Spiritualiteit, wat is dat?

 

01. mijn visie omtrent spiritualiteit – 02. is Ego gelijk aan egoïsme? – 03. visies van bezoekers – 04. uittreksel: Het Spirituele pad naar Meesterschap – 05. lessen van Merlijn -

01. mijn visie omtrent spiritualiteit

 

Wat betekent spiritualiteit voor mij? Daarover heb ik me de laatste tijd meer dan eens bezonnen. Het woord ‘spiritueel’ wordt tegenwoordig te pas en te onpas gebruikt. Het gaat van vage omschrijvingen om te zeggen dat iemand bezig is om ‘zichzelf' en het doel van het leven te ontdekken tot een goede reden om met weinig werken, door mensen allerlei therapieën aan te smeren,  snel rijk te worden.

 

Sommigen grijpen het aan om vooral niet meer met religie hoeven bezig te zijn, om een reden te vinden waarom het niet langer nodig is om bij een kerk aangesloten te zijn of in groepsverband God te zoeken en te aanbidden en Zijn geboden te onderhouden. Voor velen is spiritualiteit dus een loos begrip dat enkel in de plaats wordt gezet voor de religie uit de kinderjaren of ter vervanging van een leegte die gevoeld wordt wanneer men enkel bezig is met de alledaagse stoffelijke dingen van deze materiële wereld.

 

Sinds ik aan deze homepage, Spirituele Vrienden, ben gaan bouwen kwam ik op honderden websites terecht die het woord spiritualiteit of afgeleiden daarvan hoog in het vaandel voeren. Maar een echte, harde verklaring van de betekenis vond ik nog niet echt.

Daarom heb ik het in mijn meditaties opgenomen om hier even bij stil te staan om te proberen erachter te komen wat ‘Spiritueel Leven’ voor mezelf betekent.

 

Toen ik als kind, in een katholieke school, de vragen uit de catechismus uit het hoofd moest leren stond daar, op de eerste pagina, de vraag: Waar is God? En het antwoord: God is overal, in de hemel, op de aarde en op alle plaatsen. Het is dus logisch dat God IS in elk atoom van de hele schepping want zonder dat zou dat atoom er niet zijn. Wij leerden ook: God is alomtegenwoordig. Wanneer God dus ergens NIET zou zijn, dan zou deze uitspaak een leugen zijn.

 

Wanneer ik erover nadenk wat/wie God is, dan zie ik de hele kosmos, met alles wat erin leeft, als één groot, levend lichaam : het lichaam van God. Ik zie elk apart deel van deze kosmos, elke zon, ster, planeet, mens, dier en plant en zelfs de zogenaamd niet levende materie, als cellen van dat grote lichaam, want zelfs de materie die voor onze ogen dood schijnt draagt, in zijn kleinste delen, leven in zich en dát leven komt van God en ís God.

Als we er dus vanuit gaan dat we allen deel uitmaken van één lichaam dan is het ook logisch dat wij verbonden zijn met elk deel van dat lichaam. Logisch gevolg hiervan: wanneer er met één cel van dat lichaam iets mis is, dan voelt het hele lichaam dit. Opdat het gehele lichaam zich goed en volmaakt zou voelen, moet elke cel gezond en volmaakt zijn.

Wanneer iemand volmaakt gezond is maar op een dag stoot hij zijn teen tot bloedens toe, dan zal zijn hele lichaam te lijden hebben van de pijn in die éne kleine teen. Wanneer iemand zich een vinger brandt, een heel kleine brandwonde oploopt, kan dit kleine wondje er toch voor zorgen dat deze persoon zich helemaal niet lekker meer voelt.

 

Wanneer ik deze overpeinzingen doortrek naar het grote kosmische lichaam waarvan wij de cellen zijn dan kan ik niet anders dan uit het voorgaande concluderen dat geen enkel deel van dat lichaam zich 100% goed kan voelen wanneer niet alle delen zich goed voelen. Dan kan ik alleen maar besluiten dat alles wat ik goed doe aan mezelf en aan allen om me heen, het hele lichaam gezonder en mooier maakt… maar ook het tegendeel is waar: alles wat een ander mens of mezelf benadeelt, benadeelt meteen ook het grote geheel. Als ik mezelf dus, als deel van dit grote Godslichaam, gezond en gelukkig wil voelen dan moet ik er zoveel mogelijk aan meewerken om het hele lichaam gezond en gelukkig te houden. Wanneer ik me dit, als beeld voor ogen houd, dan kan ik duidelijk zien dat elke positieve daad, elk positief woord, elke positieve gedachte zelfs, de hele mensheid, de hele kosmos, het hele lichaam en dus ook mezelf, ten goede komt. Iedere negatieve daad, woord en gedachte, daarentegen, kan alleen maar het geheel ziek en ongelukkig maken en dus ook mezelf.

 

 

Je zou het kunnen zien als een oceaan, samengesteld uit ontelbare druppels maar toch één geheel. Wanneer één druppel vervuild geraakt, dan wordt de ganse oceaan vervuild. Voeg één druppel kristalhelder water toe en de hele zee wordt een beetje helderder.

