Friesland

 

 

 

Nijjier

 

Tiid wit net fan skoftsjen

jierren rigelje oanien

 stilstean by wat west hat

dêr is it faaks mei dien.

 

Tiid wit net fan skoftsjen

in nij jier brekt oan

tiid sil nea skoftsje

altyd fan hjoed nei moarn.

 

Moedich de tiid temjitte

jou dy net allinne op 'en paad

as mins ûnder de minsken

dan wint de sinne fan it skaad.

 

Wieke de Boer

 

Het weer in Ljouwert

Weerstation Leeuwarden - Klik op het plaatje

Frysk Folkslied

 

Geschiedenis van Friesland.

 

 

 

 

 

Gedichten, Ferskes, Songs en Liederen worden overgezet naar een nieuwe pagina  http://www.spirituelevrienden.nl/homepage/show/pagina.php?paginaid=270779

 

 Mythologie: Friesland en Freya

 

De mooiste Friese woorden

 

De Friezen sizze:

 

Een Friese kunstenaar

 

Het Friese Shantykoor: Rolling Home 

Mooie plekjes in Friesland

 

Vijf jaar in Friesland

 

 

 

 

De Friezen sjonge

 

De Friezen sizze:

  • "Ik ha der neat op tsjin dat it tsjuster isâ€?, sei de man, “mar dan moat der ek neat bykomme dat men neat sjen kin".

  • Us heit is sa fluch as in skytbij, sei de jonge, as in oar falt hat hy al lang lein.
  • De meagerste miggen hawwe it measte gegûns.
  • Men moat net alle bûter op ien stik brea smarre.
  • In âld bok mei noch wol in grien bledsje.
  • Elts hâldt syn protter foar in lyster.

  • Mei besleine hynders op it iis komme.  
  • Immen bline hynders foar de doar liede.  
  • Om it hynder sykje en derop sitte.  
  • Wite hynders hawwe in bulte strie nedich.  
  • De hynders dy’t de hjouwer fertsjinje, krije se net altyd.  
  • In jûn hynder moat men net yn 'e bek sjen.

  • In frouljusrôk lûkt mear as in span hynders.

  • Maitiidsbuien en frouljustriennen binne fan ien makkelei: se droegje gau wer op.
  • 'It falt net ta', sei de jonge, 'ús heit is mei ús mem troud, mar ik moat mei in frjemd.'
  • Jonge froulju en âlde skippen binne djoer yn ûnderhâld.
  • Earrebarren en froulju meie graach heech nestelje.

  • 'In bêst middel foar de mûzen', sei de boer, doe stiek er syn skuorre yn 'e brân.
  • ' It komt fansels werom,' sei de boer, doe liet er syn baarch in stik spek frette.
  • 'Smoke jo skiep?.......Nee?...…O, dan stiet jo hok yn 'e brân.
  • 'Alle bytsjes helpe', sei de man en hy pisse yn 'e see.
  • It Frysk is krekt as in noas, helje der út wat der yn sit.

  • Wa’t bûten God rekkenet, moat op syn tellen passen.  
  • Wa’t troch it fjoer flein is, sil net troch de sinne rane.  
  • Leafde is himel mar kin pine dwaan as hel.  
  • Leafde foar in oar …. begjint by dysels.  
  • Leafde is blyn ..... do moast dus mar fiele.  

  • At in oaljefant net grut en rûn en griis mar fjouwerkant en lyts en wyt wie, soe 'er in sûkerklontsje wêze.

 

Bron -  en meer Friese weetjes vind je op http://www.fanvanfryslan.nl/ 

 


 
It reint dat it eazet en dit bushokje is lek
Ivich ûnderweis
Wie de foarige te hastich of is de kommende te let
Ivich ûnderweis
Ik moast foar in koart boadskip nei de stêd
Ik tocht om healwei sânen mei de bus is wol sa rêd
Mar hie ik alles witten wie ik lizzen bleaun op bêd
Ivich ûnderweis

