Psychologische problemen.

 

Op deze pagina wil ik proberen enkele psychiatrische aandoeningen wat nader te bekijken. Niet dat ik zelf psychiatrische studies heb gedaan, maar de menselijke geest heeft steeds mijn interesse gehad. Dus ook de afwijkingen van de geest en de mogelijke oorzaken daarvan.


01. Schizofrenie - 02. Depressie - 03. Borderline - Gedicht - 04. MPS of DIS - 05. Gegeneraliseerde Angststoornis  - 06. Psychische problemen bij kinderen.  Ė 07. Alternatief - 08. Protestsong Psychologen Eerstelijn -

 

VERGETEN TE LEVEN (DENK IK)

 

 

Ik denk, dus ik besta

Ik denk, dus ik leef

Ik denk, dus ik voel

Ik denk, dus ik weet.

 

Ik dťnk, dat ik besta

Ik dťnk, dat ik leef

Ik dťnk, dat ik voel

Ik dťnk, dat ik weet.

 

Ik weet, dat ik voel

Ik weet, dat ik denk

Ik weet, dat ik besta

Ik weet... dat ik NIET leef.

 

Ik voel, dat ik denk

Ik wťťt, dat ik weet

Ik dťnk, dat ik denk

Ik denk dus... vťťl te veel.

 

Uit de bundel ĎGedroptí

PoŽzie VANUIT en OVER psychiatrie van psy-schrijver Doke Dilen 

 

01. Schizofrenie.

 

Schizofrenie is wellicht ťťn van de meest vernoemde psychische ziektes, maar wat is het in feite?

 

symptomen van schizofrenie.

In tegenstelling tot wat algemeen wordt aangenomen, betekent schizofrenie niet dat men een 'gespleten persoonlijkheid' heeft. Mensen met schizofrenie kunnen wel een totaal andere realiteitswaarneming hebben dan de mensen rondom hen. Ze hebben vaak angstaanjagende symptomen zoals het horen van inwendige stemmen die andere niet horen, of ze geloven dat andere mensen hun gedachten kunnen lezen, hun gedachten kunnen controleren of tegen hen samenzweren om hen kwaad te berokkenen. Mensen met schizofrenie leven in een wereld die verstoord wordt door hallucinaties en wanen. Ze voelen zich bang, angstig en verward en blijven bang en teruggetrokken achter. Hun spraak en gedrag kunnen zo verward zijn dat ze onverstaanbaar of angstaanjagend worden voor anderen. Mensen met schizofrenie gedragen zich op verschillende tijden totaal anders. Dit komt gedeeltelijk omdat ze de werkelijkheid ongewoon ervaren. Soms lijken ze afstandelijk, onverschillig of in gedachten verzonken en zitten ze urenlang stijf recht, zonder te bewegen of geluid te maken. Op een ander moment zijn ze voortdurend in beweging, altijd met iets bezig en lijken ze klaar wakker, oplettend en alert.

 

Mensen met schizofrenie vertonen gewoonlijk twee soorten symptomen.

positieve symptomen: Dat zijn "bijkomende" psychologische kenmerken ten gevolge van de stoornis, die gezonde mensen normaal niet hebben.

*hallucinaties - *waanideeŽn - *verward denken - *opgewondenheid.

negatieve symptomen:  Er zijn geestelijke capaciteiten waarover de meeste mensen beschikken, maar die mensen met schizofrenie "verloren" hebben.

*gebrek aan energie of initiatief  - *sociale vervreemding - *apathie - *emotionele onverschilligheid ('afstomping')

 

Oorzaken van schizofrenie

Er is geen enkele bekende oorzaak voor schizofrenie. Veel ziekten, zoals hartziekten, zijn het gevolg van genetische factoren, gedragsfactoren en andere; en dit kan ook het geval zijn bij schizofrenie. We hebben nog geen inzicht in alle factoren die een rol spelen bij schizofrenie, maar specialisten zijn het erover eens dat de ziekte te wijten is aan afwijkingen in de hersenfunctie. Sommige daarvan werden reeds ontdekt. Schizofrenie is een ziekte van de geest waarvan de symptomen worden toegeschreven aan afwijkingen in de overdracht en de verwerking van informatie in de hersenen. Zenuwcellen in de hersenen communiceren met elkaar door het vrijmaken van scheikundige stoffen (neurotransmitters) vanuit hun zenuwuiteinden. Veel symptomen van schizofrenie werden in verband gebracht met afwijkingen in de activiteit van bepaalde neurotransmitters.

Familiaal onderzoek wees uit dat gevoeligheid voor schizofrenie erfelijk is. Een kind wiens ouder schizofreen is, heeft 10% kans om de ziekte te ontwikkelen. Ter vergelijking: de kans op schizofrenie bij de algemene bevolking bedraagt ongeveer 1%. Bij mensen met schizofrenie echter die een identieke tweelingbroer of -zus hebben en dus een identieke genetische opbouw delen, is er slechts 50% kans dat beide tweelingen door de ziekte zullen worden getroffen. Dit toont aan dat schizofrenie niet vooraf wordt vastgelegd door de genetica. Er bestaan andere bewijzen dat de invloeden van de omgeving (die misschien heel vroeg in het leven optreden, zelfs tijdens de zwangerschap) effecten op de hersenen kunnen uitoefenen die mensen gevoelig maken voor de ziekte. Waarschijnlijk is een combinatie van risicofactoren belangrijk.