Dit is dan ook wat spiritualiteit voor mij betekent: zelf proberen een kristalheldere druppel te zijn om op die manier mijn bijdrage te leveren om de totale inhoud van de oceaan een klein beetje helderder te maken; zelf een gezonde lichaamscel te zijn, om op die manier het ganse lichaam gezonder te maken; goed zijn voor mezelf en voor mijn onmiddellijke omgeving, om zó bij te dragen aan het geluk van allen.

 

Toen Jezus nog op aarde was, in een menselijk lichaam, moet Hij tenvolle beseft hebben wat ik hierboven beschreef en heeft hij geprobeerd om ons dit mee te geven als leiddraad voor ons leven. Heel wat van Zijn woorden duiden, zonder twijfel, op deze werkelijkheid.

Een paar voorbeelden:

* "De Vader en ik zijn één"

* "Wat Gij aan de minste der mijnen hebt gedaan, dat hebt gij aan mij gedaan"

* "Heb uw naasten lief zoals uzelf"

* "Wees volmaakt zoals Uw hemelse Vader volmaakt is."

 

Spiritueel leven betekent voor mij dan ook, niet meer of niet minder, dan proberen bij alles wat ik doe en denk alle negativiteit te weren en het positieve te omhelzen. Negativiteit haalt de hele kosmos, dus ook mezelf, naar beneden... positiviteit daarentegen brengt de hele geschapen wereld een beetje dichter naar volmaaktheid zoals het altijd al de bedoeling was.

 

Onlangs kreeg ik een boekje in handen uit het begin van de vorige eeuw:

'De Spiritistische geloofsovertuiging.' door Ir. Felix Ortt

In dit boekje vond ik een definitie over spiritualiteit die ik jullie niet wil onthouden want die definitie zegt veel in weinig woorden.

 

Spiritualiteit is het tegengestelde van materialisme, waarbij het materialisme ervan uitgaat dat de stof primair is en dat daaruit de geestelijke vermogens ontstaan, terwijl spiritualiteit de geest ziet als oorzaak van en beheerser van de stof.

 

02. Is Ego gelijk aan Egoïsme?

 

Iets wat ik bijna dagelijks tegenkom wanneer ik lees over spiritualiteit is dat je, om hogerop te komen, het stoffelijke ego moet loslaten en gaan leven vanuit je hogere zelf.

Ego heeft, volgens mij, een zeer negatieve bijsmaak gekregen in spirituele kringen en wordt beschouwd als iets troebel en vies dat je maar zo snel mogelijk moet kwijtraken of op zijn minst vergeten.

 

Ik vroeg me af waar dit door komt want uiteindelijk hadden we dit Ego niet gekregen wanneer het iets totaal overbodig was geweest of een hinderpaal voor onze groei.

Ik denk dat dit komt omdat men het begrip Ego verwart met één bepaalde karaktertrek die vaak eigen is aan het Ego: namelijk egoïsme.

Maar egoïsme is niet synoniem aan Ego. Het kan er deel van uitmaken, maar dat hoeft niet per definitie zo te zijn. 

 

Mensen die beweren dat we ons stoffelijke Ego moeten verwaarlozen, ontkennen of diep in een laatje stoppen hebben niet begrepen wat het doel is van ons verblijf in een stoffelijk lichaam op deze stoffelijke planeet die Aarde heet.

Het is juist doorheen ons stoffelijke lichaam en vanuit ons Ik-bewustzijn dat wij kunnen en mogen manifesteren wat en wie wij in wezen zijn; dat wij kontakten kunnen leggen met andere mensen, dat wij de stoffelijke natuur kunnen ervaren en bewonderen en dat wij kunnen werken aan karaktertrekken die nog voor verbetering vatbaar zijn of die moeten afgeleerd worden.

Wanneer wij hier dat Ik-bewustzijn of Ego al volledig zouden afleggen, dan konden wij ook niets meer leren want dan gaven wij alle verantwoordelijkheid voor onze groei uit handen.

 

Het Ego dat wij hier mogen gebruiken is niet synoniem aan egoïsme (dat zou het althans niet moeten zijn) maar wel aan het middel waardoor wij aan onszelf kunnen werken door te denken, te studeren, te leren en vooral door te handelen om de planeet een klein beetje achter te laten dan toen wij er kwamen.

 

Volgens mijn zienswijze moeten wij het Ego dus niet verloochenen, maar er dankbaar gebruik van maken zolang dat kan.

Alleen mogen we niet de fout maken dat we hierbij vergeten dat het slechts een werktuig is, een voertuig en niet hetgeen we in wezen zijn.

03. Ingestuurde visies op spiritualiteit.

 

 

 Chris Westra   -  Lidy   -  Adriana   - Marian  - Elly

 

Hier is plaats voor jouw visie op spiritualiteit.  jouw verhaal?

.
Chris Westra schreef:

Mijn visie op spiritualiteit.

"Eigenlijk heb ik me nooit afgevraagd, of ik spiritueel was. Ik ging er vanuit, dat de gehéle schepping spiritueel was, geschapen door de géést van de Schepper." 