De earste trije bussen rieden my samar foarby
Ivich ûnderweis
Dêr stie ik mei myn strippekaart sy wurkje dochs foar my
Ivich ûnderweis
Oardel oere letter koe ik noch mei it spoar
in kaartsje keapje foel net ta mar ik krij it foar elkoar
Sechstich gûne boete: in kaartsje dat net doocht
Ivich ûnderweis

Ik reizgje mei myn strippenkaart fan Hantum nei Waldsein
Ik swalk fan Surch Nei Altoena, fan Triemen nei de Pein
It bushokje dat is myn thus, yn Tirns en Swartweisein
Op in dei dan stiestu der wachtsjend yn'e rein

Myn boadskip koe'k ferjitte want ik wie fierste let
Ivich ûnderweis
Ik wol no op hús oan mar ik wit net oft'k dat rêd
Ivich ûnderweis
Fiere kimen skowen troch it rút
Dan wol ik wêze der't 'k net bin en stap ik nea wer út
Ier as let der komt in dei dan nim ik dat beslút
Ivich ûnderweis

Ik ryd lans sted en doarp, en dan wurde wy wer keard
De brege giet wer iepen, it sein stiet op read
Ik wit dat stu der wachtest, ergens underweis
Meastal yt ik tsiis op bole, mar soms ek wol ris fleis ...

Ik reizgje mei myn moannekaart fan Hantum nei Waldsein
Ik swalk fan Surch Nei Altoena, fan Triemen nei de Pein
It bushokje dat is myn thus, yn Tirns en Swartweisein
Elke dei dan stiestu der wachtsjend yn'e rein

Mei myn seniorekaart, fan Hantum nei Waldsein
Swalk fan Surch nei Altoena, fan Triemen nei de Pein
It bushokje dat is myn thus, yn Tirns en Swartweisein
Elke dei dan stiestu der wachtsjend yn'e rein


Thanks to Wander van Duin and Wyger Smits for giving permission to use this song.
Websites:

http://www.wandervanduin.nl/
http://www.wygersmits.nl/index.htm
http://www.cottongreen.nl/

 

 

 

 

 

 

It âlde doarp

 

 



 

 

 

'k Fûn lêst in âlde ansichtkaart
mei'n tsjerkje aan in klinkerpaad
in ploechje bern, yn 't sneinsk en skjin,
in bakkery, ús âlde feart
it seit jim, tinkt my, fierder neat
mar 't is dêr't 'k eqrtiids berne bin.

Us doarp, ik wit noch krekt hoe 't wie
de Piip, dêr 't Peije Rasp faak stie,
de tram dy 't ramm'le troch de buorren,
de Honnejoep, it merkelân,
it molkfebryk, it paad mei sân,
de feart, de boereskuorren,
de rige beammen lans Stasjonswei
Durksz' moune, dy 't noch draaie koe
As bern koe men dochs net betinke
dat alles sa feroarje soe.

De feart is der al lang net mear,
soms docht dat noch in bytsje sear,
gjin brêge is yn 't doarp mear oer.
Ek piip fan 't gas- en molkfebryk
makke men mei de grûn gelyk
wat bliuw is d' âlde tsjerketoer.

Nij is in grut gemeentehûs
fersjennings bin der by de rûs
de yndustry die syn fortuten.
Doe't Philips it yn Drachten fûn
skeaten febriken ût de grûn
ûs boeredoarp kaam op 'e kluten...
Mar nearne bin mear frijersleantsjes
omt men de Drait dêr bouwe koe..
As bern koe men dochs net betinke
dat alles sa feroarje soe...

'k Sjoch noch de lytse wentsjes stean
mei tûntsjes yn de simmerklean,
it hûske efter by de sleat.
Mar tiden komme, tiden gean
fan 't âlde bleauw net folle stean
dat seit moderne minsken neat.

Hwa hjoed de dei troch Drachten fljocht,
rotonde nei rotonde sjocht
mids rigen hege wenningblokken.
By al dy drokte fan 't ferkear
tink ik al tiden mear en mear
hoe hâlde wy it yn 'e stokken...:
d'ald Sûder- en de Noarderbuorren
de fémerk dêr 't men boartsje koe
As bern koe men dochs net betinke
dat alles sa feroarje soe...