 

Diagnose van schizofrenie

De meeste psychiatrische stoornissen zijn moeilijk te diagnosticeren en schizofrenie vormt hierop geen uitzondering. Omdat er geen tests bestaan die iemand positief kunnen beoordelen als schizofreen, hangt de diagnose af van de uitsluiting van andere oorzaken die schizofrenie-achtige symptomen zouden kunnen teweegbrengen (zoals drugmisbruik, epilepsie, hersentumoren en nierstoornis). Het is belangrijk dat andere ziekten worden uitgesloten, omdat mensen soms ernstige mentale symptomen of zelfs psychose vertonen door een niet-ontdekte onderliggende medische toestand. Daarom moeten een medische geschiedenis, een lichamelijk onderzoek en laboratoriumtests worden uitgevoerd. Zo kunnen de andere mogelijke oorzaken worden uitgesloten, vooraleer men besluit of iemand schizofrenie heeft. Bloed- en urinestalen van de persoon kunnen bovendien worden getest op aanwezigheid van drugs, aangezien vaak gebruikte drugs symptomen kunnen veroorzaken die op schizofrenie gelijken.

Als andere oorzaken zijn uitgesloten, moet de arts een diagnose stellen die alleen is gebaseerd op de symptomen van de patiŽnt, die door de patiŽnt en zijn of haar familie worden gemeld. Dat kan problemen en vertragingen opleveren, omdat veel symptomen niet duidelijk zijn totdat de ziekte vrij ver gevorderd is. Zelfs dan moeten de symptomen ten minste 6 maanden aanwezig zijn vooraleer een formele diagnose kan worden gesteld.

 

Hoe kunnen familie en vrienden helpen?

Mensen die een nauwe band hebben met schizofreniepatiŽnten, voelen zich vaak onzeker over hoe ze moeten reageren wanneer die patiŽnt vreemde of duidelijk foute beweringen uit. Voor de persoon met schizofrenie lijken de vreemde overtuigingen of hallucinaties vrij echt; het zijn niet gewoon waanfantasieŽn. In plaats van "mee te gaan" met de waanideeŽn van een zieke, kunnen familieleden of vrienden deze persoon beter vertellen dat zij de zaken anders bekijken of niet akkoord gaan met zijn of haar beslissingen, terwijl ze wel erkennen dat sommige zaken er voor de patiŽnt anders uitzien.

Behalve hun betrokkenheid bij het zoeken van hulp kunnen familieleden, vrienden en ondersteuningsgroepen de persoon met schizofrenie steunen en aanmoedigen om zijn of haar vaardigheden terug te verwerven. Het is wel belangrijk dat het doel bereikbaar blijft. Een patiŽnt die zich onder druk gezet voelt en/of voortdurend kritiek krijgt van anderen, zal waarschijnlijk stress ervaren, wat tot een verergering van de symptomen leidt. Net zoals ieder ander weet ook een persoon met schizofrenie graag dat hij of zij iets goed doet. Een positieve aanpak kan nuttig zijn en is op lange termijn waarschijnlijk efficiŽnter dan kritiek. Dit advies geldt voor iedereen die te maken heeft met de patiŽnt.

02. Depressie

 

Symptomen en diagnose

DepressiepatiŽnten vertonen vaak vele van onderstaande symptomen (hoewel niet iedereen die depressief is elk symptoom heeft en de ernst van de symptomen sterk kan verschillen van persoon tot persoon). Als deze symptomen zich gedurende twee weken of langer voordoen, is het aangewezen dat de persoon in kwestie een arts raadpleegt.

  • Trieste stemming
  • Gevoelens van waardeloosheid of wanhoop
  • Onterechte schuldgevoelens
  • Herhaalde dood- of zelfmoordgedachten
  • Geen interesse of plezier meer in activiteiten die men vroeger wel leuk vond
  • Moeite met nadenken of concentreren
  • Rusteloosheid
  • Futloosheid; vermoeidheid; fysieke vertraging
  • Verandering in de eetlust; groot gewichtsverlies of gewichtstoename
  • Verandering in het slaappatroon (bv. rusteloze slaap, niet kunnen slapen, vroegtijdig ontwaken, te veel slapen)
  • Lichamelijke symptomen zoals hoofdpijn of maagpijn

Een arts zal een depressie diagnosticeren als de persoon in kwestie minstens vijf van deze symptomen heeft en zijn normaal dagdagelijkse leven over het algemeen wordt beÔnvloedt gedurende een periode van ongeveer twee weken.