Volgens mijn gevoel is spiritualiteit te vergelijken met zwaartekracht : Het bestaat en beïnvloedt ons gehele leven, terwijl we het niet kunnen verklaren. We kennen het bestaan ervan; we weten dankzij de ruimtevaart wat de gevolgen zijn, als ze ontbreekt(gewichtloosheid). Ja, we weten zelfs , dat de sterkte ervan afhangt van de grootte van het hemellichaam en de massa van hetgeen wordt aangetrokken. Het heeft te maken met de scheppingsenergie, met de Liefde van de Schepper, maar verklàren kunnen we het niet. We kunnen het slechts accepteren als een bestaand fenomeen, een waarneembaar verschijnsel, dat we kunnen versterken of afzwakken. Een verschijnsel, waar we ons in kunnen verdiepen. Zèlfs als we het negeren, het is er !

 

Daarom heb ik er het KOENEN-ENDEPOLS verklarend handwoordenboek der Nederlandse taal maar eens bij genomen.

 

*Spirit = kracht, fut, geest, pit.

*Spiritisme = leer berustend op de veronderstelling dat contact met de geest der afgestorvenen mogelijk is.

*Spiritual = religieus lied der Amerikaanse negers.

*Spiritualia = geestrijke of alcoholische dranken.

*Spritualisme = wijsgerig stelsel volgens hetwelk alles teruggebracht kan worden tot de geest, zodat de stof slechts een verschijningsvorm van de geest zou zijn.

*Spiritualiteit = 1:onstoffelijkheid. 2:wijze waarop men zijn geloof beleeft.

*Spiritueel = 1:geestelijk, onlichamelijk. 2: geestig, snedig.

*Spirituoso = (muziek) vurig, geestdriftig.

*Spiritus = wijngeest, alcohol.

*Spiritus sanctus = de Heilige Geest.

 

Het is niet zomaar, dat deze lijst met betekenissen van allerlei woorden eindigt met :

*Spiritus sanctus = de Heilige Geest.

Daar 'begon' àlles mee, daarmee zal àlles 'eindigen' ! 

Chris©

.
Lidy schreef:

Wat spiritualteit voor me inhoudt is niet een-voudig in enkele woorden samen te vatten...zelfs het woord is intussen 'niet meer hetzelfde als de oorspronkelijke betekenis'

Zoals ook het woord 'new-age' helaas  in de 'volksmond' verworden is tot een begrip waar "alles zo'n beetje wel inpast" wat men meent dat hij is, kan, zoekt enz...

 

bijgevoegd gedichtje is een deeltje van zoals ik het ervaar/beleef...

 

 

TROUW


Blijf trouw aan je innerlijke Weten
Als je even niet meer weet
Vanuit een stille hartenkreet
Wie of waar je bent
En door niemand meer wordt herkend .

Blijf trouw aan je innerlijke Weten
Wat in jou uit kan groeien,
Zo natuurlijk kan opbloeien
Daar is Liefde, de stilte en muziek
In jou is deze ‘andere wereld’ uniek.
 
Blijf trouw aan je innerlijke Weten
Ontdek dat ene plekje diep in je hart
Wees dan maar onbegrepen of apart
Waarin je kunt schuilen voor het ‘ kwaad.’
Als on-bewustheid je schaadt in liefde of haat.


Lidy

.

Adriana schreef:

 

Laat ik dan nu maar eerst eens beginnen met te zeggen wat ik er NIET onder versta:

Veel mensen denken dat ze spiritueel bezig zijn, als ze hocus-pocus kunnen doen. Dat bestaat dan uit bv. voorspellingen doen (koffiedik kijken noem ik dat altijd).  Magnetiseren en hypnotiseren. Aura 's zien. Handlezen. In trance gaan. Reiki en noem maar op.  Ik weet dat er mensen zijn die dit kunnen, maar die ken ik als zeer bescheiden en ze vragen er weinig of geen geld voor. Maken er ook geen shows van.   Maar kom je nu b.v. op zo'n spirituele beurs, dan begint het al met tromgeroffel en staan ze te blazen op van die grote blaaspijpen. Je ruikt de geur van wierookstokjes. Ze gooien je met kralen rond je oren en glitterende kitscherige dingen en weet ik veel. Nou dan denk ik, het lijkt wel of we hier in de rimboe zitten en ze denken dat we oerwoudbewoners zijn, die nog met kraaltjes en spiegeltjes te bekeren zijn. Dan heb je b.v. ook die aurafoto’s. Aangezien ik ondertussen weet, dat dit momentopnamen zijn, want dat een aura van minuut tot minuut kan veranderen van kleur, kun je daar ook geen enkele waarde aan vastknopen. Dan de lectuur die er op dat gebied is, ook niet alles hiervan is zuivere koffie hoor. Ik vraag me af, of dit nu toch een doel heeft, al die oplichterij, want daar komt het toch ten slotte op neer. Ja beginnelingen, die moeten ergens opstappen, mogelijk dat het toch wel zin heeft, wat vind jij daar nu van? En de mensen zelf die hiermee bezig zijn, daar zijn er ook bij, die echt wel denken dat ze het goed doen, ze zijn te goeder trouw, maar stichten meer kwaad dan goed soms.

