendom?

Het jodendom is ontstaan in het Nabije Oosten, temidden van verscheidene andere culturen en geloofsovertuigingen. IsraŽl was een gebied tussen grootmachten (Egypte, BabyloniŽ, Ö) en werd meermaals overheerst door andere landen. Opmerkelijk is dat het joodse volk, omgeven door volkeren die polytheÔstische godsdiensten aanhingen (dit wil zeggen volkeren die meerdere goden vereerden) toch altijd bleef vasthouden aan de ene God die ze weergaven als JHWH.

De joden interpreteren hun geschiedenis als een heilsgeschiedenis, dit wil zeggen een geschiedenis naar Gods plan. God heeft het joodse volk uitverkoren en treedt bevrijdend op doorheen de geschiedenis van dit volk: God heeft een verbond gesloten met Abraham en Mozes, heeft het joodse volk uit de slavernij in Egypte bevrijd en heeft het een land toegewezen.

 

Godsbeeld.

God wordt in het jodendom voorgesteld als een 'ethisch geÔnspireerde God'. Hij openbaarde de Tora (Wet) waarin de leefregels voor het joodse volk staan. Als men deze geboden en verboden in acht neemt, houdt men zich aan Gods wet. Centraal in de wet staan de tien geboden die na de bevrijding uit Egypte aan Mozes geopenbaard werden. Overigens staan in het boek Leviticus een groot aantal reinheidsvoorschriften waarbij onreinheden zoals o.a. bloed, niet koosjer eten, varkens, enzÖ vermeden moeten worden.

 

Heilig boek.

Het Heilig boek van de joden, de TeNaK, bestaat uit drie delen.

De Tora (Wet) omvat de vijf oudste boeken die handelen over de wet van God. De boeken beschrijven het verbond van God met het joodse volk en de afkondiging van de wet op de berg SinaÔ met Mozes.
Van latere datum zijn de Profeten (Nevi'im) waarin profeten als Jesaja, Jeremia en EzechiŽl optreden.

Het laatste deel omvat de Geschriften (Ketuvim) waarin o.a. de psalmen, het boek Job, Prediker en andere staan.

Het Oude Testament van de christelijke bijbel komt in grote lijnen overeen met de TeNaK of Hebreeuwse bijbel.

 

Joodse feesten.

 

Meer over het Jodendom.

 

Een belangrijke studie binnen het Jodendom is de mystieke Kabbala

 

 

De Kabbala

 

Het doel van het bestuderen van de Kabbala is, dat men, terwijl men zich nog in deze wereld bevindt, de geestelijke werelden bewust ervaart, d.w.z. begrijpt en voelt. De geestelijke werelden worden volledig ervaren en wel in de volle omvang van het heelal. Men verkrijgt dusdanige gewaarwordingen, waar noch geboorte noch dood macht over hebben. Men komt in het tijdloze terecht, en bereikt een zodanige toestand, dat men in alle werelden tegelijk kan leven. Op die manier vloeit men samen met de Hoogste kracht en gaat men de Schepper volledig bevatten. Dat is het doel van het menselijke bestaan in deze wereld en van het
Bestudering van de Kabbala geeft de mens antwoorden op alle vragen over zijn leven, over zijn wereld en over alle werelden. gehele heelal. En dat wordt langzaam beetje bij beetje geopenbaard aan wie de Kabbala bestudeert.
Dat komt, omdat hij de oorzakelijkheid van deze wereld en de hoogste werelden, van waaruit alles naar onze wereld afdaalt, bestudeert. De onthulling van de hoogste werelden vindt geleidelijk en binnenin de mens zelf plaats door zijn gewaarwordingen. De mens vormt als het ware in zichzelf extra zintuigen. Deze zijn meer gevoelig dan de gewone zintuigen en zij laten gewaarworden de aanvullende krachten van het Heelal en van dat gedeelte, wat voor een gewoon mens verborgen is. Gezien het feit, dat alleen degene, die in staat is het ware schouwspel van het Heelal te begrijpen, deze ook zal gewaarworden, wordt de Kabbala een geheime wetenschap genoemd. Zij wordt geopenbaard alleen aan degene, die haar bevatten kan.

De Kabbala kweekt in de mens een scherpe behoefte om zichzelf kritisch te analyseren en bewust zichzelf en zijn omgeving te onderzoeken. Immers het doel wordt door zelfkennis bereikt, door het gewaarworden in zichzelf. Vandaar dat het begrijpelijk is, dat men een grote kenner van het vervullen van de Voorschriften, Mietsvot, in onze wereld kan zijn zonder het leren van de Kabbala.

Lees verder

 

Want alzo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat een ieder, die in Hem gelooft, niet verloren ga, maar eeuwig leven hebbe.
(Johannes 3:16)

 

04. Het Christendom

 

 

Wat is Christendom?

Het Christendom ontstond vanuit het Jodendom in de eerste eeuw na Christus en ontwikkelde zich tot een religieuze beweging tijdens het Romeinse Rijk. Christenen beschouwen vele van de joodse heilige geschriften als de hunne, en veel edities van de bijbel bevatten ook de apocriefe hoeken. Het Nieuwe Testament beschrijft het leven, de dood en de opstanding van hun Messias, Jezus van Nazareth, van wie zij geloven dat hij stierf voor hun zonden opdat zij gered zouden worden en het Koninkrijk der Hemelen kunnen ingaan. Jezus (Christus= de gezalfde), een jood opgegroeid in de joodse traditie en cultuur, en zijn discipelen ontsnapten aan het enge nationalisme en de wetten van het jodendom uit het verleden om het hoge ethische idealisme van de grootste der profeten uit te dragen naar alle mensen, joods of niet-joods. De (toentertijd) radicale leer van Jezus was dat het Koninkrijk der Hemelen nabij was, en dat God liefhebbend, vriendelijk, zacht en vergevingsgezind was en niet de wraaklustige God van vroeger. Dat God zowel de zondaar als de heilige vergeeft en accepteert.

 

De Bijbel is een verzameling van 73 boeken. In de Bijbelboeken wordt volgens christelijke gelovigen de weg geschetst die God met de mensen gaat, van de schepping van de wereld tot en met het leven en optreden van Jezus Christus en de eerste christenen. 
De Bijbel bestaat voor christenen uit twee hoofddelen: het Oude Testament en het Nieuwe Testament. In de christelijke benaming ĎOude en Nieuwe Testamentí heeft het woord Ďtestamentí de betekenis van Ďverbondí: het gaat om de relatie tussen God en de mensen. Het Oude Testament is een grote verzameling van verschillende geschriften, die grotendeels in het Hebreeuws zijn geschreven. Van oorsprong is het Oude Testament een joods geschrift. De christenen hebben het overgenomen en erkend als Heilige Schrift. Zij hebben aan dit geschrift het in het Grieks geschreven Nieuwe Testament toegevoegd.

Aanvankelijk bestond het Christendom alleen in de katholieke kerk, onder leiding van de paus van Rome, de opvolger van de apostel Petrus. Later zijn, door schisma's*, de protestantse kerken ontstaan. Er zijn heel wat verschillende stromingen. In de huidige tijd streven de Christelijke kerken opnieuw naar meer oecumene**.

