Gedichten van mezelf.   1. voor een vriend – 2. als je vóór mij gaat – 3. als de zon – 4. dat komt door jou – 5. geroepen worden – 6. ik voel je glimlach – 7. het is een droom – 8. jouw ziel – 9. Paul – 10. mijn vriend – 11. wanneer – 12. o wereld – 13. aan Bert – 14. in mijn droom – 15. gevonden – 16. een vorig leven – 17. wat als...  – 18. maskers – 19. oud zeer – 20. te weinig – 21. ontwaken – 22. laat mij jouw helper zijn – 23. over vriendschap – 24. aan een leraar – 25. stilte – 26. liefde is mateloos – 27. men zegt – 28. 'k Wil je troosten ... – 29. doosje – 30. mijn kind – 31. de prufundis – 32. sinterklaasgedichtje – 33. Uw Liefde - 1. voor een vriend  Met mijn  hand in jouw hand kan ik de wereld vergeten           en de haat en de nijd           en het bloed en de strijd           en mijn eigen armzalige zorgen Met jouw gelaat voor mijn oog, In de lach om je mond                        heb ik duizenden geuren genoten:          de geur van een bloem          en de geur van een kind          de geur van geluk          en de geur van de wind Ga niet weg, ga niet heen, want dan blijf ik alleen… en dan blijf ik niet leven tot morgen. (Fran - 1969)   2. als je vóór mij gaat Als je doodgaat blijf dan in mijn buurt. Denk niet aan de hemel zolang míjn  leven duurt.   En spreekt je geest dan tot mijn geest dan blijft nog alles zoals het is geweest.   Als je dood gaat, wandel niet te ver.  Blijf nog even mijn eigen lichte ster.   3. als de zon  Als de zon zingt in jouw hart En niets het licht in jou kan doven, als de regen jou niet deren kan En je leeft in 's hemels hoven Dan zijn er engelen aan je zij, Verwarmen jou met lieve woorden Dan klinken stemmen door de lucht Met de mooiste der akkoorden Indien je zelf het licht maar zoekt En je rug keert naar het duister Dan ben je niet zo ver meer af Van het land vol zoete luister. 4. dat komt door jou Ik leef op een wolk van goudgele hoop, ik loop op de straat met m’n gevoelens te koop, ik zing in de regen, ik huil in de zon, maar ik zou echt niet weten waardoor dit begon.   Ik glimlach naar mensen met een droevig gezicht en ik schrijf voor mijn goudvis een romantisch gedicht, ik fiets op het voetpad en dans op beton, maar ik zou willen weten waardoor dit begon.   Als jij straks voorbij komt, met een stralende blik, dan zal ik verdwijnen en krijg ik weer schrik, al wou ik wel vragen of het wel kon, dat al deze onrust door jou begon? 5. geroepen worden Ik voel Zijn hand, een zacht gebaar, een streling op mijn huid. 'Kom en volg me', klinkt Zijn stem, 'kom naar jouw woning Daar. Ik schrik terug: 'Nog even maar, niet op dit uur, nee, nú nog niet mijn koffer is niet klaar!' Ik voel Zijn ogen vol van Licht, vol liefdevolle glans. Maar kan niet volgen waar Hij roep en sluit mijn ogen dicht. 'Wellicht een laatste wens, o Heer,' stamel ik vol angst. Hij zegt: 'Jouw wens is altijd ook Mijn wens, Ik keer hier later weer.' Zijn hand verdwijnt nu van mijn hoofd en ik voel me zo alleen. Begin nu aan een lang gebed, herinnerend wat Hij heeft beloofd. 6. ik voel je glimlach Ik voel je glimlach op me rusten: zonnestralen op een warme huid. Je handen wijzen droomkastelen, de merel, in de verte, fluit.   En overal is eenzaamheid, ook tussen moegeleefde echtgenoten. Maar jij zit stil naast mij en veel blijft onbesproken.   Toch leeft in onze stilte-wet, in ’t alles van elkander weten, in ’t simpel houden van elkaar: ’t geheim van eenzaamheid verbreken.   En geen als wij begrijpt zoveel zonder te moeten spreken. Geen één is zo gerust als wij, zonder te moeten ‘weten’. 7. het is een droom Het is een droom, maar boven droom verheven, van twee die één zijn, voor eeuwig met elkaar verweven.   