 

Nee, wat ik versta onder spiritueel bezig zijn, dat is gewoon doen, dan doe je al gek genoeg. Gewoon jezelf zijn en bij mij betekent dit, dat ik via de boeken van Jozef Rulof, onze bijeenkomsten en de spirituele sites die ik bezoek, me zoveel mogelijk eigen probeer te maken, gevoel hiervoor te krijgen, wat in feite niets anders inhoudt dan LIEFDE.  Begrijpen wat dit woord inhoudt. Zodra je dat gaat begrijpen en aanvoelen, dan sta je op de eerste trede van de grote trap die we willen beklimmen, omdat ons gevoel dit aangeeft.  Onze ziel is Goddelijk, onze Goddelijke kern, stuwt ons omhoog de trap op!   Dat is wat ik versta onder spiritualiteit.  Zoals Jozef Rulof het aangaf aan degene die vroeg wat ze moest doen om op spiritueel gebied snel vooruit te gaan: ‘aardappels schillen mevrouw, aardappels schillen!’  En ik denk er dan altijd bij: ‘en ik kan ook al frites bakken!  Voor mij is dit OK, meer kan ik niet.’ Als ik later na mijn stoffelijke dood, ginds als bewuste aan mag komen, dan zal het eerste zijn wat ik zeg: "Nou en hier heb je nou dat mens dat de aardappels geschild heeft en de frites gebakken, is dat voldoende? Zo niet stuur me dan maar terug!"  

 

Met spirituele groeten van  A3ana

.

marian schreef:

 

Wat is spiritualiteit voor mij?

 

Spirit is m.i. geestkracht, door God aan ons gegeven

om te zorgen dat wij ondanks alles positief mogen/kunnen leven

Het is niet iets wat men zomaar kunt ervaren

maar het is er om de innerlijke onrust te bedaren

Zodat men in vele situaties rust en vrede in zichzelf kan herkennen

en dat men beseft dat men niet altijd overal mee hoeft te rennen

Deze geestkracht vanuit Zijn Liefde aan ons gegeven

kan zelfs  fysieke, psychische en emotionele heling geven

Wij mensen mogen eventueel functioneren als een kanaal

maar deze spirit zit in ons, en is bestemd voor ons, allemaal

 

Op zoveel manieren probeert men spiritueel te zijn

ergens is dit wel fijn, maar soms doet dat mij pijn

want Zijn Liefde wordt hierbij wel eens vergeten

omdat men van alles en nog wat wil weten

maar pas in de stilte, in de innerlijke vrede en rust

ervaart men deze geestkracht vanuit Liefde bewust

Ja, en hoe kan men dit nu uit gaan dragen

als de mens nog zit met o zoveel vragen

de antwoorden hierop kan men in zichzelf gaan beleven

en met de geestkracht kan dan Zijn Liefde in de mens gaan leven

 

Een bijdrage van Marian Müller.

.
elly schreef:

Mijn reactie op spiritualiteit:

Boeiend om de visies van jou en de anderen te lezen over spiritualiteit.

In elke visie kom ik wel iets van herkenning tegen.

Voor mij is spiritualiteit de zin van dit aardse bestaan.

Ook mensen die verbonden zijn aan een religie zijn voor mij spiritueel.

Waar ik niet mee uit de voeten kan is de versie van Deepak Chopra die een beoordeling geeft, hoever iemand is op het spirituele pad. Dat is niet relevant, vind ik.

Spiritualiteit hoort gewoon bij het mens-zijn, bij het dagelijks leven.

Een ieder is verantwoordelijk om aan zichzelf te werken, ook de keuze om dit wel of niet te doen ligt bij de vrije wil van de mens.

Ook het lichamelijk, geestelijk en emotioneel welzijn zijn voor mij even belangrijke factoren in mijn leven als mens hier op aarde, als de spirituele factor. Proberen om hierin een balans te vinden is voor mij een levenstaak.

Bewustwording op alle 4 de bovenstaande factoren is en blijft een groeiproces.

Voor mij is spiritualiteit niet verbonden met een: "Alles heeft zin."

Zoveel trieste gebeurtenissen hier op aarde die zinloos zijn, voor mij is dat niet te schuiven onder de noemer 'spiritualiteit'. Voor mij blijft dat nu eenmaal zinloos. Ik probeer ook niet langer meer hier een zin in te vinden.

Ik probeer mijn best te doen op mijn manier, mijn niveau zonder daarbij een ander schade te willen berokkenen.

Ook de ander te respecteren in zijn/haar manier van omgaan met spiritualiteit, zolang het maar niet uitmondt in fundamentalisme en in de dogma's van de kerken; dan schiet je voor mijn gevoel te ver door en wordt het te benauwend en is de vrijheid van keuze ver te zoeken, want dan ga je

een ander iets opleggen.

Open kunnen staan voor de eigenheid en het anders zijn van de ander zijn voor mij belangrijke facetten in het spiritueel bezig zijn.

Liefs,

Elly

04. Het Spirituele pad naar Meesterschap.

 

Vorige week kwam ik in het bezit van een boekje van James Eliott. Hij beschrijft hierin op een heldere wijze zijn eigen spirituele zoektocht. Een stukje hieruit wil ik graag met jullie delen, namelijk over het kennen van GOD. Want dat is uiteindelijk waar het om gaat wanneer wij beweren 'spiritueel' bezig te zijn: zoeken, ontdekken wie of wat GOD is en in welke relatie wij daar zelf tegenover staan.   