 

*scheuring  - ** eenheid.  

 

Enkele stromingen binnen het Christendom, naast de katholieke kerk

 

De Anglicaanse Kerk is de Engelse staatskerk, naar de oude naam Ecclesia Anglicana; in het Engels wordt zij genoemd Church of England, Established Church of Episcopal Church.

 

Apostolischen - Algemene benaming voor een aantal godsdienstige groepen die hun oorsprong vinden in een beweging, ontstaan op het landgoed Albury bij Londen (1833) onder mannen met sterk eschatologische verwachtingen (o.a. Edward Irving, van wie de naam Irvingianen stamt).

 

Baptisten (v. Gr. baptistŤs = doper) heten een aantal christenen, verenigd in zelfstandige, plaatselijke gemeenten, die voorstanders zijn van de doop door onderdompeling en de kinderdoop verwerpen. De naam moet niet verward worden met de anabaptisten, met wie geen, noch met de doopsgezinden, met wie wel een verwantschap bestaat.

 

Evangelische Broedergemeenten, ook genoemd Herrnhutters, Moravische Broeders, Unitas Fratrum, gemeenten gesticht door Nikolaus Ludwig graaf von Zinzendorf, die in 1722 op zijn landgoed Berthelsdorf voor uitgeweken Boheemse Broeders de kolonie Herrnhut bouwde.
Hun leer is piŽtistisch-luthers; het bestuur van de gemeenten is episcopaals en synodaal. Het ledental bedraagt ca. 500.000. In Nederland zijn gemeenten o.a. te Zeist, Haarlem en Amsterdam

 

Charismatische beweging of charismatische vernieuwingsbeweging,
stroming binnen de reformatorische kerken en de Rooms-Katholieke Kerk, ontstaan in het begin van de jaren zeventig, waarin de bewuste beleving van de 'charismata' of 'gaven van de Heilige Geest' centraal staat.
Bij deze charismata denkt men vooral aan de opmerkelijke belevenissen op Pinksteren bij de stichting van de kerk, zoals intense gemoedservaring, persoonlijke vernieuwing van denken en leven, visionair geloofsinzicht, soms het bidden in vreemde talen, het profeteren en de gebedsgenezing.

 

Congregationalisme - Een opvatting over de inrichting van de Kerk, die zich in de 17de eeuw in Engeland heeft gevormd. Grondlegger was Robert Browne.

Kenmerken zijn:

Uitgangspunt is de congregatio, de gemeente van zich vrijwillig aansluitende gelovigen, die daarbij niet gebonden zijn aan de grenzen van de burgerlijke gemeente en die in aantal niet meer mogen tellen dan in ťťn gebouw plaats kunnen krijgen;

De kerkelijke macht berust bij de gemeente, waarvan de ambtsdragers de vertegenwoordigers zijn;

Er bestaat geen onderscheid tussen leer- en regeerouderlingen;

Aan synodes, die slechts bij gelegenheid samenkomen, komt niet meer dan een adviserend karakter toe;

De overheid heeft geen enkele taak te vervullen ten opzichte van de Kerk en de Kerk moet zich houden buiten aangelegenheden behorende tot de taak van de overheid, zoals de huwelijkssluiting.

In de Verenigde Staten hebben de congregationalisten zich tot een krachtige kerkgemeenschap ontwikkeld.

 

Evangelicals - (Eng.; Duits: Evangelikalen; Ned.: Evangelischen), in de Anglicaanse Kerk benaming voor de leden van de meer protestants georiŽnteerde Low Church. In de Verenigde Staten gewoonlijk aanduiding voor christenen met piŽtistische inslag uit diverse protestantse kerken en geloofszendingen.
Sedert het begin van de jaren zeventig wordt in Duitsland de term Evangelikalen gebruikt voor christenen met hetzij piŽtistische hetzij confessionele instelling.
In Nederland wordt de aanduiding Evangelischen gebruikt voor christenen in verschillende protestantse denominaties (in het bijzonder in de pinksterbeweging), die de nadruk leggen op de persoonlijke religieuze beleving.
Alle Evangelischen hebben gemeen dat zij uitgaan van de persoonlijke ervaring van de verlossing door Jezus Christus; het geloof is gebonden aan de bijbel als het geÔnspireerde Woord van God. Zij zijn bereid zich persoonlijk in te zetten voor evangelisatie en zending.

 

Gereformeerde Kerken in Nederland  - Kerkelijke groepering die ontstond in 1892 uit de vereniging van het grootste deel van de uit de Afscheiding voortgekomen Christelijke Gereformeerde Kerk en de uit de Doleantie voortgekomen Nederduits Gereformeerde Kerken. Zij hebben als belijdenis de drie formulieren van enigheid en als kerkorde de Dordtse kerkorde van 1619, waarvan in 1959 een grondige herziening ingevoerd werd.

Zij zijn sinds de jaren tachtig in het kader van het Samen-op-weg-project in gesprek met de Evangelisch Lutherse Kerk en de Nederlandse Hervormde Kerk om te komen tot een grote protestantse kerk.

 

De Nederlandse Hervormde Kerk is de voortzetting van de Gereformeerde of Publieke Kerk tijdens de Republiek der Verenigde Nederlanden en is de oudste protestantse kerk in Nederland. Haar naam is bepaald in het Algemeen Reglement van 1816.

 

Leger des Heils (Eng.: The Salvation Army) - Internationale organisatie, in 1878 gesticht door William en Catherine Booth, met als doel het evangelie van Jezus Christus te prediken in woord en daad. Getracht wordt door opwekkingssamenkomsten en straatprediking mensen te bekeren. Daarnaast wordt hulp gegeven aan geestelijk en maatschappelijk gederailleerden en de meest hulp behoevende en verwaarloosde groepen van de samenleving.
Het Leger des Heils kent een hiŽrarchische structuur naar het voorbeeld van een leger; aan het hoofd staat een generaal. Het officiŽle orgaan is de Strijdkreet.

 

Lutherse kerken, de kerken die als voornaamste belijdenisgrondslag de Augsburgse Confessie (1530) en Luthers catechismus hebben.

Van de calvinistische (gereformeerde) kerken onderscheiden zij zich, behalve door de Avondmaalsleer, ook door een aan vormen rijkere eredienst en een vrije kerkinrichting: de lutherse kerken worden soms door bisschoppen bestuurd (o.m. in ScandinaviŽ en Duitsland), soms ook door een synode (o.m. in Nederland). De grootste lutherse kerken vindt men in ScandinaviŽ, waar ze staatskerken zijn, in Duitsland en de Verenigde Staten. In Frankrijk en een aantal Oost-Europese landen vormen de lutherse kerken een minderheid binnen het protestantisme, evenals in Nederland waar de Evangelisch Lutherse Kerk tot de zgn. kleine kerken behoort.

De meeste lutherse kerken zijn aangesloten bij de Lutherse Wereldfederatie (opgericht 1947 in Lund; hoofdzetel GenŤve). Het aantal lutheranen over de gehele wereld bedraagt ca. 73 miljoen, d.i. ca. 1/3 van het totaal aantal protestanten.