Het is een droom die duizend maal doet léven van nooit alléén zijn en samen door de hemelen zweven.   Het is een droom die altijd levend is gebleven, een bron van liefde die steeds maar méér zal geven. 8. jouw ziel Jouw ziel is mijn thuis, jouw hart mijn geluk Je hand is de steun in mijn leven Alleen jou eens horen.. en niets kan nog stuk, daar kan ik naar hemelen door zweven.   Waarom ben ik toch zo aan jou verwant? Wie heeft die ketting gesmeed die mij aan jou bindt, ver over het land, en me leert wat 'echt' Liefde heet   Jij bent als een vader, een broer en een vriend de hoeder van al mijn gedachten Ooit was ik eenzaam en ook wel wat blind Jij leerde me Liefde verwachten. 9. Paul   Pauze... nacht is koud Al ben je daar Uit de diepste Levensbron ontloken   Vogelvrij, vrije lucht Aan de wolk van een Nooit geziene lucht voorbij   Over de bergen van de Statige verloren wereld Taaie verloren werelden Aan de grens van leven en X, Y, Z dood En scheiding van banden Nooit ben je mij zo nabij geweest.              Dit schreef ik voor de dichter Paul Van Ostayen op 17 december 1968. 10. mijn vriend Mijn vriend, waarom heb jij mijn leven met witte parels zacht doorweven wanneer je wist dat dit gewrocht niet voor ons leven duren mocht   Ik heb je in dit tranendal gevonden jij hebt mijn wangen drooggeveegd Maar eens na veel verloren woorden geef jij me terug mijn oude leed   Ik dacht aan een band die nooit zou breken jij denkt dat het leven iets anders biedt mijn vriend, hadden wij dit eerder geweten dan gingen jij en ik nu niet heen, vol verdriet.       1 februari 1969 11. wanneer wanneer je mij terug zult zien, zal ik je lang verlaten hebben, zonder pijn, ik zal mijn ogen reeds gesloten hebben, en vreugde veinzend, treurig zijn.   wanneer je mij terug zult vinden zal ik zorgen dat je niets terugziet van wat nu nog is jij zal je dorstig hart in vrede mogen laven onwetend van mijn heimwee en mijn dof gemis.   ik zal niet langer zoeken naar je ogen, mijn hart zal stil en trouw-bescheiden zijn en het verlangen in mijn wezen zal ik doven..   omdat de vreugde van de dood slechts dan voor mij volmaakt kan zijn als ik weet dat ook voor jou, de rust volkomen is geworden.   9 april 1995   12. o wereld O wereld....   ik heb die koele stilte lief                      van de zon die                      in jouw ogen                      ondergaat. ik heb jouw heimwee lief                     dat glijdt                     over je wezen ik heb de vrede lief                     die jou geheel                     omstraalt en toch...dit zijn slechts dromen                     want vrede en stilte                                              ken jij niet                     en heimwee is je vreemd geworden    - jouw aangeleerde koelheid doet                                              mijn handen beven      en gooit de glazen bekers van mijn                                                              vreugde stuk       -bekers in de zon gevangen     -bekers met geluk gevuld     -bekers!...laat ons samen klinken                                                          drinken                                     zie ze        blinken                  - o dwaze vreugde van één dag-    leer me leven in je hardheid  leer me werken zonder droom  leer me lachen zonder vreugde  maar geef mijn hart een beetje tijd.                                                       10 april 1969     13. aan Bert    (iemand met verborgen kwaliteiten)   Berucht, geliefd en soms verguisd, ben jij En altijd wel te vinden voor een grap. Raadsels in een open boek , ben jij voor mij Totdat ik eindelijk de sleutel snap.   