Gedichten van Adriana deel III 


 

 

01. Ik begin bewust te worden – 02. Vader Zon – 03. Het beleven – 04. Zomers gevoel – 05. De eeuwigheid – 06. Wat zou de mens zijn zonder Oerknal? – 07. Einde kringloop? – 08. De sterrenhemel – 09. De dodenakker – 10. Verlangen – 11. De winterslaap – 12. De toekomst – 13. Over de grens – 14. Herinnering  - 15. Utopie – 16. De winter - 17. Het huwelijk - 18. Wonderschone toekomst - 19. Magie - 20. Liefde - 21. Gaat de hemel voor mij open? - 22. Onbewuste mensenmassa - 23. Waar liggen mijn roots - 24. Moederliefde - 25. Gij kleine pluizenbol - 26. Mediums - 27. Lieve Schepping - 28. De Parel - 29. Ontboezeming van een 60+er - 30. De margriet - 31. Cederhouten Moeder Gods - 32. Cederhouten kruis - 33. Ontzield - 34. Zoektocht naar geluk - 35. De witte wollen deken -

 

 

 

De witte wollen deken

 

 

 

Onder de witte wollen deken

herbergt ’t leven zichzelf

Zodra de winter is verstreken

ontpopt ’t zich weer als vanzelf

 

’t witte sneeuwklokje en de krokus

ontluiken tussen ’t grauw groen gras

alsof ’t nooit de dood is gestorven

alsof ’t er altijd al was

 

19.12.2010

Adriana

 

 

 

 

Zoektocht naar geluk

Druk, steeds maar drukker...

rust en vrede

 

Mijn leven is een en al zoektocht

een zoektocht naar geluk

Als ik dát heb gevonden

dan kan er niets meer stuk

 

Ik werk dikwijls dag en nacht

spaar hierdoor ’n paar centen

Door sommigen veracht

van anderen complimenten

 

Vandaag een mooie auto

morgen wil ik ’n boot

Een vliegreis naar Mallorca

ik werk mijn eigen dood

 

En al mijn vrije tijd

jakker ik van ’t een naar ’t ander

Van álles wil ik genieten

ik lijk wel een expander

 

Het leven gaat voorbij

ik word een dagje ouder

Ik probeerde te genieten

maar ben nu “geheelonthouder”

 

Ik ontdek nu dat materie

’t geluk niet brengen kan

Het is slechts een illusie

‘k heb nu een ander plan

 

Ik geniet nu van een grasspriet

van vogels in hun vlucht

Van vissen in ’t water

van wolken in de lucht

 

31.10.2010

Adriana

 

 

 

 

 

Ontzield

Graven, graven, allemaal graven

lichamen ontzield

werden hier naar toe gedragen

eens waren ze bezield

 

Generaal, minister, huisvrouw

heel “knus” naast elkaar

eens vormden zij de maatschappij

nu zijn ze onbruikbaar

 

Zonder ziel en zonder geest

kun je hier niet leven

doch ziel en geest ze gaan in rust

tot liefde hen weer wakker kust

eeuwig zullen ze leven

 

24.10.2010

Adriana

 

 

Cederhouten Madonna en Kruis

Het cederhouten Kruis



Ook dit is weer een kunstwerk van Pastor Omèr Gielliet uit Breskens
En Adriana schreef er, hoe kan het ook anders, een gedichtje bij
 


Het cederhouten kruis

 

Ik ruik het cederhout waarin JE bent gekerfd

Ik voel de liefde die ik van JOU heb geërfd

Ik zie JOUW beeltenis op mijn netvlies

 

Ik proef de vreugde waarmee JE mij omringd

Ik hoor het lied wat eeuwig zingt

JOUW beeltenis op mijn netvlies

 

Adriana

14.9.2010 

 

 

 

Cederhouten moeder Gods

 

 

 

Uit cederhout ben ik gebeiteld

ik had een cederhout bestaan
Als boom ben ik tot God geworden

dus zal ik nimmer ooit vergaan

 

Nu heeft  iemand mij uitverkoren

gebeiteld tot een moeder Gods

Door liefde werd ik weer geboren

en sta nu op de schoorsteen trots

 

 

Mijn inspiratie tot het maken van bovenstaand gedichtje haalde ik uit het cederhouten beeldje wat Pastor Omèr Gielliet uit Breskens voor mij beitelde uit cederhout. Omdat ik overtuigd ben van “de God” die leeft in alles, God het leven zelf, behoort ook de cederhouten boom tot een stukje van hetgeen we God noemen. Vandaar:  “Als boom ben ik tot God geworden”.