 

Methodistische kerken -  Kerken die teruggaan op een piŽtistisch getinte opwekkingsbeweging, ontstaan in de Kerk van Engeland in de 18de eeuw. Vandaar verspreidde de beweging zich zeer snel en werd door Thomas Coke naar Amerika overgebracht (1784). In de loop van de 18de en 19de eeuw waren er talrijke afsplitsingen. De meeste groepen hebben zich echter zowel in Groot-BrittanniŽ als in de Verenigde Staten in de jaren dertig herenigd als Methodist Church. Uit het methodisme zijn voortgekomen het Leger des Heils, de Evangelische Gemeinschaft, in de Verenigde Staten de Broederenkerk en vele Holiness Churches.
De methodistische kerken erkennen alleen de Heilige Schrift als norm voor het geloof; wel wordt de Apostolische geloofsbelijdenis aanvaard. Grote nadruk valt op subjectieve ervaringen, innerlijke belevingen, op bekering en heiliging en het streven naar volmaaktheid. Wereldwijd zijn er ca. 25 miljoen methodisten.

 

Onafhankelijke kerken - Ook in Nederland zijn er evenals elders op de wereld de "independent churches", die geloven dat het niet goed is te denomineren noch te domineren.  Zij willen daarmee vasthouden aan Christus' pleidooi voor eenheid en zien daarin geen ruimte voor de vele denominaties (kerkrichtingen).
Veelal vallen zij onder de categorie "Protestant", waarvan een groot deel, ook al zullen zij dit vaak niet erkennen, sterk lijkt op kerken van de evangelische signatuur, hoewel er ook kerken onder zijn die niet specifiek tegen het Katholicisme protesteren (en daardoor niet als protestantse kerk gezien kunnen worden), of zelfs de rites (gebruiken etc.) of onderdelen daarvan vanuit de Katholieke, (of soms orthodoxe kerken) hebben overgenomen.

In Nederland werd het werk begonnen in 1887

 

De Pinksterbeweging of Pinksteren is een samenvattende naam voor een groot aantal groeperingen van Christenen. Overkoepelende organen zijn o.a. in de V.S en vele andere Engels sprekende landen de "Assemblies of God" en in Nederland de "Broederschap van Pinkstergemeenten" en de "Volle Evangelie Gemeenten in Nederland", die op het punt staan om samen te smelten.

Kenmerkend voor deze beweging is dat zij er naar streven de oorspronkelijke pinkster-ervaring van de begintijd van het christendom, het vervuld worden met de Heilige Geest en het daarop volgend spreken in tongen (glossolalie) en andere geestesgaven (o.a. profetieŽn, genezingen, etc.) opnieuw te beleven.

 

Remonstrantse Broederschap - Protestants kerkgenootschap, in 1619 te Antwerpen gesticht door een aantal op de Dordtse Synode afgezette remonstrantse predikanten.  Tot 1630 werden de leden van de Broederschap in de Verenigde Nederlanden vervolgd; daarna konden schuilkerken worden gebouwd.  De Broederschap beleefde een bloeitijd in de tweede helft van de 19de eeuw.

 

Verenigde Pinkster- en Evangelie-gemeenten - Op 16 februari 2002 zijn de Broederschap van Pinkstergemeenten en de Volle Evangeliegemeenten Nederland samengesmolten in de Verenigde Pinkster- en Evangeliegemeenten (VPE). Hiermee zijn zij het grootste Pinksterkerkgenootschap in Nederland geworden met 120 gemeenten, en ruim 200 predikanten en andere geestelijk werkers.

Wereldwijd zijn er niet niet meer de 10 miljoen Pinksterchristenen, zoals onder "Pinksteren" staat aangegeven, maar inmiddels ruim 200 miljoen en groeit de beweging nog altijd sterk.

Inmiddels is de Pinksterbeweging de tweede christelijke beweging qua omvang na de RK kerk. Een belangrijk deel van de Pinkstergelovigen is lid van plaatselijke Assemblies of God gemeenten.

 

De Volle Evangelie Gemeenten zijn qua leer en beleven te vergelijken met de Pinksterbeweging. 
Zij zijn onderling autonoom en vrij in hun liturgie.
Deels zijn zij verenigd in een eigen organisatie de 'Volle Evangeliegemeenten in Nederland' welke minder strak georganiseerd is dan de 'Broederschap van Pinkster gemeenten'

 

De Vrije Evangelische Gemeenten zijn onder invloed van opwekkingsbewegingen (Reveil enz.) ontstaan door afscheiding van de lands- of volkskerken. In Nederland hebben mannen als H.J. Buddingh. J.G. Smitt en H.W. Witteveen zich met hun gemeente afgescheiden van de

 

Nederlandse Hervormde Kerk. - Deze gemeenten zijn met andere in 1881 verenigd in de Bond van Vrije Evangelische Gemeenten in Nederland. De gemeenten zijn congregationalistisch en niet synodaal in hun kerkorde, kennen alleen gezag toe aan de bijbel en niet aan vaststaande geloofsbelijdenissen, verwerpen "meestal"  (dus niet in alle gemeenten) de kinderdoop, maar niet het Heilig Avondmaal, kennen kerkelijke tucht en toetreding op een persoonlijke geloofsbelijdenis en leggen grote nadruk op het algemeen priesterschap der gelovigen en de leer der laatste dingen (eschatologie).

 

Vrije Gemeenten, behalve de Vrije Evangelische Gemeenten een aantal volkomen los van elkaar staande groepen, afgescheiden van Hervormde of Gereformeerde Kerken, meestal rond de persoon van een individuele predikant.
 De bekendste Vrije Gemeente is die te Amsterdam, opgericht in 1877 onder leiding van de gebroeders Ph.R. en P.H. Hugenholtz, naar aanleiding van kerkordelijke problemen in de Nederlandse Hervormde Kerk.

 

Zevendedags Adventisten of sabbatisten. - Groepering die zich in 1860 in Noord-Amerika afscheidde van de adventisten. De belangrijkste geestelijk leidster werd Ellen G. White-Harmon (gest. 1917), een visionaire die meende dat Christus niet op aarde kan wederkeren omdat de kerken de sabbat niet vieren.
De Zevendedags Adventisten vieren dan ook de zaterdag als de door God voorgeschreven rustdag.
 
Adventisten, door William Miller (1782Ė1849) in 1831 gestichte Amerikaanse groepering, die de spoedige (weder)komst (adventus) van Christus verwacht en het duizendjarige rijk van Openb. 20:4 in het middelpunt stelt. Toen in 1843 het door de stichter voorspelde einde van de wereld niet plaatsvond en ook de profetie voor 1844 niet uitkwam, ontstonden afsplitsingen, met als belangrijkste die van de Zevende-dags-Adventisten.

 

Vrij-Katholieke Kerk (Eng.: Liberal Catholic Church), onafhankelijk kerkgenootschap van gnostisch-theosofische signatuur, in 1916 gesticht door de theosofen J. I. Wedgwood en C. W. Leadbeater via de reorganisatie van een kleine oud-katholieke kerkgemeenschap in Engeland.  De kerk heeft vestigingen in alle werelddelen. In Nederland, waar zij in 1925 als kerkgenootschap werd erkend, telde zij in 1980 17 gemeenten.  In BelgiŽ heeft Brussel een vrij-katholieke gemeente.