Sommige mensen worden gediagnosticeerd met een minder ernstige vorm van depressie die men dysthymie (of dysthyme stoornis) noemt. Dysthymie wordt vastgesteld wanneer de patiŽnt gedurende minstens twee jaar aan een depressieve stemming lijdt en eveneens twee van de hoger vermelde depressiesymptomen heeft. Vele mensen met dysthymie kennen ook periodes van depressie. Terwijl een depressie en dysthymie de primaire vormen van depressie zijn, bestaan er nog andere types van depressie.

Een depressie gaat vaak gepaard met een lichamelijke ziekte. Soms kunnen fysieke symptomen (hoofdpijn, maagpijn of misselijkheid, voortdurende rug- of nekpijn, ademhalingsproblemen) waarvoor de arts geen lichamelijke oorzaak vindt, tekenen zijn van een onderliggende depressie. Ook het omgekeerde kan zich voordoen. Een depressie kan andere gezondheidsproblemen verbergen die bij depressiepatiŽnten soms niet worden opgemerkt en behandeld. Onverklaarde slaapstoornissen, bevende handen, vlagen van duizeligheid, spijsverteringsstoornissen en migraineaanvallen zijn allemaal tekenen die erop wijzen dat er iets verkeerd kan zijn.

 

Zelfmoord

Depressie is een ziekte die de oorzaak is van de meeste gevallen van zelfmoord. Zelfmoord is in vele landen een veel voorkomende doodsoorzaak en in het bijzonder een van de belangrijkste doodsoorzaken bij adolescenten en jonge volwassenen. Het probleem van zelfmoord bij depressiepatiŽnten lijkt een direct resultaat te zijn van het feit dat mensen niet of niet goed worden behandeld. Een van de beste strategieŽn om het aantal zelfmoordgevallen te verminderen, is een vroege herkenning en behandeling van de depressie.

 

Oorzaken van depressie

*Een depressie kent niet ťťn enkele oorzaak; er kunnen vele factoren bij betrokken zijn. Bij sommige mensen lijkt het om een aantal factoren te gaan, maar bij anderen kunnen de symptomen worden veroorzaakt door ťťn enkele factor. Depressies doen zich vaak voor bij mensen die vroeger gezond waren, maar die een overlijden in de familie of een plotse ziekte moeten verwerken. Soms kunnen mensen ook depressief worden zonder enige directe en duidelijke reden.

*Hoewel de mechanismen die een depressie ontketenen niet helemaal gekend zijn, lijkt het echter dat stress bij gevoelige personen kan leiden tot een depressieve periode. Buitengewone stresssituaties kunnen het resultaat zijn van een groot verlies (vooral het overlijden van een naast familielid of een goede vriend), een chronische ziekte, problemen in een persoonlijke relatie, financiŽle moeilijkheden, of een ongewenste verandering in het levenspatroon. Een echtscheiding kan leiden tot een depressieve periode, vooral als er kinderen en voogdijkwesties bij betrokken zijn. Bepaalde traumatische gebeurtenissen, zoals verkrachting en andere vormen van seksueel misbruik, doen zich vaker voor bij vrouwen en kunnen bijdragen tot een groter aantal gevallen van depressie bij vrouwen.

*Het is interessant te weten dat zowel positieve als negatieve ervaringen kunnen leiden tot een depressie. Met andere woorden kan een depressie worden ontketend door de angst veroorzaakt door een belangrijke verandering in het leven, zelfs als die verandering een verbetering inhoudt.

*Depressie kan in de familie zitten. Er werd een hoger percentage depressies (en andere geestelijke ziektes) vastgesteld in de families van personen die met depressie worden gediagnosticeerd, dan bij de gemiddelde bevolking. Dit betekent dat personen met een familiegeschiedenis van depressie doorgaans een groter risico lopen om een depressieve aandoening te ontwikkelen (hoewel depressie zich ook kan voordoen bij personen die geen depressieve familieleden hebben). Mensen met negatieve denkpatronen, die pessimistisch zijn, weinig zelfrespect hebben, zich te veel zorgen maken of het gevoel hebben dat ze weinig controle hebben over de gebeurtenissen in het leven, hebben een grotere kans een klinische depressie te ontwikkelen.

*Technieken waardoor artsen beelden kunnen maken van de hersenen van levende personen, tonen aan dat bij een depressie de zones van de hersenen die verantwoordelijk zijn voor het humeur, denken, slapen, eetlust en gedrag, misschien niet correct werken en dat de activiteit van belangrijke hersenchemicaliŽn (neurotransmitters) is aangetast. DepressiepatiŽnten blijken een lager of hoger neurotransmittergehalte te hebben. Deze veranderingen kunnen een klinische depressie veroorzaken of ertoe bijdragen.

*Veranderingen in de hormoonspiegels van bijvoorbeeld oestrogeen en progesteron, hebben een grote invloed op het humeur van een vrouw. De hormoonspiegels kunnen veranderen bij tal van gebeurtenissen die met depressie worden geassocieerd, zoals de menstruatiecyclus en de periode die volgt op een bevalling (bijna iedereen heeft al wel gehoord van een postnatale depressie).