As 'k no ris oer de Kaden gean
sjoch 'k dêr in hiel soad kroegen stean
mei drank en drugs en housemuzyk.
Ik wit wol, 't is in oare tiid
mar makket dat it minskdom bliid ?
It makket my wat melankelyk...

Harr'n pakes sjoch 'k noch bokje stean
en boartsjend troch de steechjes gean,
ik seach harr'n beppes toutsje springen.
It doarp fan doe, it is foarby
fan doetiids bleauw neat oer foar my
dan 'n ansicht mei foarbije dingen

De smoute hûskes aan de Dwersfeart,
dy feart dêr 't men yn fiskje koe
As bern koe men dochs nea betinke
dat dat alles sa feroarje soe...


Oersetting en bewurking: Roel Oostra
(Melodie: Het dorp, zoals Wim Sonneveld het heeft gezongen)

Bron: http://www.pluskrant.nl/

 

 

 
 

 
 
Fries om utens.
 
 

Oh ja 't is wier,ik fiel my hjoed
Hiel oars as oars,begryp my goed
Myn hûs stie oeral op'e wrâld
Gjin plak wêr't ik sa fan hâld

Ik stiel herten, die oaren sear
Makke freonen,ferlear in pear
De leste dagen bin ik bang
Dat ik sa nei dy ferlang

Ik sil dy sizze dat ik grutsk bin
En myn tinzen stean hiel ticht by dy
Fryslân do ropst my, ja ik wol nei hûs
En soe ik oait in frjemde wurde
En dyn grûn fielt net mear as fan my
Fryslân, o Fryslân, langje nei dy

O Fryske grûn, do joust my brea
De griene greiden, de lucht fan hea
Dyn loften wyld, dyn marren wiid
Dat is myn byld fan dy tiid

Fertel ferhalen,sjong fan dyn grûn
It is wêr't eartiids myn libben begûn
't Ferwûndert my hoe as it kin
Dat ik mysels hjoed net bin

Refrein

Let me tell you that I love you
That I think about you all the time
Fryslân, you're calling me
Now I'm going home

And if I should become a stranger
You know it would make me more than sad
Cause Fryslân is more than everything
I've ever had.

 

Ode aan Friesland


Friesland, jouw blauwe meren en rivieren, slingeren zich
door jouw weidse groene sappige weiden.
Ik zie ze aan mijn oog voorbij gaan.
Jouw schapen in de weide.
Jouw koeien herkauwend.
Jouw zwarte Friese paarden, statig als de Fries zelf.
Jouw kerken, jouw huisjes passend in het lanschap.

O schoon landschap, je maakt me lyrisch!
Land ontstaan uit de zee.
Land door de oer-Fries tot leven gebracht.

Jouw wilde wolken bewolken het zwerk.
Wolken, die je wijdse landschap omsluiten.
Wolken, die jouw waterrijke land koesteren
zoals een moeder haar kroost.

Woeste wind, die de wolken in beweging brengt,
die de zee doet bewegen.
Onstuimige zee en golven.
Wind die de zeilen doet bol staan.
Wind die groeven klieft in het gezicht van de Fries.

Regen geschapen door de wolken,
die hun vocht los laten
om het land en de zee te besproeien en
die het gras groener maakt, dan het al was.

Zon, die zich sporadisch laat zien.
Waar is de Friese zon?
Leeft de zon in het hart van de Fries zelf?
Is de Fries daarom zo'n zonnige persoonlijkheid?

Eerlijk volk, standvastig, recht door zee!
Friesland ik ben van jou gaan houden.
Met weemoed neem ik afscheid van jou en je Friezen.

 

Adriana (na een vakantie in Friesland in augustus 2005)

 

 

Gemma van Burmania.

't Was stil aan vijfden Karelshof,

Hij, moe van onlust, zat van dagen,

had lang genoeg voor roem en lof

voor ons tekort de kroon gedragen.

Hij stond de gouden heersers staf

zijn zoon den tweeden Filips af.

Men zweeg als drukte op ieders borst,

een zware steen.

een vreselijk teken dat zelfs de hoop

dien nieuwen vorst

geen vreugde vuren durfde ontsteken.