“Door liefde werd ik geboren” zowel door de Schepper uit de oerbron van ons bestaan als door de maker van dit beeldje die het ook met liefde heeft gebeeldhouwd.

 

Adriana

14.9.2010

 

 

 

De Margriet

 

Ik hou je in mijn hand

en zie slechts grauwe kleuren

Het witte en ‘t goudgeel

wat jou eens op deed fleuren

dat is voorbij

 

Toch zal dit grauwe grijs

in het donker weer ontkiemen

want jouw bezielde zaad

behoort niet bij d’anoniemen

 

De bron van al het leven

die ook jou heeft bedacht

zal ook jou doen beleven

nieuw leven in al zijn pracht

 

4.7.2010

Adriana

 

 

 

 

Ontkiemen

 

Strooi uit mijn zaad

op velden en langs wegen

Opdat ik kan ontkiemen

bij zonneschijn en regen

 

Adriana

24.9.2010

 

 

Ontboezeming van een 60+er

 

Ik was een tiener

en wilde de wereld verbeteren

Ik was een twintiger

en kon de hele wereld aan

 

Ik was een dertiger

en stroomde over van energie

Toen werd ik veertiger

en zag ik wat ik zie

Maar ik bekeek toen nog alles materieel/stoffelijk

 

Ik ging mij vragen stellen

waarom en waarvoor

En toen ik vijftig werd

keek ik om en zie wat ik zag

Toen ging ik me realiseren dat er niet alleen materieel,

maar ook zo iets als geestelijk voedsel bestond

 

doch nog geen antwoord

op de waaroms en waarvoors

Totdat ik zestig werd

en inzicht kreeg

 

Inzicht in het grote geheel

Wat me dankbaar maakt

en me overtuigt

van het vele veel

 

Adriana 5.6.2010

 

 

De Parel

 

Priesterkunstenaar Omér Gilliet

 Omer Gilliet

Omér Gielliet is al jarenlang een priester met een heel eigen visie. Aan het pauselijk Rome had hij lak en binnen de kerk ging hij zijn eigen weg. Hij vangt mensen op in zijn eigen huis onder het motto: ‘al het mijne is het uwe’. Naast zijn werk als pastor in het Zeeuwse plaatsje Breskens is hij ook beeldhouwer. Vaak bezoekt hij plekken waar gebaggerd wordt: daar zijn houtstronken te vinden die bij het baggeren naar boven komen. Voor hem zijn het stronken met een betekenis. Gebruikmakend van de grillige vormen maakt Omér houtsculpturen die overal in het land staan opgesteld.

 

 

Commentaar met versje van Adriana:

Het beeld op deze foto laat een mens zien, die zich verheugt over het pareltje dat hij in zijn hand houdt.

 

De parel

Ik heb een pareltje gevonden

dat laat ik nóóit meer los

Het verbindt mij met mijn eigen ZIJN

dat zoekende tot herboren wordt

telkens weer

 

Hieruit spreekt het tot stand komen van de bewustwording in de mens. Hij ontdekt dat hij een stukje ( een pareltje) is van het grote Heelal. Alsook dat hij in staat is om te reïncarneren waardoor hij evolueert tot hogere gevoelens/sferen.