*Een depressie kan zich soms ontwikkelen gedurende een ziekte of wanneer men bepaalde geneesmiddelen op recept neemt. Sommige geneesmiddelen voor artritis, hartproblemen, hoge bloeddruk of kanker kunnen een depressie als bijwerking hebben. Het is mogelijk dat die bijwerkingen zich niet onmiddellijk voordoen. Alcoholgebruik werd aan depressie gekoppeld als mogelijke oorzaak en als symptoom. Alcohol op zich is een depressivum, vooral als het in combinatie met bepaalde geneesmiddelen wordt gebruikt. Ook drugs zoals cocaÔne werden met depressies in verband gebracht.

*PatiŽnten met een bepaalde aandoening (zoals de ziekte van Parkinson, beroerte of hormonale stoornissen) lijken soms symptomen van depressie te ontwikkelen. Medische problemen zoals een ziekte aan de schildklier, kunnen een depressie veroorzaken; dat is de reden waarom men een lichamelijk onderzoek moet ondergaan alvorens de diagnose van depressie kan worden bevestigd. Een depressie kan ook worden beÔnvloed door nutritionele factoren, zoals een laag gehalte aan vitamine B12 of een ferriprieve anemie, die te wijten zijn aan een slechte voeding of menstruatie.

*Mensen met een winterdepressie kunnen depressief worden met de komst van de winter, omdat het sneller donker wordt. Het is mogelijk dat de verminderde hoeveelheid zonlicht het evenwicht van bepaalde hersenchemicaliŽn beÔnvloedt, wat leidt tot depressiesymptomen.

 

Hoe kunnen vrienden en familie helpen?

De huisarts is vaak de eerste persoon die betrokken raakt bij de beoordeling van iemand die mogelijk een depressie heeft. De arts moet nagaan of er medische of geneesmiddel-gerelateerde redenen zijn voor de depressie. Na een volledig onderzoek kan de arts voorstellen een psychiater te raadplegen die in staat is een meer gedetailleerde beoordeling te maken van de symptomen van de patiŽnt.

Als de patiŽnt niet naar de arts wil gaan voor een behandeling, kunnen familie of vrienden helpen. Ze kunnen uitleggen hoe een behandeling kan helpen om zich beter te voelen. Wanneer de patiŽnt niet naar een ziekenhuis wil gaan, kan de arts de persoon telefoneren en een afspraak maken voor een thuisbezoek.

De steun en het engagement van familie en vrienden kan een cruciale rol spelen in de hulp aan een depressiepatiŽnt. Personen in de omgeving kunnen helpen door een depressieve geliefde aan te moedigen de behandeling vol te houden en de verwerkingstechnieken en probleemoplossende vaardigheden te oefenen die hij of zij leert tijdens de psychotherapie.

Leven met een depressiepatiŽnt kan voor familieleden en vrienden erg moeilijk en stresserend zijn. De pijn om een geliefde te zien lijden aan een depressie kan gevoelens van machteloosheid en verlies opwekken. Gezins- of huwelijkstherapie kan nuttig zijn om alle bij de depressie betrokken personen samen te brengen en ze doeltreffende manieren te leren om samen de ziekte te verwerken. Dit soort psychotherapie is ook een uitgelezen kans voor personen die nooit zelf een depressie hebben gehad, om er meer over te leren en constructieve manieren te identificeren om een familielid dat aan een depressie lijdt, te helpen.

 03. Borderline

 

 WAT IS EEN BORDERLINE PERSOONLIJKHEIDSSTOORNIS?

Een borderline persoonlijkheidsstoornis is een psychiatrische aandoening die verschillende vormen kan aannemen en ook verschillende gradaties in ernst. De diagnose kan alleen door een psychiater met zekerheid gesteld worden. Schattingen lopen uiteen van ca. 150.000 tot 200.000 Nederlanders.

Een opvallend grote meerderheid van de patiŽnten is vrouw, vermoedelijk ook omdat zij vaker slachtoffer worden van seksueel misbruik wat een mede-veroorzaker kan zijn van de stoornis. Bij mannen wordt de diagnose vaak niet gesteld omdat deze zich bij hen niet uit in agressie die zich naar binnen richt (zelfverwonding, eetstoornissen) maar agressie naar buiten toe. Mannen met borderline stoornissen komen dan ook vaker in de criminaliteit terecht.

De stoornis openbaart zich meestal in de adolescentie (17 - 25 jaar) maar kenmerken kunnen ook bij kinderen in een bepaalde vorm al voorkomen. Omdat kinderen nog niet Ďuitontwikkeldí zijn stelt men de diagnose niet vaak gedurende de kindertijd, maar wel later, als het jonge volwassenen zijn.

Ook is het ziektebeeld bij kinderen en bij adolescenten verschillend. Kinderen met borderline symptomen hebben vaak meer angsten en neurosen tegelijkertijd (in tegenstelling tot neurotische kinderen). Als borderline-kinderen de adolescentie bereiken, hebben zij vaak gedragsproblemen die om een andere diagnose vragen.