Elk las in 't schemeren van zijn blik

slechts vrijheidsmoord en ketterschrik
Nog meer kromp ieders hart,

inèèn genepen door ontzichtbare snoeren.

toen de afgezanten èèn voor èèn

hem knielend trouw en hulde zwoeren.

De valse lach op zijn gelaat spelde onheil,

bloeddorst en verraad.

Men komt, men knielt, men zweert,

en weldra moet Frieslands edele stoet verschijnen

en Frieslands zoon, Burmania,

treed statig nader met de zijnen.

Hij staat en heft zijn hand omhoog,

mijn God, wat gloed in 's vorstensoog.

Knielt neer, zo klinkt terzij een stem,

dies dwingelands als des slaaf verkonde.
Maar d'edele Fries herneemt met klem

en slaat zijn ogen fier in de ronde .

Wij knielen, bij de hemel, neen,

de Fries knielt neer voor God alleen.

Zo spreekt hij trots.

Op zijn gelaat blinkt met gloed van hemel luister

de weerschijn van de dageraad,

de vrijheid die de Spaanse kluister

in Nederland verbreken zou.

Hij staat, en staande zweert hij trouw.

Door woede ontstelt verbleekt van schrik

ziet Filips het schendig feit bedreven.
De gloed der hel doorvlamt zijn blik,

zijn tong blijft aan't gehemelte kleven

en eer hij 't zwijgen kan doen verstaan,

heeft Frieslands zoon zijn last voldaan.

Burmania uw daad was groot,

wie vrij durft handelen, vrij durft spreken

en als een vrije Friese zoon

het smetteloos voorhoofd op durft steken.

Uit baat en vleizucht slaven slijk,

hij is een stanfries gelijk.

 

Auteur onbekend - met dank aan Jeltje

 

 

 

Jeugdsentiment - vertaald in het Fries.

 

 

 

Verdronken vlinder

Lennaert Nijgh / Boudewijn de Groot

Zo te sterven op het water
met je vleugels van papier,
zo maar drijven na het vliegen
in de wolken drijf je hier.
Met je kleuren die vervagen,
zonder zoeken, zonder vragen.
Eindelijk voor altijd rusten
met de bloemen die je kuste.
Geuren die je hebt geweten,
alles kan je nu vergeten,
op het water wieg je heen en weer.
Zo te sterven op het water
met je vleugels van papier.

Als een vlinder die toch vliegen kan
tot in de blauwe lucht,
als een vlinder, altijd vrij
en voor het leven op de vlucht,
wil ik sterven op het water,
maar dat is een zorg van later.
Ik wil nu als vlinder vliegen,
op de bloemenblaren wiegen.
Maar zo hoog kan ik niet komen,
dus ik vlieg maar in mijn dromen.
Altijd ben ik voor het leven op de vlucht,
als een vlinder die toch vliegen kan
tot in de blauwe lucht.

Om te leven, dacht ik,
je zou een vlinder moeten zijn,
om te vliegen heel ver weg
van alle leed en alle pijn.
Maar ik heb niet langer hinder
van jaloers zijn op een vlinder.
Want zelfs vlinders moeten sterven,
laat ik niet mijn vreugd bederven.
Ik kan zonder vliegen leven.
Wat zal ik nog langer geven
om een vlinder die verdronken is in mei?
Om te leven hoef ik
echt geen vlinder meer te zijn.


Ferdronken Flinter

 

Oersetten yn it frysk troch: Heleen Kuipers.

Sa te stjerren op it wetter
mei dyn wjukken fan papier.
Samar driuwen nei it fleanen
yn de wolken driuwst do hjir,
mei dyn kleuren dy ferfage,
sûnder sykje sûnder fragen,
einlings foar altyd reste
en de blommen die sto tutest.
Geuren dy sto ooit hast witten,
alles kinst do no ferjitte
op it wetter widzest hin en wer.
Sa te stjerren op it wetter
mei dyn wjukken fan papier.