Vanbinnen heb je wel een hart of twee, Langs buiten lijk je van graniet En liever bijt je soms je tong in twee Uiteindelijk kent men je eigenlijk niet. Gisteren nog leek jij een arme dwaas, En plotseling ontdekte ik de warmte van je ziel, Liefdevol en hunkerend naar begrip, Stom dat ik dat niet eerder heb gezien.   28 oktober 1995.   14. in mijn droom In mijn droom was jij een vogel vannacht, zwevend over de vlakte boven mijn ogen In mijn droom was jij een wolk, zo zacht, zwijgend over mijn angsten gebogen In mijn droom was jij een hand vannacht, alleen maar een hand Alleen …maar …een hand... om me aan vast te houden.  15. gevonden Ik vond op ’t grote levensplan mijn eigen smalle pad. Ik ben daar lang alleen gegaan, vermoeiend vond ik dat. Toen kwam een and’re reiziger, die dezelfde weg moet gaan. Plots was het pad niet meer zo smal en wandelden we saam De weg is nu niet moeilijk meer, met liefde geplaveid. Het einddoel is een wit paleis waar een feestmaal wordt bereid. Eens komen we daar samen aan, waar onze vrienden zijn. Dit einddoel maakt de stormen goed. Voorbij is nu de pijn. 16. een vorig leven Ooit heb ik jou gekend meer dan honderd jaar terug. Het lijkt misschien wel lang maar het ging bijzonder vlug. Nu gaan de dagen langzaam en de uren tergend traag. Ik blijf steeds maar verlangen: misschien vind ik je vandaag. Ik wil je weer herkennen in deze bange tijd. ‘k Wil naast mijn leven rennen, de angst voor straf ten spijt. Ik weet dat je zal komen als ik lang genoeg hier wacht. Dan is de tijd van vroeger niet langer zwarte nacht. 26/11/1995   17. wat als   En als er eens geen licht meer kwam na het duister van de nacht.   Waarheen zou ik dan vluchten voor de angst die op me wacht ?   En als er eens geen glimlach lag op de lippen van een kind   waar zou dan de vrede zijn die ik zo moeilijk vind ?   En als er eens geen liefde was   18. maskers Ik wandel door het leven, een masker op mijn snoet Dat is om te verbergen, hoe het stormt in mijn gemoed.   Dan kruist een mens mijn wegen, die ook een masker draagt Wij willen elkaar kennen – Wie is de eerste die het waagt?   Want achter al die maskers, ben ik naakt en hulpeloos En zonder die vermomming, lijkt het leven waardeloos.   Het masker laten vallen, het lijkt een zware stunt - Je zomaar bloot te geven – Een pluim als je dat kunt.   23/05/2004 (geïnspireerd door Maskers en Mensen - Jozef Rulof)   19. oud zeer Ik zit maar wat te dromen, waarover? ’t Maakt niets uit. De spoken voor mijn ogen zijn beeld zonder geluid.   Ik ben je maar aan ’t missen, elke dag steeds meer. Tegen ’t heimwee na jouw sterven heb ik niet één verweer.   Ik voel me ook wat doodgaan, het doet een beetje pijn, dat we in dit lange leven, niet meer samen zullen zijn.   Ik wíl wel verder leven, ik weet alleen niet hoe. Telkens ik iets doen wil, ben ik alleen maar moe.   20. te weinig   Waarom heb ik jou niet bemind Zoals jij mij beminde? Een hartje staat nog in de stam Van onze oude linde.   Ik heb je noodkreet niet gehoord, Je boodschap niet ontvangen. Je gooide alles over boord, En ik voel tranen op mijn wangen,.   Als ik aan al die liefde denk, Die jij me hebt gegeven. Ik was niet rijp voor jouw geschenk En jij wou niet meer leven.   18/10/1998      21. ontwaken ’s Morgens druipt de trage regen uit de kruinen van de bomen die nog slapen. Een trage vogel doet zijn best om de parels van de aarde op te rapen.   Een eerste dunne zonnestraal scheidt het donker van de dag.  In de lucht drijft een schuchtere wolk, een frisse witte vlag.   Ik strompel in mijn kleren mijn ogen zijn nog donker van de slaap. Wakker wordt ik pas  als ik voorzichtig de eerste druppel uit het dampend grasveld raap.   (  22/12/1998)   22. laat mij jouw helper zijn Wanneer je ogen blind zijn Voor de schoonheid om je heen: Laat mij dan jouw ogen zijn.   