 

 

 

 

Lieve schepping

 

Wat heb ik genoten van jouw pracht

jouw geuren en jouw kleuren

Je kronkelend pad langs de waterkant

jouw kabbelende beekjes

 

Jouw trotse rotsen wijzend omhoog

in dalen zich verschansend

Jouw vissen in de waterplas

mijn gevoelens hierop dansend

 

Mijn gedachten denkend aan jouw pril begin

Moeder Maan die zich ontvouwde

en waarin ook wij geboren zijn

het pril begin uitbouwden

 

Gevoel en denken zijn samen een

het een kan niet zonder het ander

Wij scheppen alles om ons heen

we leven voor elkander

 

19.6.2010 

Adriana

 

 

Bovenstaande gedichtje gemaakt, na een weekje vakantie in het Zuiden van België,  het plaatsje Bütgenbach. Na een 10 km. wandeling rondom het meer, waarin de ongerepte natuur je zo tegemoet komt, dat je er poëtisch van wordt.

 

 

 

 

 

Mediums

 

Mensen hunkeren naar liefde

Mensen hunkeren naar geluk

“Mediums” worden ingeschakeld

Mediums die geen mediums zijn

Veel geld moeten ze betalen

doch meestal eindigt het in pijn

 

Want wat is liefde, wat is geluk?

een ander kan je dit niet geven

Alles moet je zelf beleven

alles moet je zelf doen

 

3.6.2010 

Adriana

 

 

 

 

 

Gij kleine pluizenbol

 

Gij kleine pluizenbol

tussen ’t groene gras

jouw zaadjes zijn als parachuutjes

 

De wind neemt jou mee

de ruimte in

en dropt jou terug op aarde

 

Straks sta je weer in volle pracht

in het goud-geel te pronken

en word je weer opgewacht

geplukt en daarna

 gouden drank van jou geschonken

 

Zo dien je niet alleen de schoonheid

maar ook de smaak

de “ingewijden” die dit weten

zullen jouw smaak en schoonheid niet vergeten

 

12.5.2010

Adriana

 

 

 

Moederliefde

 

Mijn klein lief schepselke

pas ontloken uit de moederschoot

Mondje klein, oogskes groot

Het diepblauw van je oogskes

trekt mij de ruimte in

 

Blind zoek ik in het duister

Vragend en tastend

doch het blijft stil

 

Jij bent voor mij een mysterie

Een wonder

Waar kom je vandaan?

 

Welke kosmische wet

heeft jou bij mij hier

op deze aarde gezet?

 

Is het haat

die wordt omgezet

in liefde?

 

Is het de dualiteit

die in balans moet worden gebracht?

 

Tegenpolen die elkaar raken

afstoten en weer aantrekken?

 

Waar heb ik jou ooit eerder ontmoet?

Was jij mijn moeder

mijn vader

mijn kind?

Werd je ooit eerder door mij bemind?

 

Zit jij in mijn onderbewustzijn

en ik in dat van jou?

 

Is het daarom dat ik zo ontzettend veel van je hou?

 

11.5.2010 

Adriana

 

 

Waar liggen mijn roots

 

Waar liggen mijn roots

waar kom ik vandaan

welke weg heb ik nog te gaan

Mijn ziel die kan het weten

 

Miljarden eeuwen meegemaakt

Mijn geheugen afgesloten

Toch is er iets wat mij steeds raakt

waarmee ik ben overgoten

 

Is het de God die in mij leeft

de God van ‘d eeuwigheid

Hiermee ben ik verbonden

en geraak ik nóóit meer kwijt

 

9.5.2010

Adriana

 

 

Onbewuste mensenmassa

 

O onbewuste mensenmassa

tezamen hier bijeen

Met maskers op van hier tot ginder

o mens, waar ga je heen?

 

Mensen met kazuifels

schuifelen voorbij

voor mij is dit gehuichel

ik hoor hier niet meer bij

 

Wie kent zichzelf

Wie trekt zijn masker af?

 

Wie is zich bewust

van het hier en nu

het hiervoor

en het hierna?

 

O onbewuste mensenmassa

wanneer begrijp je

de Alfa en de Omega?

 

17.4.2010

Adriana

 

In bovenstaande gedichtje mijn gevoelens weergegeven, na het bijwonen van de dienst die bij het Vormsel hoorde, o.a. van mijn kleinzoon.

 

 

Gaat de hemel voor mij open?