 

Meer lectuur over de christelijke kerken.

 

In naam van Allah, de Barmhartige, de Genadevolle.

Alle lof zij Allah, de Heer der Werelden.

De Barmhartige, de Genadevolle.

Meester van de Dag des Oordeels.

U alleen aanbidden wij en U alleen smeken wij om hulp.

Leid ons op het rechte pad,

Het pad dergenen, aan wie Gij gunsten hebt geschonken
- niet dat van hen, op wie toorn is nedergedaald, noch dat der dwalenden.

 

(geciteerd uit: de Koran, in het Nederlands vertaald)

 

05.  De Islam

 

 

Wat is de Islam?

De Islam is een van Ďs werelds meest verbreide godsdiensten. Zij dateert van de Hegira, of vlucht van de profeet van Mekka in 622 na Christus. Mohammed, de stichter, werd geboren in 570 na Christus te Mekka, de belangrijkste stad van ArabiŽ. Hij werd door de engel Gabriel, die aan hem verscheen op de berg Hira, geroepen een profeet van God te worden. De heilige geschriften van de islam zijn de Quran (Koran). De islam, wat onderwerping betekent, is gebaseerd op wat bekend staat als de vijf zuilen van de islam.

 

1) Er is geen God behalve Allah en Mohammed is Zijn profeet.

2) Gebed, vijfmaal per dag, met het gezicht naar Mekka.

3) Aalmoezen geven aan de armen en ongelukkigen.

4) Eenmaal in het leven een pelgrimstocht naar Mekka maken.

5) Vasten, in het bijzonder tijdens de heilige maand Ramadan.

 

Mohammed keerde zich in zijn preken voornamelijk tegen aanbidding van beelden, tegen het veelgodendom, zedenloosheid en wreedheid. Volgelingen van Mohammed worden Moslims genoemd.

Het Arabisch woord islam is afgeleid van de Arabische wortel S Ė L - M en betekent zich onderwerpen aan Allah, de enige God. Een moslim, afgeleid van het voorzetsel mu + de wortel S Ė L - M , betekent diegene die zich onderwerpt aan de Allah.

 

Heilig boek

Het Heilig boek van de islam is de Koran. De Koran bestaat uit lofzangen die door Mohammed in Medina en Mekka tussen 610 en 632 na Christus zijn neergeschreven. De Koran schijnt naar wetenschappelijke onderzoekingen pas na de dood van Mohammed voltooid te zijn. Het Heilig boek vertoont vele referenties naar personen uit de joodse en de christelijke godsdienst. Abraham, Mozes, David, Jezus, etc. zijn belangrijke profeten voor de Islam. Daarom beschouwen de Moslims naast de Koran ook de Thora, het boek Psalmen en het Nieuwe Testament als Heilige boeken die de boodschap van Allah bevatten. Volgens fundamentalisten hebben deze boeken in de loop van de eeuwen aanpassingen ondergaan en zijn ze niet meer zuiver het woord van Allah. Volgens hen is alleen de Koran het zuivere geloofsboek van de Moslims.

De Koran in het Nederlands


Godsvoorstelling

De islam belijdt ťťn God Allah en Mohammed is zijn eindprofeet. Daar Allah de Koran aan Mohammed dicteerde, moet de Koran heel letterlijk opgevat worden om het woord van Allah te volgen. God moet nadrukkelijk vereerd worden door middel van rituele gebeden.
De mens wordt beoordeeld op zijn daden en bij de dood volgt er een laatste oordeel en een opstanding uit de dood.

 

Zeer informatieve website over de Islam

 

 

 

 06. Het Soefisme.



Het soefisme vindt zijn oorsprong in de Islam en is de Weg van het Hart. De wijsheid van de Soefi's komt op twee manieren tot uiting: door middel van poŽzie en door middel van verhalen.  

 

De hele wereld is een marktplaats voor de Liefde,

want er bestaat niets dat niets met de Liefde te maken heeft.

De Eeuwige Wijsheid maakte alle dingen in de Liefde.

Van de Liefde zijn ze afhankelijk, tot de Liefde wenden ze zich.

De aarde, de hemelen, de zon, de maan, de sterren

Vinden in de Liefde het middelpunt van hun baan.

De Liefde brengt ieder in verwarring, verbijstering,

In vervoering door de Wijn der Liefde.

 

Van ieder verlangt de Liefde een mystieke stilte.

Waar zijn zij allen zo serieus naar op zoek? De Liefde.

De Liefde is het onderwerp van hun diepste gedachten,

In de Liefde bestaan 'gij' en 'ik' niet langer,

Want het eigen wezen is heengegaan in de Beminde.

Nu zal ik de sluier van de Liefde weghalen,

En aanschouw in de tempel van mijn diepste ziel

De Vriend, de Weergaloze Liefde.

Hij die het geheim van beide werelden kent

Zal ontdekken dat het geheim van beide de Liefde is.

 

FARID UD DIN ATTAR

 

***

Ik ben Hij die ik liefheb, en Hij die ik liefheb, ben ik.

Wij zijn twee geesten in ťťn lichaam.

Als u mij ziet, ziet u Hem;

En als U Hem ziet, ziet u ons beiden.

 

Ik zag mijn Heer met het oog van mijn hart,

En ik zei: er is waarlijk geen twijfel dat U het bent.

U bent het die ik in alles zie;

En ik zie U slechts door U

 

Ik verwonder me over U en mij.

U nam mij helemaal in U op.

U bracht mij nader tot Uzelf,

Zodat ik dacht dat ik U was,

En U mij was.

 

MANSUR AL-HALLAJ

soefi-heilige Ė martelaar van de mystieke liefde

***

 

Bekend in de moslimwereld zijn de vele verhalen die soefi meesters aan hun leerlingen vertelden. Een van de mooiste is het 'verhaal van de zandvlakte', dat gaat over de stem die ons haar geheimen toefluistert.

 

Een stroom, die vanaf zijn bron in de bergen naar beneden stortte, werd bij de woestijn plotseling tot stilstand gebracht. De stroom had tot dusver alle hindernis­sen kunnen passeren en was ervan overtuigd dat het niet moeilijk zou zijn de zand­vlakte over te steken, maar toch lukte het niet.

 

De wind stak op en het zand fluisterde tegen de stroom: 'De wind steekt de woes­tijn wel over...'

 

De stroom was onthutst. 'De wind kan vliegen. Natuurlijk kan die de woestijn oversteken.'

 

De stem ging door: 'Als je je op de zandvlakte stort, vloei je weg. Je zult verdwij­nen als je je niet door de wind laat dragen.'

 

'Laat dragen?' dacht de stroom. 'Hoe kan de wind me dragen?'

 

De stem van het zand hield vol: 'De wind doet niet anders. Hij tilt het water op, draagt het over de zandvlakte en laat het aan de andere kant weer vallen.'

 

'Hoe kan dat?' vroeg de stroom ongelovig.

 

'Zo gaat het nu eenmaal. Als je het niet doet, blijf je hier achter en verdwijn je in het zand.'

 

'Maar als ik doe wat jij zegt, weet ik niet wat er zal gebeuren. Ik heb geen garan­tie dat het waar is wat je me vertelt.'