 

 


ISBN: 90-202-3887-6 Ankh Hermes Deventer

 

 

 GOD kennen

 

Voordat je GOD kent, besef je dat ieder afzonderlijk moment de enige realiteit is waar je controle over hebt. Het verleden is voorbij en de toekomst is er nog niet. Door elk moment volledig te doorleven ben je niet alleen veel gelukkiger met wat je hebt, je leeft ook volgens een van de hoogste spirituele principes. Dat is het principe dat je alleen maar hoeft te zijn die je bent, op dit ogenblik, en dan doorzie je de illusies die om je heen zijn opgebouwd. Door dit in de praktijk te brengen ben je in staat je vermogens om kennis in de andere werelden te verwerven, beter te gebruiken. Deze kennis geeft je het inzicht dat alle wegen jou, als Ziel, naar huis leiden.

 

De kennis en kracht die je door je ervaring opdoet, is het inzicht in de werelden van GOD en de kracht om de illusies die je om je heen hebt achter je te laten. Je hoeft niet te wachten om de hemel te zoeken en je kunt GOD kennen, hier en nu. Je hoeft alleen maar te zijn die je kunt zijn en na verloop van tijd ontdek je dat De Realiteit HET is. Je zult GOD niet vinden door middel van drugs of diepgaande tranceoefeningen, maar door gewoon de waarheid van je bestaan te kennen.

Ik ben christelijk opgevoed en heb ooit ernstig overwogen om predikant te worden. Ik heb me altijd met spirituele zaken beziggehouden, zelfs als kind. Ik bezat een natuurlijke nieuwsgierigheid naar de waaroms van ons leven hier, en ik heb altijd geweten dat er een Schepper was die het hele spel in beweging had gezet. Maar de verklaringen van de kerk vond ik nauwelijks bevredigend, dus zocht ik mijn antwoorden soms in de wereld.

 

Als tiener heb ik een tamelijk rebelse periode gekend en wilde ik van school af, maar ik was nog minderjarig. Een kleine katholieke school nam me in bescher­ming tegen de eisen van de staat en liet me helemaal alleen studeren. Ik koos voor theologie en poëzie. Voor mij hoorden die dingen bij elkaar, het één als de menselijke strijd om te begrijpen, het ander als de hoogste uitdrukkingsvorm van dat beperkte begrip.

 

Ik scheen nooit in een georganiseerde religie te passen, omdat die van nature zo opgezet zijn, dat ze aan een uiteenlopend aantal volgelingen tegemoet moeten komen. Na al mijn gestudeer, alle groepen waarbij ik me had aangesloten en alle diensten die ik had bijgewoond, bleken deze slechts interessante en leerza­me onderzoeken te zijn geweest. Ik ben mijn eigen weg gegaan, wat tot een’ heleboel misverstanden met familie en vrienden heeft geleid. Maar door alle geloofsrichtingen heen die zich met een Schepper en onze plaats binnen de Schepping bezighouden, leidt een gemeenschappelijke draad. Weinig mensen ervaren dat rechtstreeks in zichzelf. De meesten aanvaarden liever de gedach­ten en overtuigingen van anderen als de hunne dan een eigen plaats binnen de werelden van GOD in te nemen.

 

Sinds de laatste droomervaring met mijn Leraar waren er twee jaren voorbijge­gaan. Ik had de manieren waarop GOD wordt aanbeden, de redenen en de geschiedenis ervan bestudeerd. Maar hoe zat het met GOD ZELF en met mij? Wat is GOD en wat ben ik? Alle geschriften zinspelen erop, maar spreken er niet rechtstreeks over. Waarom eigenlijk niet?

De Gouden Draad die door alle geloofsrichtingen leidt, is in feite het besef dat er een zeer persoonlijke band bestaat tussen GOD en de Ziel. De schrijvers van werkelijk geïnspireerde werken weten dit. Je kunt er van alles over zeggen, maar eigenlijk gaat het de woorden en ideeën die we eraan hechten te boven. Op een bepaald punt op de spirituele weg realiseert iedereen zich dat diep in zijn hart. Mijn Leraar heeft mij verteld dat het doel van het leven was GOD te kennen. Dit scheen me een mystieke aanwijzing toe, maar het was onwerkelijk voor me. Het is echter zo simpel.

 

GOD zit aan de ene kant van de Gouden Draad en wij aan de andere kant. We volgen die draad tot we GOD kennen. Dat IS het doel geworden dat in me brandt. Ik wist dat alles voorbijging, maar dat ik door zou gaan tot ik mijn doel had bereikt. Dat was een diepgaand besef voor mij. Ik wist nog niets van de vele scheppingswerelden af, van de uitdagingen die voor me lagen en van de stappen die ik zou ondernemen om al die vragen van mij beantwoord te krijgen. Ik voelde alleen heel diep in mijn hart het besef dat ik op weg was om de waarheid te vinden.

 

Op een avond maakte ik een late wandeling door de rustige buitenwijken van Noord-Atlanta. De herfstwind deed de bladeren opdwarrelen en bracht de boomtoppen om me heen in beroering. Ik bleef staan onder een grote eik en ging er met mijn rug tegenaan zitten. Ik weet niet meer of ik mijn ogen sloot. 'Weet je wat je wilt?'