As in flinter dy dochs fleane kin
oan't yn de blauwe loft,
as in flinter altyd frij en
foar it libben op'e flecht,
wol ik fersterren op it wetter,
mar dat is in soarch foar letter.
Ik wol fladderje as'n flinter,
op it blommenblêd sa widzjend,
mar sa heech ken ik net fleane,
derom flecht ik in yn myn dreamen,
altyd bin ik foar it libben op'e rin,
as in flinter dy dochs fleane kin,
oant yn de blauwe loft.

Om te libjen tocht ik: soest
in flinter wéze moatte,
om te fleanen hiel fier fuort
fan alle libben, alle pine.
Mar ik ha net langer hinder
fan oergeunst op in flinter,
want selst flinters die ferstjerre,
'k lit myn wille net bedjerre,
ik kin sûnder fleane libje.
Wat sil ik noch langer jaan,
oer in flinter dy fersûpen is yn maaie,
om te libjen ha ik ek langer neat
mear te kleie.

 

http://boudewijndegroot.nl/

 

 

 

 
Fryske songs.
 

 Hier kan je luisteren naar Friese liederen.

 

 

 

 

 

De mooiste Friese woorden
Bron: Leeuwarder Courant 31 december 2004.
 

Wat is het mooiste Friese woord?

Het Fries is een klankrijke taal, dichters en zangers bewijzen het telkens weer. De taal is ook rijk aan mooie woorden, al is zij in het dagelijks gebruik onderhevig aan erosie en nemen steeds meer mensen hun toevlucht tot Fries klinkend Nederlands.

 

Wij vroegen onze lezers even in hun onderbewuste te graven naar hun mooiste Friestalige woord. Misschien is het een woord uit lang vervlogen dagen, misschien is het u in proza of poëzie onder ogen gekomen, of misschien is het zo vanzelfsprekend dat u het nog dagelijks bezigt.

 

Genomineerde woorden en hun betekenis

amerij(ke)   - ogenblik(je)
babbelegûchjes - voorwendsels, fratsen
bargebiten - katjesspel, spel dat op ruzie uitloopt
earrebarre - ooievaar
famke  -  meisje; dochtertje
ferdivedaasje - vermaak, ontspanning
fereale  - verliefd
fertutearzje  - omkomen, verworden
(fier)ljeppe  - (polsstokvér)springen
halje-trawalje  - plotseling, overhaast
harkeniel(tsje)  - arkeneel(tje), uitbouwing met venster boven dakgoot
jûnpizelje  - 1. een avondvisite brengen; 2. als vrijer 's avonds een meisje bezoeken
krûpelhintsje  - 1. krielkip; 2. lieveheersbeestje
kwizekwânsje  - in: immen fan kwizekwânsje, persoon met invloed
mem  -  moeder
njonkelytsen - langzamerhand, zachtjes aan
noflik  -  1. genoeglijk, aangenaam; 2. handzaam; 3. gemak gevend; 4. gemakzuchtig
rûgelje - verspreid neervallen of laten neervallen
sabeare  - nagebootst, niet echt
sydsulver  - 1. zilverwerk; 2. wederhelft
skewiele -  1. gerieven; 2. inschikken
skytmerakels  - aanstellerij, uitvluchten
skytskoarje  - schoorvoeten, aarzelen
smûk  - behaaglijk, gezellig, knus
tûkelteam(men) - 1. hindernis, belemmering; 2. dwaze handeling
tútsje - zoenen

 

Deze zijn ook mooi:

omdideldeintsje - ronddartelen

 

 

 
 
Website van een Friese kunstenaar en lieve vriend
 
de ontvoering
Jan van der Meulen
 

een echte Vandermeulen

Dit schilderij van Jan hangt in mijn woonkamer.
        

En dit kreeg ik voor mijn vijf-jaar-wonen in Friesland

 
 

 

 

Mooie Plekjes in Friesland

Mooie plekjes in Friesland 1    


Mooie plekjes in Friesland 2   


Mooie plekjes in Friesland 3   


Mooie plekjes in Friesland 4   


Mooie plekjes in Friesland 5   



Mooie plekjes in Sneek 1       


Mooie plekjes in Sneek 2        



 

 
 

 

 

 

Gastenboek van Spirituele Vrienden.

  

 

Top 100 NL