 

'Dat klopt,' zei de stem. 'Wat je ook doet, je zult nooit meer de stroom zijn die je nu bent. De oorzaak van je probleem is dat je je niet bewust bent van je wezenlijke aard. Als je die kende, dan zou je je vol overgave in de armen van de wind storten.'

 

Toen de stroom dat hoorde, kwam er een vage herinnering naar boven. Hij had het vreemde gevoel dat hij ooit eerder door de armen van de wind was vastgehouden. Plotseling, impulsief, hief hij zijn armen omhoog.

 

Hij veranderde in damp en werd kilometers en kilometers over de woestijn gedra­gen. Toen hij eindelijk de bergketen helemaal aan de andere kant van de woestijn bereikte, begon de stroom in regen te veranderen en viel op de grond.

 

Omdat hij had getwijfeld, kon de stroom alle details van zijn reis in zich opnemen en toen hij in de zee neerkwam, bedacht hij dat hij nu zijn wezenlijke aard had leren kennen. Hij had veel geleerd.

 

Het zand bedacht ondertussen dat het iedere dag hetzelfde zag gebeuren, en daar­om zou de manier waarop de stroom van het leven zijn reis vervolgt in de zand­vlakte geschreven staan.

 

Lees ook de gedichten van Roemi

 

 

 

07. Het Taoisme

 

' wie leeft in het zicht van de dood
onderscheidt niet zoiets als leven
dat is leven
wie leeft met het oog op de toekomst
is bewust bezig te leven
dat is geen leven
wie leeft in het zicht van de dood
doet niet en het doet er niet toe
wie leeft met het oog op de toekomst
doet en doet het er om
wie liefheeft doet om niet
wie recht bemint doet niets om niet'


Lao Tse

 

Wat is TaoÔsme?

Letterlijk (voor zover je Chinees letterlijk kunt vertalen) betekent het woord Tao "Weg".

Volgens het TaoÔsme is alles in een perfecte harmonie. Geen statische harmonie, maar ťťn die voortdurend verandert, een in voortdurend wisselend evenwicht. Geen stilstand, maar dynamiek.
Alles heeft zijn tegendeel. Niets kan bestaan zonder dat tegendeel en: voor alles is er de juiste tijd.

Je zou kunnen zeggen, dat als je leeft met deze waarheden je met Tao leeft: op de juiste weg bent, de juiste manier van leven hebt. Leeft in overeenstemming met de werkzame kracht die het leven, het heelal, in stand houdt.

Die kracht heet ook Tao.

Tao is dus de weg, de waarheid, het leven.

In zijn meest fundamentele vorm is Taoisme een manier van leven en werken die accepteert wat er gebeurt, het waardeert en ervan leert.

Het TaoÔsme is van veel oudere oorsprong dan de leer van Confucius. De belangrijkste tekst, de Daodejing (Het Boek van de Weg en de Deugd), wordt toegeschreven aan Laozi (Lao Tse, De Oude Meester, filosoof uit de 6e eeuw v.C.) en dateert uit de tweede of de derde eeuw voor Christus. Het centrale thema van de leer is het zich voegen naar het ritme van de natuur, de Weg, de Tao. Door spontaan te zijn en niet tegen de natuur in te gaan kan men dit bereiken. Zo kunnen de beperkingen van het leven worden ontstegen. Tijdens zijn ontwikkeling nam het TaoÔsme het yin-yang-systeem van in evenwicht zijnde tegendelen op.

 

Lao Tse

Laozi (ook gespeld als Lao Tzu, Lao Tse en vele andere varianten) was een Chinese filosoof uit de 6e eeuw voor Christus en is naar men zegt de stichter van het taoÔsme.

Het is onzeker of Laozi [Chinees:  oude meester ofwel meester Lao] een historisch figuur is.

Zijn biografie in 'De Verslagen van een Historicus' (eerste eeuw voor Christus) stelt dat hij een tijdgenoot was van Confucius en diende als curator van de dynastieke archieven tot hij zich terugtrok in het Kunlun-gebergte.

 

Het verhaal vertelt dat Laozi enige tijd als filosoof rondtrok, maar niemand naar zijn waarheden wilde luisteren. Uiteindelijk gaf hij het op de mensen goede raad te geven en besloot de beschaafde wereld, in dit geval China, te verlaten. Aan de westgrens kwam Laozi echter een poortwachter tegen, die hem wist over te halen zijn ideeŽn in elk geval op te schrijven, omdat het toch zonde zou zijn als die helemaal verloren zouden gaan. Laozi schreef hierop de Tao Te Ching.

Het aan Laozi toegeschreven werk, de Tao Te Ching (Boek van Weg en Deugd), is een verzameling van 81 korte Chinese teksten. Het is echter waarschijnlijk dat de Tao Te Ching niet door ťťn auteur geschreven is, maar dat het een verzameling wijsheden is. Geleerden dateren het werk uit de tweede eeuw voor Christus.

 

Citaten van Lao Tse

 

Wat een ramp lijkt, blijkt vaak een kans.


Vrij zijn van wensen leidt tot innerlijke rust.


Hoe groter het aantal standbeelden, des te groter het aantal dieven en struikrovers.


Wie zijn macht wil bewaren, moet haar niet tonen.


Wie geen vertrouwen in anderen stelt, zal ook nimmer het vertrouwen van anderen winnen.


Zwijgen leren we pas in de loop van ons leven; spreken leren wij al eerder.


Wie op zijn tenen staat, zal niet lang overeind blijven.


Wie de mensen kent heeft verstand; wie zichzelf kent, is verlicht.


Voorkom het moeilijke door het gemakkelijke te doen.


Wie anderen overwint is sterk; wie zichzelf overwint is machtig.


Zoek voor grote vraagstukken een oplossing als ze nog klein zijn.


Weinig geloof hebben, is geen geloof hebben.


Als je troebel water met rust laat, wordt het vanzelf helder.


Hoe verder men weg reist, hoe minder men weet.


Hoe omvangrijker een ledig vat is, des te meer ruimte biedt het: zijn bruikbaarheid is onuitputtelijk.


De anderen kennen is wijsheid. Zichzelf kennen is hogere wijsheid. Zijn wil opleggen aan anderen is kracht. Zijn wil opleggen aan zichzelf is hogere kracht.


Door de eeuwigheid te kennen komen wij tot begrip; begrip verruimt ons denken; een ruime visie veredelt; adeldom is als de hemel. Het hemelse is als Tao. Tao is het Eeuwige.


Toen de nachtegaal op de fluit ging blazen ging de zang verloren.


Vriendelijkheid in woorden schept vertrouwen, vriendelijkheid in denken schept diepzinnigheid, vriendelijkheid in geven schept liefde.


Wanneer een onbeschaafd mens de Stem hoort barst hij in lachen uit. De Stem zou, als hij niet langer lachte, de Stem niet langer zijn.


De grootste openbaring is de stilte.


De opperste goedheid is gelijk water. De uitnemendheid ervan blijkt uit het feit dat het allen ten zegen strekt en zonder murmureren de laagste plaatsen inneemt die niemand wenst. Daarom doet het denken aan de Weg. En wanneer de deugdzame mens hierover niet twist, zal niemand iets op hem aan kunnen merken.