'Ik wil GOD', antwoordde ik mijn Leraar die naast me zat.

'En hoe zit het met de verantwoordelijkheid? Ben je dat vergeten?'

'Ik heb mijn leven onderzocht en nu ben ik verantwoordelijk.'

'Ja, dat ben je ook in veel opzichten. Maar het zijn de subtielere dingen die we moeten begrijpen. Bij iedere handeling moeten we een eigen lijn uitzetten volgens welke we participeren, waarbij we iedereen de vrijheid laten zelf te handelen en de last van hun eigen beproeving te dragen. Je moet mensen loslaten en je eigen weg zoeken. Je bent hun weinig verschuldigd.'

 

'Kunnen we GOD werkelijk kennen?' Hij gaf geen antwoord. 'Hoe is Hij?' vroeg ik.

'Er zijn vele scheppingswerelden en vele wezens waarvan de geloofsrichtingen menen dat ze GOD zijn. Enkele mensen hebben in trance of in een droom zulke vreemde werelden gezien en zulke machtige wezens ontmoet, dat ze inderdaad dachten dat het GOD in de hemel was. Zij hebben hun ervaringen opgeschre­ven en religies gesticht. Maar zelden zal dat werkelijk GOD geweest zijn. Je moet zelf door deze werelden wandelen en HET zoeken.' ,

'Wat zal ik er vinden?'

'Je zult de ervaringen vinden die jou als Ziel zullen completeren. Je zult het verschil herkennen tussen een waargenomen ervaring en HET van HETZELF . ' 'Wat is HET?'

'HET. GOD. Er zijn duizenden namen voor de Schepper, elke groep mensen heeft een naam voor HET. Natuurlijk kan er geen woord bestaan dat de grootse energie die alle dingen bij elkaar heeft gebracht, beschrijft. Je moet het zelf ervaren om het te begrijpen. Dan glimlach je en weet gewoon hoe het is, terwijl je een of andere naam gebruikt om HET te beschrijven.'

'Is er maar één weg naar HET?'

'Ja, er is maar één weg voor jou. Voor iedere Ziel is er een individuele weg tot GOD, voor iedereen een beetje anders en in een ander tempo. Jij zult jouw weg ook vinden.'

'Waar moet ik beginnen?'

'Begin waar je bent.'

 

'Er zijn honderden manieren', zei ik, in verwarring gebracht.

'Het zijn allemaal aspecten van GOD. Bij elke studie vind je principes die van toepassing zijn op de wereld van handeling waarin jij je bevindt en sommige ervan zijn eeuwig. Je bestudeert ze om de lessen die ze bevatten te leren. Maar je hoeft ze niet allemaal te bestuderen. Er zijn zoveel verschillende richtingen omdat er zoveel vertakte wegen naar GOD leiden. Er zijn maar een beperkt aantal principes die je moet kennen. Twee mensen die aan dezelfde studie beginnen, gaan waarschijnlijk uiteen met de verschillende dingen die ze ervan geleerd hebben. De waarde zit hem niet in de studie, maar in wat je ervan leert. Elke studie brengt je slechts een eind op weg. Je weet wel wanneer je verder moet gaan. Sommigen zeggen dat het Wiel des Levens een gemiddelde van vierentachtigduizend levens kent. Als je probeert elk aspect te beheersen, ga je nog denken dat je GOD nooit zult bereiken! Zie de waarheid overal waar je komt, en vervolg je reis.

 

Als je over het kennen van GOD nadenkt, dan bouw je het beeld op dat je leven zal vervullen; en als je dat beeld vult met verlangen, zul je het doel eerder bereiken. Maar er is één ding dat je goed moet beseffen. Indien je GOD vindt via je verstand of je emoties, dan vind je een astrale en mentale manifestatie van GOD en zul je verder leven met emoties en een geest die tevreden is met die ontdekking. Dat is niet GOD.

Als je in je leven vervuld bent van de begeerte naar GOD, dan zul je GOD niet vinden, omdat je vrij moet zijn van alle begeerte. Wanneer je eerst begeerte naar GOD voelt, ga je HET zoeken en dan gaat je energie op in die begeerte. Wanneer je HET niet vindt, ontdek je je ware behoefte aan HET, of je geeft je speurtocht op. Indien je behoefte om HET te vinden groot is, dan zul je HET vinden omdat je niet langer begeert.'

 

Mijn hoofd tolde van deze informatie. 'Wat is GOD als ik HET niet kan verwezenlijken?'

'De zogenaamde verwezenlijkingen van God in de Lagere Werelden zijn vage aspecten van GOD, het zijn zeer beperkte manifestaties van GOD. In werkelijkheid zijn zij Ziel en moeten zij meebewegen in de cyclus van verwe­zenlijking van het leven, zoals alle Zielen. Je kunt ze realiseren en erdoor groeien, maar er is meer voorbij deze werelden. In de gebieden van Hoger bewustzijn realiseer je GOD niet, je kent GOD doordat je je in de aanwezigheid van HET, HETZELF bevindt. Dit is kennis die buiten het verstand omgaat; ook de emoties hebben geen deel aan deze ontdekking. De Ziel is zich bewust van GOD zonder gehinderd te worden door de lagere lichamen. Dit is weten.'