Wanneer je oren doof zijn Voor het engelengezang: Laat mij dan jouw oren zijn.   Wanneer je handen tasten in het donker En niets meer voelen van het licht: Laat mij dan jouw handen zijn.   Wanneer jouw neus geen bloemen ruikt Noch het zilte van de zee: Laat mij dan jouw reukzin zijn.   Wanneer je tong geen zoet meer smaakt Door al het bittere heen: Laat mij dan jouw smaakzin zijn.   Wanneer je hart gesloten is Voor alle liefde om je heen: Laat dan mij de deur daar zijn Die heel  wijd openstaat En de liefde weer naar binnen laat.   (13/11/2002)     23. over vriendschap Een vriend is iemand die zonder vragen weet wat je bezielt, omdat hij deel is van die zelfde ziel, Een vriend is iemand die je tranen droogt, nog vóór je die hebt gestort en zonder te vragen waar ze vandaan komen. Een vriend is iemand die samen met jou feest wanneer je iets te vieren hebt, zelfs wanneer hij zelf op dat moment niet veel te vieren heeft. Een vriend is iemand die naar je luistert zonder je te onderbreken wanneer iets je van het hart moet. Een vriend is iemand die je de waarheid vertelt over jezelf en je niet beliegt om je te vleien. Een vriend is iemand die zijn schouder aan je leent om op uit te huilen en zijn glimlach om je op te monteren. Een vriend is iemand waarbij je zonder maskers jezelf kan zijn en die je inspireert tot grootse daden waarvan je zelf niet eens wist dat je die in je had. Een vriend is iemand die je steeds het pad naar boven helpt te vinden en die de weg naar beneden voor je afsluit. Als je zo’n vriend ontmoet, dan ben je rijker dan een koning en gelukkiger dan je ooit had durven dromen.   24. aan een leraar   Je bent helemaal niet groot en je denkt niet dat je een held bent, maar uit je ogen straalt je wondermooie hart.   Men lacht om jou, ze zeggen dat je gek bent en geen knoopsgat waard. Maar ken ik niet de waarde van je ziel, die met geen schatten te betalen is?   Heb ik niet in je blik ontdekt dat je ons maar dwazen vindt, en dat jouw leven mooier is dan wat wij zien? Ik wou dat ik een stukje van die schoonheid erven kon.   (   3 oktober 1968) (ik schreef dit in de ‘poësis’   voor mijn leraar engels, die steeds gepest werd)   25. stilte Binnen de muren van mijn hart is zacht de stilte neergedaald, een stilte vol verlangen…   In mijn oor galmt het tikken eeuwig tikken – van een oude klok.   Door de brede eindloos brede- ruimte-lagen zweeft een sluiertje muziek.   Aan mijn mond is dicht jouw mond die mij van stilte spreekt In mijn ziel is reeds die Stilte… neergezegen(d).   (23 november 1968)   26. liefde is mateloos   Wanneer ik hier in woorden kon vertellen Hoe diep mijn liefde is, Dan zou die liefde onvolmaakt zijn Want echte liefde vat men niet in woorden…   Wanneer ik hier in cijfers kon beschrijven Hoe groot mijn liefde is Dan zou die liefde klein zijn Want echte liefde meet men niet in cijfers…   Wanneer ik met een open hart Mijn liefde naar jou toe laat stromen Wellicht dat je dan voelen kan Hoe onmeetbaar ze wel is…   27. men zegt 'Het schijnt', 'men zegt', 'ik heb gehoord'.... Hoe vaak wordt zo een mens vermoord?   'Ik denk dat Mina vreemd moet gaan, want ik heb haar bij een man zien staan.' 'Die gast vertrouw je beter niet, want hij is goed bevriend met Piet en Piet, dat stond toch in de krant heeft vaak zijn vingers al verbrand.'   'Ik denk', 'men zegt', 'ik heb gehoord'.... Steeds weer neemt iemand wel het woord. Of het nu waarheid is of leugen, men kan zich weer eens goed verheugen, want praatjes zijn toch zó plezant, daarvoor vindt men wel steeds een klant!   Ik denk, ik weet, ik heb gehoord.... Zo wordt men in de grond geboord!   23/11/1995   28. 'k Wil je troosten ... Uitgeblust en gans verloren zo keek je me aan alsof bloemen in je leven nooit in bloei hadden gestaan.   