Iemand van het superieure type lijkt op water, waarvan de voortreffelijkheid ligt in het goed doen aan allen zonder onderscheid.


Behandel goede mensen goed. Behandel niet-goede mensen ook goed. Zo komt goedheid tot stand.


Geef het kwade niets om zich tegen te richten, en het zal vanzelf verdwijnen.


Mislukking is de moeder van succes.


Zij die spreken, weten niet. Zij die weten, spreken niet.


Zelfs een mars van duizend mijl begint met de eerste stap.


Het is verstandiger een kaars aan te steken dan te klagen over de duisternis.


De hemel is eeuwig, de aarde is bestendig. De reden waarom zij eeuwig en bestendig zijn is dat zij niet voor zichzelf bestaan. Daarom kunnen zij lang voortbestaan. Daarom merkt de Wijze die achteraan gaat staan dat hij vooraan staat. En omdat hij zich geen zorgen maakt over het (eigen) welzijn merkt hij dat het hem goed gaat. Komt dat niet omdat hij onzelfzuchtig is? Juist omdat hij onzelfzuchtig is kan hij zelfvervulling bereiken.

 

 

 

De Tao Te Tjing

 

De basis van het TaoÔsme vind je onder andere in de Tao Te Tjing van Lao Tse.
Het is een geweldige belevenis de Tao Te Tjing te lezen
 Als deze eeuwenoude wijsheid ieders eigen-wijsheid zou worden, ieders persoonlijk leven en het leven van de wereld, van deze planeet met alles erop en eraan, een hoge mate van compleetheid zou krijgen.
 Het TaoÔsme geeft een geweldig fundament aan al die stromingen die zich momenteel inzetten voor een beter milieu, een betere verdeling van de rijkdom van de aarde en voor vrede.

 

 

Teksten en Foto's

 

I Tjing Orakel

 

Spitsboek - Lao Tse

 

08. Het Zoroastrisme

 

 

Dit vraag ik U, ver­tel het mij, Heer.

Wie was in het be­gin, bij de schep­ping,

de Vader van de Orde [Asha]?

Wie bepaalde de baan van de zon en de sterren?

Wie laat de maan wassen en dan weer afnemen?

Dit en nog meer, 0 Mazda, wil ik we­ten.

 

Uit de Gatha's

 

De bewakers van het vuur.

 

Hoewel er tegenwoordig in de hele we­reld niet veel meer dan 100.000 zoroas­triŽrs zijn, heeft hun uit het oude Iran stammend geloof een grotere invloed ge­had dan dat kleine aantal volgelingen zou doen vermoeden. Het zoroastrisme werd meer dan 3000 jaar geleden gesticht door de Iraanse profeet Zarathoestra (in het Grieks 'Zoroaster'), die wel de eerste mo­notheÔst genoemd wordt. Zijn leer schreef het geloof in ťťn God voor (Ahura Mazda), in het bestaan van hemel en hel, de komst van een verlossersfiguur, de opstanding van de doden en een laatste oordeel. Veel geleerden gaan ervan uit dat deze ideeŽn het jodendom, het christendom en de islam hebben beÔnvloed.

 

Tegenwoordig wordt het zoroastrisme voornamelijk door de parsi's beoefend, die aan het eind van de 9de eeuw van Iran naar het noordwesten van India vluchtten voor de islamitische onderdruk­kers. De parsi's, die zijn genoemd naar de streek waar ze vandaan kwa­men, vormen ongeveer viervijfde van alle zoroastriŽrs ter wereld. De meesten van hen wonen in Bombay, West-India, maar er zijn ook klei­ne zoroastrische gemeenschappen in Groot-BrittanniŽ, Canada, de Ver­enigde Staten en AustraliŽ.

 

De stichter van het zoroastrisme, de profeet Zarathoestra, woonde waarschijnlijk in het steppengebied in het tegenwoordige GOS. Hoe­wel altijd gedacht werd dat hij rond 600 v.Chr. moet hebben geleefd, gaat men er tegenwoordig van uit dat hij leefde tussen 1400 en 1200 v.Chr., een in sociaal opzicht zeer roerige periode op de grens tussen het stenen en het bronzen tijdperk. Zarathoestra kreeg te maken met de oorlogszuchtige stammen die zich in dit gebied vestigden.

 

Op een bepaald punt in zijn leven kreeg Zarathoestra een aantal vi­sioenen die hem inspireerden tot het verkondigen van zijn visie op God, de wereld en het universum. In zijn preken is heel duidelijk de wereld te herkennen waarin hij leefde, door de verwijzingen naar her­ders, de wet, gerechtigheid, de familieband en gastvrijheid. Zijn afkeer van de ontwrichting van de vredige maatschappij waarin hij leefde, bracht hem ertoe een nieuw geloof uit te dragen. Ten grondslag daar­aan lag een radicaal dualistisch geloof, waarin de keus tussen goed en kwaad centraal stond. Hij preekte dat er ťťn God was, Ahura Mazda, eeuwig en ongeschapen, die deze wereld heeft geschapen om zijn vij­and, de verwoestende geest Angra Mainyu, te vernietigen. Deze Angra Mainyu is geen door God geschapen en gevallen engel, zoals in het christendom het geval is. Hij zal uiteindelijk ten onder gaan, zodat de kwade krachten zullen ophouden te bestaan.

 

Ahura Mazda schiep zes hemelse wezens, de Amesha Spentas, die samen met de heilige geest van God de Goddelijke Hep­tad vormen, de groep van zeven. Na de schepping werd de aarde door Angra Mainyu aangevallen. De zoroastrische leer zegt dat de verwoes­tende geest de eerste stier, de eerste mens, de eerste plant en de stenen hemel vernietigde en de aarde tot een woestenij maakte. Hij maakte het water zout en bezoedelde de zevende schepping, het vuur, door het te laten roken. De Amesha Spentas ondernamen tegenactie door de levenscyclus te scheppen, waarin uit de dood het leven ontspringt. Men­sen verschillen van andere schepselen omdat ze de keuze hebben tussen goed en kwaad. Door goede gedachten, woorden en daden kan de mens bijdragen aan de redding van de wereld.

 

Een van de eerste bekeerlingen van Zarathoestra was prins Vishtaspa (Grieks Hystaspes). Door zijn invloed werd het woord van de profeet verder verspreid. In de volgende eeuwen emigreerden de IraniŽrs die tot het zoroastrisme waren bekeerd, naar het oostelijk deel van het zui­delijker gelegen tegenwoordige Iran.

 

Tijdens het eerste millennium v.Chr. verspreidde het zoroastrisme zich ook naar de westelijke delen van Iran, en werd het de staatsreligie van drie grote rijken in dit gebied: de Achaemeniden (559-330 v.Chr.), een dynastie die de Perzen en de Meden verenigde; de Parthen (ca. 247 v.Chr.-224 n.Chr); en de Sasaniden (224-651 n.Chr.). Ten tijde van de Achaemeniden werd de religie voor het nageslacht bewaard door de Perzische inscripties en het werk van de 5e-eeuwse historicus Herodo­tus, een van de Griekse schrijvers die over het zoroastrisme heeft ge­schreven.

 

Na de Arabische invasie in Iran in de 7 e eeuw werd het zoroastrisme geleidelijk door de islam overvleugeld.