 

SYMPTOMEN

Als men een aantal van onderstaande kenmerken heeft, kan worden gedacht aan een borderline stoornis:

- identiteitsproblemen: patiŽnten hebben problemen met hun identiteit, vaak ook seksueel. Ze zijn vaak onzeker en verdragen kritiek slecht. Ze weten niet goed wat ze met hun leven aan moeten en hebben een 'leeg gevoel' van binnen. Ze hebben moeite om alleen te zijn en voelen zich snel eenzaam en in de steek gelaten.

- stemmingswisselingen: de stemming kan sterk en snel wisselen, soms na voor buitenstaanders triviale gebeurtenissen. De patiŽnt reageert (in de ogen van anderen) overgevoelig en/of hevig. Ze kunnen heel boos of driftig worden en hebben deze gevoelens vaak slecht onder controle.

- in uitersten denken: mensen en situaties zijn helemaal goed of helemaal fout. Tussenwegen bestaan niet, dus als iemand niet aan de hooggespannen verwachtingen voldoet, kan de mening van de patiŽnt zeer sterk omslaan. Dit kan problemen geven op het werk en in relaties. Ze hebben de neiging om bepaalde mensen erg over te waarderen en anderen juist volledig te vernederen.

- impulsiviteit: mensen met een borderline stoornis nemen beslissingen zonder er eerst goed over na te denken. Dit kan zich ook uiten in eetstoornissen, wisselende seksuele relaties, geldverkwisting en alcohol- of drugsmisbruik, en suÔcidepogingen.

- geestelijke spanningen: de spanningen kunnen ontladen in automutilatie (opzettelijke zelfverwonding) bijvoorbeeld krassen in de onderarmen en gedachten aan of pogingen tot zelfmoord.

- psychotische symptomen: psychische verwardheid met wanen en/of hallucinaties, het horen van stemmen. Ze zijn bijvoorbeeld overmatig achterdochtig en ervaren de wereld om hen heen als onwerkelijk. Meestal duren deze verschijnselen slechts enkele uren maar zijn voor de patiŽnt erg beangstigend. Ze treden vaak op in periodes van stress.


VERSCHIJNSELEN BIJ KINDEREN

Kinderen met een borderline persoonlijkheidsstoornis hebben meestal vijf van de volgende verschijnselen:

- overmatige afhankelijkheid van de ouders, terwijl relaties met leeftijdgenoten zich niet of nauwelijks ontwikkelen.

- moeite realiteit en fantasie uit elkaar te houden.

- niet te hanteren woede- en driftaanvallen zonder duidelijke aanleiding.

- bijzondere prestaties op een klein gebied (het kind kent bijvoorbeeld het spoorboekje uit zijn hoofd of kan heel erg goed tekenen), terwijl het kind op andere gebieden een achterstand heeft ten opzichte van leeftijdgenoten.

- verschillende angsten tegelijkertijd (in aanvallen of chronisch).

- meerdere neurosen (dwanggedachten, dwanghandelingen, fobieŽn, enzovoort).

De behandeling van kinderen bij wie borderline gediagnosticeerd wordt, is vaak langdurig.

 

OORZAKEN

Hoewel de borderline diagnose veel vaker gesteld wordt dan enige tijd geleden, is over de oorzaak van de aandoening nog niet zo veel bekend. Meestal gaat het om een combinatie van factoren: een aanleg voor impulsiviteit en stemmingswisselingen in combinatie met een heden of verleden waarin zich ingrijpende psychologische en/of maatschappelijke problemen hebben voorgedaan, vaak op zeer jonge leeftijd.

Het kenmerkende impulsieve gedrag van patiŽnten is iets wat waarschijnlijk al voor een deel bij de geboorte is bepaald. De oorzaak hiervoor zou kunnen zijn dat de prikkeloverdracht in de hersenen verstoord is; een stoornis in de serotoninehuishouding, die ook wordt verdacht iets met anorexia en boulimie te maken te hebben.

Veel mensen met borderline hebben een verleden waarin zich traumatische gebeurtenissen hebben voorgedaan, zoals het opgroeien in een instabiele gezinssituatie, emotionele verwaarlozing, agressie, seksueel misbruik. Dit bemoeilijkt nadien het kunnen aangaan van (langdurige) relaties. Hoewel de patiŽnt juist sterk behoefte heeft aan goed contact met anderen, is zij of hij erg bang om gekwetst te worden of in de steek te worden gelaten. Door de hooggespannen verwachtingen, gebeurt dit ook vaak.

Andere oorzaken zijn mogelijk het wegvallen van maatschappelijke zekerheden (familie-, buurt- en kerkleven bijvoorbeeld). Dit vergroot de eenzaamheid van de patiŽnt, die op zichzelf teruggeworpen raakt en zich minder veilig voelt, net als wanneer een relatie teleurstellend afloopt.