Zo wanhopig en gebroken ... wie heeft jou dit aangedaan? Kijk me aan en grijp mijn handen, samen kunnen wij het aan.   'k Wil je troosten, 'k wil je steunen, ook al heb je veel verdriet. 'k Ben jouw schouder om te leunen als je nergens 'n uitweg ziet.   Ga niet schuilen met je zorgen, kruip niet in een donk're hoek. Zie de zon reeds weer van morgen en sluit snel dit duister boek.   Sluit het donker uit je leven, gooi het spinrag uit je hoofd, tracht de vreugde te beleven die de toekomst jou belooft.   'k Wil je helpen 'k wil je steunen, ook al heb je veel verdriet. 'k Ben jouw schouder om te leunen als je nergens 'n uitweg ziet.   28/11/1995   29. doosje Er staat een doosje in de kast gevuld met lieve, kleine dingen: een schepje zand een kleine schelp twee namaak gouden ringen.   Er staat een doosje op de plank met lang vervlogen dromen: een oude foto uit de krant, een briefje met een lieve groet ... en dat je terug zou komen.   Ik laat het doosje daar maar staan ik maak het nooit meer open want dat ik jou daar nog in vind is meer dan ik durf hopen.   27/11/1996   30. mijn kind Ik ben met jou in het fluisteren van de regen Voel mijn liefde in de streling van de wind. Mijn glimlach kom je elke dag weer tegen in elk straaltje van de zon, mijn kind   Met elke bloem die bloeit wil ik jou groeten In elk vogellied klinkt een troostend woord voor jou Als je denkt dat mensen jou niet echt meer moeten Weet dan dat Ik altijd van je hou.   Pinksterzondag 2005   31. de prufundis een koude hand rondom mijn hart en honderdduizend vragen 'laat deze beker weggaan, Heer ik kan het niet meer dragen'   een droevig lied speelt door mijn hoofd met lage doffe tonen 'ik wil dit echt niet horen, Heer laat Uw liefde mij bewonen'   een donkere wolk verbergt de zon geen licht kan tot mij komen 'kom toch en verwarm mij, Heer verdrijf mijn bange dromen'   en dan verschijnt een witte roos gevuld met zoete geuren 'laat mij jouw hart vervullen, Kind dan kan je niets gebeuren'   zaterdag 1 oktober 2005   32. sinterklaasgedichtje   Ook al ben ik dan al jaren ‘groot' En geloof ik niet meer echt aan wonderen Door Sint met Zwarte Pieterbaas Laat ik me graag nog overdonderen.   Een rijzige man met witte baard Met warme twinkel ogen En Piet, zo zwart als schoorsteenroet Die wil ik hier nog wel gedogen.   Wanneer ze stil, door weer en wind, Langsheen de straten dwalen Dan zet ik met plezier mijn schoen En wil hen graag onthalen   Met een stille hoop, diep in mijn hart Dat zij mijn wensen kennen En dat er uit die grote zak Iets komt om mij weer te verwennen.   En ligt er in mijn schoen niets meer. Kunnen ze mijn huis niet vinden. Dan zorg ik dat er wel iets ligt In ‘t schoentje van mijn teerbeminden.   [ 23/11/2003 ]   33. Uw Liefde Mijn God, mijn lieve Vader, Mijn hele leven lang Heb ik tot U gebeden Met een verlangend hart:   ‘Wil mij Uw liefde tonen, Al is het in een mens, Die zo van mij kan houden Dat ik kan zien dat U het bent’   Toen kwam er op mijn pad Een mens waarvan ik dacht Dat U hem had gezonden En dat hij het was om wie ik bad.   Ik heb er in geloofd Met een geloof dat bergen slecht En ik heb steeds weer vertrouwd Met hoop, als diamant zo écht   Ik ben van hem gaan houden Met een eeuwig brandend hart Met een vlam die nooit kan doven en haar bron vindt in Uw hart   en toch, mijn lieve Vader leeft in mij een stille pijn omdat die mensenliefde nooit Uw Liefdesvuur kan zijn   ze is niet ‘eeuwig brandend’ ze is niet ‘als een rots’ ze blijkt enkel een schaduw en geen druppel voor mijn dorst   Zo heeft U mij geleerd dat liefde niet bestaat tenzij ik U, O Vader, steeds in mijn hart toe laat.   24/02/2007        Gastenboek van Spirituele Vrienden.    Top 100 NL