Om aan vervolging te ontkomen, vluchtte een kleine groep Iraanse zoroastriŽrs tegen het einde van de 9de eeuw het land uit en bereikte in 936 de westkust van India. In In­dia, waar deze mensen parsi's genoemd werden, mochten ze hun godsdienst in vrijheid beoefenen. Ze ontstaken hier een heilig vuur, het symbool van hun geloof

 

De parsi's verdienden de kost in de landbouw en de han­del en stichtten een aantal nederzettingen langs de kust. Eeuwen daarna, door de komst van de Europese handela­ren in India in de 17e eeuw, verstedelijkte de agrarische parsi-bevolking al snel. De ontwikkeling van een rijke en goed ontwikkelde parsische burgerij heeft in grote mate bijgedragen aan de economische groei van Bombay. In de loop van de eeuwen bleven de parsi's contact houden met de zoroastriŽrs uit Iran over de rituelen en de godsdienstoe­fening. De instructies die de IraniŽrs aan de parsi's gaven, staan in een serie brieven, de Perzische Rivayats.

 

Een van de meest essentiŽle parsi-rituelen is het eeuwig brandende haardvuur: een ritueel dat waarschijnlijk al uit de oudheid dateert. Voor de komst van Zarathoestra, had­den de nomadische Iraanse volken een draagbare vorm van verering nodig, omdat het niet erg praktisch was om steeds een nieuwe tempel te bouwen. Daarom ontwikkelden deze nomaden allerlei vormen van offers aan het water, het vuur en aan de goden. De grote bijdrage van Zarathoestra op dit gebied was dat hij het vuur tot symbool van de waar­heid en de rechtvaardigheid heeft gemaakt, Asha. Het bid­den voor het vuur, de zon of de maan hielp de gelovige om zich op dat concept te concentreren.

 

De zoroastriŽrs bidden vijf keer per etmaal terwijl ze voor een haardvuur of een andere lichtbron zitten. Terwijl ze dat doen, knopen en ontknopen ze het heilige koord, dat driemaal om het middel is geslagen.

Tegenwoor­dig mogen de zoroastriŽrs in plaats van voor een haardvuur - ook voor een lamp bidden, die voortdurend in huis brandt, of voor het heilige vuur in de vuurtempel - het zoroastri­sche heiligdom.

 

De zoroastriŽrs hechten veel belang aan het voorkomen van elke vorm van vervuiling, hoewel de reinheidswetten tegenwoordig vooral in de steden niet altijd worden opge­volgd. Vůůr het gebed en andere ceremoniŽn zoals huwe­lijken wordt de rituele reiniging uitgevoerd. Onder ortho­doxe zoroastriŽrs is het nog steeds de gewoonte dat vrou­wen zich tijdens de menstruatie en 40 dagen na de bevalling afzonderen. De Ďinnerlijke' rituelen van het ge­loof, zoals de yasna, waarbij teksten als de Gatha's worden voorgelezen, worden door priesters uitgevoerd, meestal in een ruimte die aan de vuurtempel grenst. Voordat de pries­ters dergelijke rituelen mogen uitvoeren, moeten ze een reinigingsrite ondergaan, die wordt gevolgd door negen dagen afzondering.

 

In het zoroastrisme is, naast de zeven verplichte, nog een aantal verplichte feestdagen. Een daarvan is een feestdag voor het water, waarop de gelovigen aan het water bidden en offers brengen. Een andere feestdag is die voor het vuur, waarop offers van sandelhout aan het tempelvuur worden gebracht.

 

Veel problemen waarvoor de zoroastrische gemeen­schappen zich tegenwoordig gesteld zien, zoals de vraag of

bekeerlingen moeten worden toegelaten en huwelijken tussen zoroastriŽrs en niet-zoroastriŽrs moeten worden toegestaan, hebben te maken met de tijd waarin de parsi's zich als minderheidsgroep in India vestigden. In die tijd was het van groot belang dat de eigen cultuur bewaard en be­schermd bleef. In de 19de eeuw, toen Europese weten­schappers de zoroastrische teksten begonnen te vertalen en te interpreteren, werden de traditionele denkbeelden die daarin naar voren werden gebracht in twijfel getrokken. Als gevolg daarvan werden er in Bombay verscheidene af­splitsingen opgericht, die het ook nu nog niet met elkaar eens zijn. Desalniettemin blijven de verschillende zoroas­trische bewegingen trouw aan de leer van Zarathoestra, die zegt dat de ultieme zin van het leven is mee te werken aan de redding van deze wereld.

 

 

Het oversteken van de brug

 

  • ZoroastriŽrs geloven in het hiernamaals en in de berechting van de ziel.
  • Za­rathoestra preekte dat ieder mens na zijn dood wordt berecht.
  • Als de goe­de daden zwaarder wegen dan de slechte, gaat de ziel over een brede brug naar de hemel.
  • Maar als de mens in zijn leven meer kwaad dan goed heeft gedaan, wordt de brug zo smal als het lemmet van een mes en valt de ziel in de hel.
  • Aan het einde der tijden zal een enorme slag plaatsvinden tussen de goddelijke wezens en de duivels,
  • die door het goede zal worden ge­wonnen.
  • Een messias, geboren uit het zaad van een profeet en een maag­delijke moeder, zal de doden uit hun graf doen opstaan en het Laatste Oordeel vellen.
  • Daarna zullen de slechte mensen omkomen en de hel zal worden schoongeveegd.
  • Het koninkrijk van God zal op aarde komen en de wereld zal weer volmaakt zijn.
  • De zoroastriŽrs begraven of cremeren hun doden niet,  omdat de aarde, het water en het vuur zuiver gehouden moeten worden.
  • Daarom leggen ze hun doden als prooi neer voor de wilde dieren en de vogels.
  • In Iran en In­dia worden daarvoor ronde stenen gebouwen gemaakt,  de zogenaamde dakhmas, de torens der stilte.

09. Het Sikhisme

 

 

Spreek iedereen nobel aan, niemand is van lage afkomst
Er is maar een "pottenbakker", de God en hij heeft iedereen
(op  dezelfde manier) geschapen.
Hij is het licht, dat alle creaties doordringt.
(AG 62)

 

Het sikhisme is een monotheÔstische godsdienst die in de 16e eeuw ontstond in noordelijk India door het combineren van elementen uit het hindoeÔsme en de islam. De meeste aanhangers wonen in de Indische staat Punjab; hier wonen ongeveer 21 miljoen van de 26 miljoen aanhangers van het sikhisme (sikhs). Er zijn ook sikhgemeenschappen in MaleisiŽ, Singapore, Oost-Afrika, het Verenigd Koninkrijk, de Verenigde Staten en Canada.

Het sikhisme werd geÔnspireerd op het onderwijs van tien goeroes: belangrijke religieuze onderwijzers en predikers. De doctrines zijn vastgelegd in de Goeroe Granth Sahib, het heilige boek voor sikhs. De stichter en de eerste goeroe was Goeroe Nanak (1469Ė1539).

Het woord sikh is afgeleid van het sikkha uit Pāli of śiya uit het Sanskriet; beide betekenen ze discipel. De betekenis houdt verband met het feit dat sikhs discipelen zijn van de tien goeroes.