AANBEVELINGEN VOOR FAMILIE EN VRIENDEN

Zowel patiŽnten met een borderline persoonlijkheidsstoornis als mensen in hun omgeving kunnen leren om te gaan met deze aandoening. Voor familie en vrienden is de omgang soms moeilijk. De patiŽnt vraagt continu om aandacht en om erkenning van de problemen. Hen wordt aanbevolen de patiŽnt serieus te nemen. Het is een ernstige stoornis. Hoewel familie niet kan behandelen, kan een familielid of vriend op gepaste afstand troost bieden en een goede steun zijn voor de patiŽnt.

Help de patiŽnt om professionele hulp te zoeken. Hulpverleners kunnen ook met familie praten om hen te helpen hoe zij met de patiŽnt om kunnen gaan. Dit wordt zeker aanbevolen als de gezinssituatie verstoord is, dan is relatie- of gezinstherapie nodig. Respecteer elkaars beperkingen en praat open en eerlijk met elkaar. Help om een goede omgeving voor de patiŽnt te handhaven: stabiliteit in werk, relaties en behandeling is essentieel voor een verbetering. In een stabiele omgeving hebben patiŽnten goede vooruitzichten. Pas wel op de eigen grenzen en neem niet de verantwoordelijkheden van de patiŽnt over.


Gedicht voor mensen met borderline


Vogeltje wat ben je mooi
Zo kwetsbaar als je bent
Je ziet de wereld en het doet je pijn
Het is alsof je het niet herkent

Je bent zo anders, zo gevoelig
Je ziet wat velen niet kunnen zien
De pijn, de oorlogen, onrecht en haat
En je voelt het veel harder bovendien

De mensen hebben je pijn gedaan
Toen je nog zo klein en onhandig was
Je hebt ervaren maar kon het niet begrijpen
Sommige dingen begrijp je nu pas

Nu ben je ziek geworden door de mensen
Je weet niet hoe je hulp moet vragen
Om je lijden te verlichten
En je zware rugtas te helpen dragen

Je voelt je eenzaam en de wereld is zwart
Je ziet geen hand voor ogen
Je voelt je ziek, alsof je stikt
Het lijden is zwaar en je voelt je bedrogen

Waar is die God waar je zo om roept
In het diepste van je lijden
Waarom luistert Hij niet naar je hulpeloos roepen
Waarom kan Hij je niet bevrijden

Ik wil je zeggen, lief mooi vogeltje
Dat Hij je echt wel hoort
Hij helpt je ook en zal je leiden
Als je je vragen positief verwoord

Woorden als "niet" en "geen"
zullen niet worden verstaan
En ik weet zeker als je er op let
Dat jouw vragen vooral hieruit bestaan

Daarnaast is voor jou een mooie taak
Weggelegd op deze aarde
Aan jou de les van jezelf te gaan houden
En belang te gaan hechten aan jouw waarde

Dan zal je op je voeten staan
Stralend, sterk en rijk aan ervaring
Jij zal de wereld geven wat je hebt gemist
En en alleen al door jouw uitstraling

Jij bent zo rijk en hooggevoelig
jij voelt aan wat de wereld mist
En datgene zit in jouw hart verborgen
En moet er nu worden uitgevist

Dus hou van jezelf en zie wie je bent
Schouders recht. Je mag er zijn
Zet een glimlach op je gezicht
Je bent nu volwassen en niet meer zo klein

Waarom zou je de wereld blijven dragen
Op jouw schouders, die doen zo zeer
Er zijn veel mensen zoals jij
Wij willen je helpen, elke dag weer

Maar als jij niet uitstraalt wie je bent
Kunnen we je niet zien
Dus kijk uit je ogen en geef die lach
En je ontvangt er minstens tien

Zie waar borderline voor staat
Het is een pad om te worden wie je bent
De stralende schoonheid die de wereld geeft
Zeker en rechtop en erkent

© Vlindertje


04. MPS of DIS (*)

 

Wat is het?

Er is de laatste jaren steeds meer bekend geworden over verschillende vormen van geweld, zowel fysiek, seksueel als emotioneel, ten opzichte van jonge kinderen en de gevolgen die dit kan hebben in iemands verdere leven. Het is duidelijk geworden dat geweld tegen kinderen veel vaker voorkomt dan men enkele jaren geleden nog dacht. Ook is gebleken dat veel mensen, die in aanraking komen met de psychiatrie, in hun verleden met dit soort geweld te maken hebben gehad. Er worden nu dan ook links gelegd tussen ervaringen met extreme kindermishandeling en psychiatrische aandoeningen en er wordt gezocht naar goede behandelingsvormen.

Een deel van de slachtoffers van extreme kindermishandeling ontwikkelt een dissociatieve stoornis, soms op zo'n manier dat er sprake is van een meervoudige persoonlijkheid. De belangstelling voor mensen met MPS is groeiende. Belangstelling vanuit de omgeving van de MPSer, vanuit de hulpverlening en ook vanuit de media.

Ondanks al die aandacht is het voor veel mensen met MPS nog steeds heel moeilijk om in hun omgeving uit te leggen dat zij MPS hebben of wat dat nou betekent in hun dagelijks leven.

Ook blijkt het nog voor veel mensen moeilijk voor te stellen wat het moet zijn om MPS te hebben en om daarmee om te moeten gaan.