 

Terwijl ik luisterde naar muziek van Bach

 

Soms word ik overweldigd

door tranen van geluk

Dit maakt me dankbaar

dit kán niet meer stuk

 

Blind kijk ik in ’t rond

Wie ís ’t die mij vond

wié die mij optrekt

in deze óvergelukkige morgenstond? 

 

14.3.2010

Adriana

 

 

 

 

 

Liefde

 

Gij zijt mijn Bron

mijn vreugdebron

waaruit ik telkens put

Tot er alleen nog liefde is

de rest dat heeft geen nut

 

21.3.2010

Adriana

 

Het gesprek in het programma HET VERMOEDEN van vandaag met Lisette Tooft, redactrice van het tijdschrift Volzin, inspireerde me tot het maken van bovenstaande dichtregels.

 

 

 

Witte magie – zwarte magie

 

Witte magie

Zwarte magie

Uit ’t Oosten

of de West

 

’t lijkt op ’n symfonieorkest

zónder dirigent

ieder speelt zijn eigen act

op zijn éigen instrument

 

5.3.2010

Adriana

 

 

Mijn inspiratie tot het maken van gedichten haal ik uit de boeken van Jozef Rulof.

In groepsvorm bespreken wij thema’s uit zijn boeken. Deze keer was het hoofdstuk 1 en 2 uit het boek Geestelijke Gaven. Ik vond het moeilijk, begreep het in eerste instantie niet, maar uiteindelijk werd het me, na in dialoog te gaan duidelijk, maar bovenstaand gedichtje getuigt nog van het niet begrijpen.

Adriana

 

 

 

Ik begin bewust te worden

 

‘k ontwaakte uit een diepe droom

en ik keek om me heen

Niet langer zag ik alleen ’t duister

maar ook de zon die scheen

 

Waarom word ik nú pas wakker?

Waarom duurde het zo lang?

Was ik bang voor de confrontatie?

Waarom voel ik nu die drang?

 

Diep in mijn ziel zit het verlangen

één te zijn met de natuur

Niet langer voel ik mij gevangen

ik ben nu zoals ik ben, ik ben puur

 

24.7.2008

Adriana

.

Vader Zon

 

Ik zie de gouden nevelen aan de horizon

ze verspreiden zich her en der

Het duister maakt plaats voor vader Zon

die komt uit het Oosten van ver

 

De dag breekt aan

De nacht verdwijnt

want Vader Zon verschijnt

 

Zijn gouden glans straalt over het land

het grauwe grijs maakt plaats voor kleur

De kleuren die ons omringen

de kleuren die zinderend zingen

De dageraad breekt aan

 

12.1.2009

Adriana

 

Zo is het ook met ons geestelijk leven.

We leven nog in het onbewustzijn, maar zodra we bewuster worden

stralen we vanzelf licht uit en komen we ook tevoorschijn van achter de horizon

om steeds meer licht te geven en te ontvangen.

.

Het beleven

 

Met één been in het Paradijs

het andere nog op Aarde

Wanneer begint weer de “grote reis”

wat voegt het toe aan waarde?

 

Ieder leven hier op Aard

doet ons bewuster worden

Ziel en geest wijsheid vergaard

brengen alles weer op orde

 

Wij evolueren steeds

van ’t een naar ’t andere leven

Er was geen begin en er is geen eind

het is alleen beleven

 

8.3.2009

Adriana

.

Zomers gevoel

 

Strakblauwe hemel

Groen is het gras

Kabbelend water

Eenden gesnater

 

Bloemen kleuren

Bloemen geuren

Vogel gekwetter

Wat is dit mooi

 

Alles is in zomer-tooi

 

4.8.2009

Adriana

.

De eeuwigheid

 

Er is een tijd van komen

en er is een tijd van gaan

Van terug komen

en weer verder gaan

 

Van dromen

over werkelijkheid

En op zijn tijd

ontdekken de eeuwigheid

 

29.8.2009

Adriana

.

Wat zou de mens zijn zonder Oerknal?

 

Wat zou de mens zijn zonder oerknal

wat zou de mens zijn zonder kleur

zonder de zon, de maan en sterren

onbewust leven in duisternis?