 

'Ik voel me soms zo alleen. Er is niemand met wie ik kan praten over wat er met me gebeurt.'

'Wanneer je je ontmoedigd voelt, onthoud dan dat je innerlijk contact met een Leraar hebt gemaakt. Voorlopig werken we naar dat moment toe, en als we dat contact eenmaal hebben verstevigd duurt het niet lang meer tot we onze weg hebben gevonden. Iedereen heeft iemand nodig die hem door de onuitsprekelij­ke duisternis die er bestaat heenleidt. Je kunt zonder een gids heel ver komen, maar je kunt het doel niet bereiken zonder de hulp van iemand die er vóór jou al is geweest. Op een dag zul je volkomen op jezelf zijn aangewezen, er is werkelijk geen andere weg. Jij bent de weg!'

'Zult u altijd mijn Leraar blijven?'

'Ik heb je lange tijd gadegeslagen en op een gegeven moment vroeg je om leiding.'

'Was u dat in mijn kamer?'

Het was stil. De genegenheid die ik voor hem voelde overstelpte me.

 

'Je zult vele Leraren krijgen om je te leiden. Elk van hen zal je een bepaalde taak tonen. Binnenkort zul je een richting ontdekken die door één van deze Leraren is opgezet. Door zijn boeken te lezen en rechtstreeks op de innerlijke niveaus met hem te werken, zul je snel groeien.

De beste manier is met een Leraar op de innerlijke niveaus en in eigen persoon te werken. Deze methode is duizenden jaren lang voor maar een paar mensen mogelijk geweest. Nu moeten we het tempo van de spirituele ontplooiing opvoeren. Om meer mensen te bereiken die al klaarstaan, heeft één man informatie opgeschreven waar men nooit eerder zo gemakkelijk aan kon ko­men. Hij heeft in het openbaar voor groepen gesproken en zijn positie bekend­gemaakt. Dat is een zeldzame gebeurtenis in deze wereld. Inmiddels wordt zijn werk door veel mensen op deze planeet bestudeerd.'

'Zal hij me leren hoe ik GOD kan vinden?' vroeg ik. 'Waarom vraag je 't hem niet?'

De dageraad gloorde achter de wirwar van takken van de roerloze bomen. Ik moet naar huis teruggelopen zijn, maar ik kan het me niet meer herinneren. De lucht om me heen was levend en van binnen brandde een vuur dat smeekte om antwoord. Ik wilde meer weten!

05. De wereld van Merlijn

Deepak Chopra

 

Enkele spirituele lessen van Merlijn

 

Tovenaars en dergelijke mensen blijven vaak het liefst zonder naam en vaste woonplaats. Ze zijn niet graag in een omgeving waar stervelingen te familiair kunnen worden. Wie me bij mijn naam aanspreekt, zei Mer­lijn, is een vreemde. Dat je mijn gezicht herkent, bete­kent niet dat je mij kent.

Tovenaars beschouwen zich als burgers van de kosmos. Een vaste plaats waar men hen kan aantreffen, is dus irrelevant.

 

In het sterfelijke leven worden we eerst en vooral be­perkt door namen, etiketten en definities. Een naam hebben is nuttig - dan weet je tenminste welk geboor­tebewijs van jou is - maar wordt al snel een beperking. Je naam is een etiket dat jou definieert als iemand die dan-en-dan en daar-en-daar en uit die-en-die ouders geboren is. Na een paar jaar definieert je naam je als iemand die naar die-en-die school gaat en vervolgens dat-en-dat beroep heeft. Als je dertig bent, zit je identi­teit gevangen in een doos vol woorden. De wanden van die doos bestaan bijvoorbeeld uit: 'Katholiek, belas­tingjurist, afgestudeerd, getrouwd, drie kinderen, hypotheek. Die feiten zijn misschien niet onjuist, maar wel misleidend. Ze pinnen een onbeperkte geest in be­perkingen vast.

 

Veel van die beperkingen lijken op jou te slaan terwijl ze in feite alleen op je lichaam slaan - en jij bent veel meer dan je lichaam. De tovenaar heeft een bijzondere verhouding tot zijn lichaam. Hij beschouwt het als een vleug bewustzijn die vorm krijgt in de wereld, net zoals stenen, bomen, bergen, woorden, wensen en dromen vloeien en vorm krijgen. Het feit dat een wens of droom immaterieel is en een lichaam niet, stoort de tovenaar niet. Tovenaars missen ons vertrouwde vooroordeel dat 'tastbaar' gelijkstelt aan' echt'.

 

Een tovenaar gelooft niet dat hij een plaatselijke ge­beurtenis is die een grotere wereld droomt. Een tove­naar is een wereld die plaatselijke gebeurtenissen droomt. Hij wordt door geen grenzen beperkt. Sterve­lingen kunnen niet zonder grenzen bestaan. Hun li­chaam bepaalt waar ze zijn - zonder lichaam kun je niet weten waar je huis is, want je huis is de plaats waar je lichaam rust en onderdak vindt.