MPS betekent: meervoudige persoonlijkheidsstoornis ... en dit zegt eigenlijk al een heleboel over de stoornis zelf.

Meervoudig = meer dan een.

MPS heeft met dissociatie te maken. Iedereen heeft wel eens in een tram gezeten en zich achteraf verbaasd dat het niet was doorgedrongen waar je allemaal langsgereden bent. Dagdromen is ook een vorm van dissociatie, net als bijvoorbeeld het zo in een boek kunnen zitten dat alles om je heen vervaagt. DissociŽren is wegraken van de realiteit om je heen.

In het classificatiesysteem dat geldt als officiŽle leidraad voor het herkennen en diagnosticeren van psychiatrische aandoeningen, de DSM IV, valt MPS onder dissociatieve stoornissen. De nieuwe benaming voor MPS is dan ook dissociatieve identiteitsstoornis (DIS)

 

Hoe ontstaat MPS

MPS is geen erfelijke of aangeboren stoornis. Het is ook niet iets wat je zomaar kunt krijgen. MPS ontstaat wanneer een klein kind gedurende langere tijd blootgesteld is aan extreme traumatische gebeurtenissen op het moment dat de eigen identiteit nog moet worden ontwikkeld.

Bij ieder mens vindt in de vroege kinderjaren de persoonlijkheidsontwikkeling plaats. Dit gebeurt in verreweg de meeste gevallen binnen een situatie waarin het kind veiligheid, warmte en vertrouwen wordt geboden. Een gewoon gezin waarin het kindje welkom is. Zeker als je zelf een prettige jeugd hebt gehad zijn er talloze momenten waaraan je met veel plezier terugdenkt. Lekker bij je moeder op schoot kruipen, vader die verhaaltjes voorleest en andere familieleden waar je je veilig en gewenst weet. In die situatie kan de persoonlijkheid zich op een normale manier ontwikkelen.

Bij sommige mensen gaat het echter anders. Daar is, in tegenstelling tot wat hierboven omschreven staat, een ronduit onveilige situatie. Een jeugd die wordt getekend door seksueel misbruik, fysiek geweld of emotionele verwaarlozing, is meer dan een jeugd met af en toe wat nare ervaringen. Het is voor een klein kind een vernederende, uitzichtloze aaneenschakeling van geweld, vaak door mensen in de naaste familiesfeer.

Voor een bijvoorbeeld vijf- of zesjarige is het geen kwestie van keuze om 'iets aan de situatie te doen', het kind kan helemaal niets doen. Het geweld gaat vaak gepaard met afschuwelijke dreigementen en het kind verkeert vaak in (doods)nood.

Als reactie op deze gewelddadige situaties, waarvoor het kind fysiek niet kan vluchten en mentaal geen mogelijkheden heeft om het te bevatten, kan het gebeuren dat het kind doet alsof het geweld iemand anders overkomt. Dit is een voorbeeld van dissociatie.

Op die manier vindt er een afsplitsing van de werkelijkheid plaats en worden de ervaringen gedragen door een deel van de persoonlijkheid waar het kind zich niet bewust van hoeft te zijn. Het deel dat het seksueel misbruik meemaakt kan zich gaan ontwikkelen tot een 'eigen' persoonlijkheid met een eigen naam, eigen mening, eigen gezicht, karaktertrekken, enz.

Wanneer dit deel niet voldoende draagkracht meer heeft, kunnen er meerdere delen ontstaan zodat de ervaringen en herinneringen 'verdeeld' worden. Deze delen kunnen helemaal losstaan van wat er in het normale leven gebeurt en hier dan ook helemaal geen weet van hebben.

In de loop van jaren kan zich een hele groep van aparte delen vormen, van 'ikjes', identiteiten, persoonlijkheden of, zoals men het vaak noemt, alters.

De normale ontwikkeling van de identiteit is dan ook ernstig verstoord.

Dit is op zich niets vreemds of eigenaardigs. Dr. Collin Ross, een pionier op het gebied van MPS, zei het al heel treffend:

"Elke normale sterk ontvankelijke geest bezit het vermogen om door middel van geheugenverlies barriŤres op te werpen ...

MPS is een stoornis die van gezond verstand getuigt en voortkomt uit de vermogens van de normale psyche."

 

MPS en therapie

De meeste mensen met MPS zoeken op een gegeven moment hulp. De redenen hiervoor lopen uiteen, maar je kunt denken aan klachten zoals

  • Je bent blokken tijd kwijt (amnesie)
  • Je registreert je eigen gedrag als een automaat, ziet jezelf van een afstand, ervaart jezelf als niet eigen (depersonalisatie)
  • Soms neem je de omgeving of goede bekenden of familieleden vaag waar of herken je ze niet; je 'herkent' wel maar ze zijn maar betekenisloos (derealisatie).
  • Herbelevingen van traumatische ervaringen J
  • Je hebt het gevoel dat er nog andere personen in je zitten en dat je daar geen controle over hebt.