 

Voordat de schepping zich ging splitsen

hadden kleuren zich reeds opgebouwd

De oerknal kwam tot expansie

de oerkracht die zich ontvouwt

 

De Macro- en de Microkosmos

geschapen en scheppen voort

Ze moeten verder in de schepping

Evolueren onverstoord

 

24.9.2009

Adriana

.

Einde kringloop?

 

Een kringloop kent geen einde

want het eind is het begin

van het al-eeuwig zijnde

van het eeuwige herbegin

 

3.10.2009

Adriana

.

De sterrenhemel

 

Als ik in de sterrenhemel kijk

en mezelf hiermee vergelijk

wat voel ik me dan nietig en klein

waar is het brein

achter deze schepping?

 

Satellieten, telescopen

zoeken de héle kosmos rond

Wetenschappers blijven hopen

om te weten

hoe dit alles ooit ontstond

 

En of er op andere planeten

óók mensen wonen zoals wij

Met instrumenten wordt gemeten

ver af maar ook dichtbij

 

Eens zal er verbinding zijn

met het mysterieuze brein

Zullen wij te weten komen

wat er schuilt achter symptomen

die we nú nog niet begrijpen

omdat ze ín ons moeten rijpen

 

22.10.2009

Adriana

.

De dodenakker

 

Stil is het en verlaten

als ik op de dodenakker kom

Eindeloos ver reiken de graven

allen liggen hier begraven

stilte heerst alom

 

Het zijn de lichamen van de zielen

die hier rusten in ’t graf

Het is nu weer Allerzielen

hun leven hier was af

 

En als we eeuwen verder zijn

hun lichamen vergaan

best mogelijk dat ze hier terug

weer op de aarde staan

 

En lopend op de dodenakker

staand voor hun eigen graf

onwetend van ‘t vorig leven

dat toentertijd was af

 

Allerzielen 2009

Adriana

.

Verlangen

 

Ik verlang naar een sfeer van liefde

waar ik samen met mijn geliefde

kan ervaren de liefde van God

 

In de kosmos opgenomen

kunnen wij dan verder dromen

over de toekomst ons eigen lot

 

De band in vorige levens verbroken

doch het bewustzijn in ons ontstoken

verbindt ons dan weer met God

 

En eeuwig zullen we verder leven

in harmonie met het AL

verlost van het tranendal

 

5.11.2009

Adriana

.

De winterslaap

 

De blaadjes vallen van de bomen

Hun wortels diepgaand in de grond

zijn in een diepe slaap gekomen

zij rusten herfst en winter rond

 

De blaadjes hoort men niet meer ritselen

heel de natuur die is in rust

totdat de voorjaarszon terug is

hen uit de diepe slaap wakker kust

 

De wortels worden weer actief

ze kriebelen en wroeten in de grond

en voeren hun levenssappen

naar de kale takken in het rond

 

De knoppen komen terug tevoorschijn

ontvouwen zich tot jeugdig blad

Zo is het ook met ons leven

dat iedere keer zich weer hervat

 

Het bewustzijn diep in ons begraven

rust uit maar keert telkens weer

In ons onderbewustzijn opgeslagen

evolueert het keer op keer

 

8.11.2009

Adriana

.

De toekomst

 

Over de grens van macht en geld

vallen de grenzen weg

De wereld die wordt één

Niemand meer eenzaam of alleen

Oorlogen verdwijnen

Geen grenzen meer

alleen vredessfeer

 

Adriana

29.11. 2009

.

Over de grens

 

Wanneer gaat de mens over de grens?

Waar is zijn halt, zijn tweespalt?

Wat is zijn wens?

Hoe diepgaand is de mens?

 

Allemaal vragen die een antwoord dragen!

 

De grens van het geweten

ons onderbewustzijn is niéts vergeten

doet ons telkens vragen

Waar is de grens?

 

Wat is zijn wens?

Een toekomst zonder grens

en waar liefde is de tendens

 

29.11.2009

Adriana

.