 

Maar Merlijn beschouwde zichzelf niet als dakloos. Hij zei: 'Dit lichaam is net een nest waarin mijn gedachten komen rusten, maar ze vliegen zo snel in en uit, dat je ook kunt zeggen dat ze in de lucht wonen. Wij nemen aan dat onze gedachten ons hoofd in- en uitgaan, maar dat kunnen we niet bewijzen. Wie heeft wel eens een gedachte gezien voordat die opkwam? Wie loopt een gedachte achterna om te zien waar hij heen gaat?

 

Merlijn begreep niet waarom stervelingen zo aan hun lichaam hechten. 'Het is allemaal goed en wel om te zeggen dat dit pakket vlees en botten "ik" is: zei hij, 'maar alleen als die heuvel, dat weiland en dat kasteel ook "ik" zijn: Voor Merlijn was een sterfelijk lichaam niets beters dan een kapstok waaraan overtuigingen, angsten, vooroordelen en dromen zijn blijven hangen. Als je te veel jassen aan een kapstok hangt, zie je de kap­stok niet meer. Dat is precies wat de stervelingen met hun lichaam hebben gedaan, zei Merlijn. De waarheid van het menselijk lichaam - namelijk dat het een rivier van bewustzijn is die door de tijd stroomt - is onzicht­baar geworden omdat er zoveel ballast uit het verleden aan" hangt.

 

'Jij schijnt nooit eenzaam te zijn: zei Arthur een keer tegen Merlijn. Zijn stem klonk melancholiek, en de to­venaar keek hem aandachtig aan.

'Nee, eenzaam zijn is onmogelijk.'

'Voor jou misschien, maar...' De jongen zweeg en beet op zijn lip. Maar zijn gevoelens kregen de overhand en hij barstte los: 'Je kunt best eenzaam zijn! In deze bos­sen wonen alleen jij en ik, en hoewel ik van je hou als van een vader, zijn er momenten...' Arthur wist niet meer wat hij zeggen moest en hield op.

'Eenzaam zijn is onmogelijk: zei Merlijn nog overtui­gender. Arthurs nieuwsgierigheid won het van zijn an­dere gevoelens. 'Dat snap ik niet: zei hij.

Wel, er zijn maar twee soorten wezens waarover jij en ik je in deze kwestie zorgen hoeven te maken: begon Merlijn. Tovenaars en stervelingen. Stervelingen kun­nen onmogelijk eenzaam zijn; daarvoor hebben ze te veel strijdende persoonlijkheden in zichzelf. Tovenaars kunnen onmogelijk eenzaam zijn omdat ze geen en­kele persoonlijkheid hebben'.

 

'Dat begrijp ik niet. Wie heb ik nog meer in me dan me­zelf?'

'Om te beginnen moet je je afvragen wat ‘jezelf' eigen­lijk is. Je denkt dat je een unieke persoonlijkheid bent, maar in werkelijkheid besta je uit veel mensen, en die vele persoonlijkheden kunnen het niet altijd goed met elkaar vinden - allerminst. Je bent in tientallen facties verdeeld, en die vechten allemaal om je lichaam te be­zetten:

'Geldt dat voor iedereen?' vroeg de jongen.

 

'Jazeker. Totdat je de weg naar de vrijheid vindt, word je gegijzeld door het conflict tussen je innerlijke persoon­lijkheden. Naar mijn ervaring voeren stervelingen al­tijd innerlijke oorlogen waarbij elke mogelijke factie betrokken is.

'Toch voel ik me nog steeds één iemand; protesteerde Arthur.

'Daar kan ik niets aan doen; antwoordde Merlijn. 'Dat gevoel is een kwestie van gewoonte. Je kunt je even makkelijk voelen zoals ik beschreven heb. Mijn manier is waarachtiger, want die verklaart waarom stervelingen voor een tovenaar zo verscheurd en gefragmenteerd lij­ken. Alles bijeen is de ontmoeting met een sterveling zo verbijsterend, dat ik vaak de indruk heb met een heel dorp binnen één zak vlees met botten te praten.

 

De jongen keek nadenkend. 'Maar waarom voel ik me dan zo eenzaam? Want dat is echt waar, meester: 

Merlijn keek zijn leerling doordringend aan. 'Het lijkt me een wonder dat je je ooit eenzaam kunt voelen met al die mensen die vechten om je lichaam te bezetten. Maar ik heb geconcludeerd dat eenzaamheid al bestaat zolang er andere mensen bestaan. Zolang er een "ik" en een "jij" bestaan, is er een gevoel van scheiding, en waar scheiding bestaat, moet isolering bestaan. Eenzaam­heid is immers maar een ander woord voor isolering: 'Maar er zullen altijd andere mensen op de wereld zijn, protesteerde Arthur.

Weet je dat wel zo zeker, vroeg Merlijn. 'Er zullen al­tijd mensen zijn - dat is onbetwistbaar - maar ook al­tijd andere mensen? Wacht maar tot je het einde van het pad van de tovenaar bereikt. Vertel me dan nóg maar eens hoe je je voelt.

 

 

 

Gastenboek van Spirituele Vrienden.

  

Top 100 NL

 




Website statistieken gratis, LetsStat X1