In therapie kan je verschillende kanten op. Kiest de een voor trauma verwerkende vormen, de ander kan voor trauma toedekkende therapieŽn kiezen. Vooral door goed overleg met de therapeut is het zaak de therapie te kiezen die goed voor je is.

Het is vooral belangrijk dat je weer verder kan, dat het heden en de toekomst goed leefbaar is.

Gelukkig zijn er in Nederland veel goede therapeuten te vinden, maar jammer genoeg zijn er nog niet voldoende therapeuten die zich gespecialiseerd hebben in het behandelen van mensen met MPS. Hierdoor zijn er lange wachtlijsten ontstaan en zijn er nog steeds een heleboel mensen met MPS op zoek naar een therapeut bij wie zij zich vertrouwd kunnen gaan voelen en zo kunnen gaan beginnen aan het vaak pijnlijke proces van heling en verwerking van het verleden

(*) bron: http://www.caleidoscoop.nl/

05. Gegeneraliseerde Angststoornis (GA).

 

Onophoudelijk piekeren en tobben over dagelijkse gebeurtenissen gedurende minimaal 6 maanden. Dat is het lot van de overmatig bezorgde patiŽnt.

Chronisch piekeren is een veelvoorkomend probleem; ongeveer 350.000 Nederlanders maken zich continue zorgen over alledaagse gebeurtenissen. Artsen spreken in dit verband van overmatige bezorgdheid ofwel Gegeneraliseerde Angststoornis (GA). Recent NIPO onderzoek toont aan dat deze patiŽnten vooral op sociaal gebied slecht functioneren, vaak ziek thuis zitten, een verminderde interesse hebben in seks en kampen met overmatig alcoholgebruik. Zonder een behandeling verdwijnt deze overmatige bezorgdheid slechts in 20% van de gevallen.

Er zijn enkele belangrijke vragen die u zichzelf kunt stellen als het om gegeneraliseerde angststoornis gaat. Dat zijn: Maakt u zich onnodig zorgen? Bent u overdreven bang? Heeft u last van onredelijke angsten? Is het antwoord op deze vragen 'ja', dan is het verstandig om de piekertest te doen. Uiteraard kan alleen een arts uitmaken of het daadwerkelijk om gegeneraliseerde angststoornis gaat of dat er iets anders aan de hand is. En alleen een arts kan bepalen wat voor u de beste behandeling is.

 

 

Kenmerken van gegeneraliseerde angststoornis

  • Over de hele wereld worden dezelfde kenmerken voor gegeneraliseerde angststoornis gebruikt. In het kort komen ze hier op neer:
  • U bent buitensporig bezorgd over een aantal gebeurtenissen of activiteiten gedurende minimaal 6 maanden;
  • U kunt de bezorgdheid moeilijk in de hand houden;
  • U heeft tenminste drie van de volgende verschijnselen: U bent rusteloos,vermoeid, prikkelbaar, heeft concentratieklachten, spierspanning, slaapstoornissen;
  • De bezorgdheid belemmert uw sociale en beroepsmatige leven;
  • Ook lichamelijke klachten als hartkloppingen, transpireren, ademnood, misselijkheid en duizeligheid komen voor.

08. Protestsong Psychologen Eerstelijn

 

Onderstaande werd mij toegestuurd door Peter Baldť(*) en Maatje van Eck

 

 

De plannen van het kabinet om fors te bezuinigen in onder meer de gezondheidszorg - inclusief de eerstelijnszorg - heeft tot een creatieve vorm van protest geleid:

Frits Bosch schreef een protestlied & Annelies Vree zong het in (beiden psycholoog).

We maakten er een video bij Ė Peter(*) als psycholoog en Trudi als cliŽnt /stand-in voor Edith.

 

 

(*) drs. Peter Baldť heeft een psychologenpraktijk in Oud-Beijerland.

 

 

 

Protestsong Psychologen Eerstelijn

Credit door Edith

 

 

 

Ik wil niet naar vijf gesprekken, ik zeg nee, nee, nee

Dat Edith onze hulp wil korten is een slecht idee

Iedereen zal het merken net als je al problemen hebt

Volgend jaar credit door Edith , ik zeg nee, nee. nee

 

 

Na een gevecht van vijfentwintig jaar

Kregen de psychologen   het voor elkaar

Voor verzekeraar, huisarts en cliŽnt

Werden de psychologen heel bekend

 

Vanaf dat moment kregen  Fatima en Fred

Acht gesprekken vergoed uit het basispakket

Een ding is zeker dat vanaf die dag

Kwamen er veel minder mensen naar de RIAGG

 

Onze regering wil de eerste lijn versterken

Van acht naar vijf gesprekken dat gaat toch niet werken?

 

Ik wil niet naar vijf gesprekken, ik zeg nee, nee, nee

Dat Edith onze hulp wil korten is een slecht idee

 

 

Mijn favoriete linken :   Geestelijke Gezondheid

  Gastenboek van Spirituele Vrienden.

  
**********

Stem Spirituele Vrienden in de
Top 100 NL



**********
Tellers

 

 LetsStat website statistieken