Herinnering

 

Eens als ik wordt herinnering

dan zul je aan mij denken

Ver weg en toch heel dichtbij

zul je aandacht aan mij schenken

 

Het tastbare is niet meer

wordt onzichtbare energie

De ziel en geest zij leven voort

in Goddelijke harmonie

 

En als ook jij dee’z aard verlaat

dan kom je dichterbij

want de ene na de andere

zijn kringloop gaat voorbij

 

Gelouterd door ervaringen

in vele vele levens

zoek je naar verklaringen

maar ontdek je tevens

 

dat de liefde overwint

en het eigen licht ons verbindt

met de kosmos het heelal

want wij gaan op in ‘t grote AL

 

15.12.2009

Adriana

.

Utopie

 

Het lijkt misschien een utopie

we kunnen ’t niet geloven

Voor sommigen is het ironie

voor anderen “het hierboven”

 

De mensheid wordt geïnspireerd

Uitvindingen komen tot stand

en alles ten goede van de mens

die hier is aangeland

 

Een toekomst met minder miserie

De Staat die voor ons zorgt

misschien nú nog een mysterie

dit leven onbezorgd

 

5 jan. 2009

Adriana

.

De winter

 

De winter met zijn grijs en grauw

gaat stilaan weer voorbij

Het lijkt of alles is in slaap

maar de lente is kort bij

 

Als alles ontwaakt als uit een droom

is er weer een nieuw begin

Ontluikend leven herbegint

er is weer een plug in

 

Zo is ook het leven van de mens

we ontwaken telkens weer

De evolutie staat niet stil

en gaat van sfeer naar sfeer

 

21.1.2010
Adriana

.


Het huwelijk

  

In een vorig leven heb ik je niet bemind

Ik heb jou gehaat, misbruikt en geslagen

en tenslotte het graf in gedragen

Dit is een geschiedenis van lang geleden

maar het behoort wél tot mijn verleden

 

Na vele eeuwen word ik terug geboren

Mijn geheugen van tóen verloren

kom ik jou weer tegen in dit leven

 

Door een blinde verliefdheid worden we gevangen

gaan steeds meer naar elkaar verlangen

aan deze “liefde” kunnen we niet weerstaan

zo zijn wij beiden het huwelijk in gegaan

 

Onze kinderen worden geboren

tevens zorgen en pijn

Niet alleen voorspoed maar ook chagrijn

Ieder gaat zijn eigen weg

we  groeien uit elkaar

Beiden eenzaam en alleen

met allebei een hart van steen

 

Niet wetende dat dit met vorige levens heeft te maken

beginnen we elkaar af te kraken

Dit is oorzaak en gevolg

Wat eens begint als “liefde” en romantiek

eindigt in een diepe tragiek

 

Doch uit verdriet en zorgen kunnen we veel leren

en zo kunnen we het getij keren

Eens gaan we óp in universele liefde

en vindt iedereen zijn tweelingziel-geliefde

 

De verliefdheid bewijst hier zijn dienst aan de kosmische wet van karma en/of oorzaak en gevolg.

Adriana

25.1.2010

.

Wonderschone toekomst

 

Ons wacht een wonderschone toekomst

al lijkt het soms van niet

want door de tranen van verdriet

moeten wij er zelf aan werken

 

Wij zoeken ‘t in de materie

en hunkeren naar de LIEFDE

maar om ons heen zien we miserie

en weinig broer- en zusterliefde

 

Het geheim van gelukkig zijn

is niet búiten ons te vinden

doch diép in ons hart, soms vol van smart

kunnen wij het ondervinden

 

Als mens gelouterd door vele levens

staan we steeds voor ons eigen ík

en na héél veel kronkelwegen

ervaren wij de overwinningskik

 

De Godsvonk ontvlamt in ons

het geluk dat stroomt ons toe

ín ons een stem die fluistert

nú weet je het WAAROM en HOE

 

18.2.2010

Adriana

 


 

 

Gedichten van Adriana deel I

Gedichten van Adriana deel II

Schilderijen van Adriana deel I

Schilderijen van Adriana deel II

Kerstpagina van Adriana


 

Gastenboek van Spirituele Vrienden.

  

Top 100 NL