 

Het sikhisme ontwikkelde zich in een milieu dat sterk door conflicten tussen de hindoeÔstische en moslimgemeenschappen werd beÔnvloed. De stichter van het sikhisme, Goeroe Nanak, werd geboren in 1469 en kwam uit een hindoeÔstische familie uit noordoostelijk India. Na vier epische reizen (naar Tibet in het noorden, Sri Lanka in het zuiden, de Bengalen in het oosten en Mekka en Bagdad in het westen) ging de goeroe in het openbaar prediken en onderwees hij zowel hindoes als moslims. Hij vertelde mensen zijn visie over een manier om mensen met een verschillende religieuze achtergrond te verenigen. Uit deze leer kwam het sikhisme voort, mede geÔnspireerd op het verzet van de goeroe tegen idolatrie, rituelen, georganiseerd priesterschap en het kastesysteem. Hij wilde dat zijn volgelingen zich zouden verenigen tot ťťn godsdienst met ťťn God; een bekende uitspraak van hem is ĄEr zijn geen hindoes, er zijn geen moslimsď, waarmee hij de gelijkheid tussen mensen van beide godsdiensten probeerde uit te drukken.

 

Het ontstaan van de sikhs hield direct verband met de opkomende Bhakta-beweging binnen het hindoeÔsme. Bhaktas geloofden dat hoewel God onder vele namen bekend staat, er slechts ťťn ware God is en dat al het andere een illusie is (māyā). Volgens hen was de beste manier om in contact te komen met God om Zijn naam herhaaldelijk uit te spreken (Sanskriet: nāma), godsdienstige hymnes te zingen (Punjabi: kīrtan) en te mediteren onder leiding van een goeroe. Deze concepten werden ook onderdeel van de religieuze filosofie van het sikhisme.

 

De Filosofie van het sikhisme.

 

De godsdienstige filosofie van het sikhisme wordt zeer gedetailleerd behandeld in de Goeroe Granth Sahib, de heilige tekst voor de sikhs. Hierin worden gedetailleerde richtlijnen gegeven over hoe de aanhanger van het geloof zich moet gedragen om zijn/haar leven op een manier te leiden zodat de vrede en de redding worden bereikt. De heilige tekst schetst de acties die men moet uitvoeren om vooruitgang in de menselijke evolutie te boeken. Men moet zich op ieder moment herinneren dat aan deze richtlijnen moet worden voldaan om het leven een succes te maken.

 

Geloofsprincipes

 

De volgende doctrines zijn essentieel in het sikhisme:

 

  • Eťn God (Ek Onkaar): Er is slechts ťťn God, die oneindige macht en invloed heeft; Hij of Zij is identiek voor alle godsdiensten. God heeft geen geslacht en is aanwezig in alle dingen en alle plaatsen.
  • Vroeg opstaan: De vroege ochtenduren, vůůr het opkomen van de zon, worden gebruikt voor meditatie en het ervaren van eenheid met God.
  • Op een goede manier je brood verdienen: een sikh moet hard werken en eerlijk zijn geld verdienen; hij of zij mag nooit ten koste van anderen leven, maar geeft juist aan anderen.
  • Naastenliefde: het huis is altijd open voor iedereen. Iedereen is welkom, ongeacht zijn achtergrond, religie, overtuiging, ras of geslacht. Wat een sikh verdient, wordt gedeeld met anderen.
  • ReÔncarnatie, Karma & Redding: Alle schepselen hebben zielen die tot andere organismen overgaan na de dood, tot uiteindelijk de bevrijding wordt bereikt.
  • Ontzag voor God: Houd van God, maar behoud het ontzag voor Haar of Hem.
  • Humaniteit: Alle mensen zijn gelijk; allemaal zijn het de zonen en dochters van de Almachtige.
  • Morele waarden: Verdedig, bescherm en vecht voor de rechten van alle levende wezens, en in het bijzonder de medemens.
  • Persoonlijk offer: Tref voorbereidingen om het leven te geven voor alle opperste principes.
  • Vele wegen leiden tot God: Sikhs geloven dat de Redding ook voor niet-sikhs kan worden bereikt.
  • Positieve Houding tegenover het Leven: houd altijd een positieve, optimistische en vastberaden houding ten opzichte van het leven.
  • Gedisciplineerde Leven: diensten worden strikt georganiseerd.
  • Geen speciale dagen: Sikhs geloven niet dat een enkele dag heiliger is dan andere dagen, zoals christenen dat geloven.
  • Verover de 5 kwaden: Het is de plicht van elke sikh om deze 5 kwaden te verslaan: egoÔsme, woede, hebzucht, gehechtheid en verlangen.
  • Aanval met 5 wapens: Tevredenheid, liefdadigheid, vriendelijkheid, positieve houding, nederigheid.

 

Waarden

 

  • Gelijkheid: Alle mensen zijn gelijk voor God.
  • De Geest van God: Alle Schepselen dragen de geesten van God en moeten worden geŽerbiedigd.
  • Persoonlijk recht: Elke persoon heeft recht op het leven, maar dit recht is beperkt.
  • Daden tellen: De redding wordt verkregen door goed te handelen.
  • Familie-eenheid: Men moet in gezinsverband leven om kinderen te krijgen en op te voeden.
  • Delen: Het wordt aangemoedigd om 10 procent van het inkomen aan liefdadigheid te besteden.
  • Keur de Wil van de God goed: Ontwikkeling van een  persoonlijkheid zodat gelukkige gebeurtenissen en miserabele gebeurtenissen beiden kunnen worden aanvaard.
  • Vier Vruchten van het Leven: Waarheid, Tevredenheid, Contemplatie en Naam (in Naam van God).

 

Verboden gedrag

 

  • Onlogisch gedrag: Bijgelovigheid en rituelen zijn niet zinvol volgens de sikhs (bedevaarten, in rivieren baden; vasten; besnijdenis; verering van graven, idolen, beelden; het verplicht dragen van een sluier voor vrouwen; enz.)
  • MateriŽle obsessie: (ĄMayaď) het vergaren van rijkdom heeft geen betekenis in het sikhisme. Rijkdom, geld, voorraden, goederen en alle andere bezittingen dienen te worden achtergelaten als men overlijdt.
  • Offers: lams- en kalfsslachtingen om heilige gelegenheden te vieren; enz. zijn verboden.
  • Niet-familieleven: Een sikh mag niet als kluizenaar, bedelaar, yogi, monnik of non leven of ongehuwd zijn.
  • Slecht spreken: Opscheppen, roddel, liegen, enz. worden niet toegelaten.
  • Drank of drugs: Drinken van alcohol, drugs gebruiken, tabak roken en andere bedwelmende middelen gebruiken wordt niet toegelaten.
  • Priesterlijke klasse: Sikhs moeten niet van een priester afhangen om hun de geloofsprincipes bij te brengen.

 

Bronnen en meer lezen over Sikhisme :

 

http://www.sikhwomen.com/Community/Netherlands/

 

http://nl.wikipedia.org/wiki/Sikhisme

 

Gastenboek van Spirituele Vrienden.

  

Top 100 NL

 

 

Tellers.

 Website statistieken gratis, LetsStat X1