Geniet hier van de schilderijen van Adriana.

Deel II Nieuw werk.

01 De Katharen - 02 Als de haan kraait - 03 Uit het oog verloren - 04 Zee - 05 Esoterie -

Naar deel I

 

Niet alleen door middel van haar versjes, maar ook door haar teken- en schilderwerk, probeert Adriana haar liefde voor het leven en de ontdekkingen die ze doet tijdens haar spirituele zoektocht met anderen te delen.

 

 

Een woordje uitleg door Adriana.

De Katharen  - olieverfschilderij

 

Hulst, 30 augustus 2007

 

Zomaar voor de aardigheid mijn laatst geschilderde olieverfschilderij van 60 x 60 cm.

Mijn inspiratiebron:  Het boek Katharen en de val van Montségur  van Bram Moerland.

Meer weten?  www.brammoerland.nl  

 

Zoals ieder jaar doe ik mee aan de Kunstroute in de maand september in Hulst. Opdracht deze keer is het thema: de Middeleeuwen. Van de ongeveer 46 aangemelde kunstenaars haakten er na het bekend maken van het thema ca. 12 af, hoorde ik zeggen. Zij hadden blijkbaar niets met de Middeleeuwen.

 

Nou mijn keuze was gauw gemaakt, ik had het boek van Bram gelezen en dat was voor mij mijn inspiratiebron.

 

Het schilderij stelt voor: de ruïne van Montségur in Zuid Frankrijk, hoog bovenop de berg.

 

Dat was destijds een groot kasteel waar de Katharen zich veilig waanden. De Katharen waren niet aangesloten bij een kerk, maar waren vrije mensen die begrepen wat gnostiek inhield. Ze leefden naar het voorbeeld van de Christus, waren overtuigd van reïncarnatie, achtten vrouwen niet minderwaardig, de meeste van hen leefden vegetarisch. Ze waren gezien bij de dorpsbewoners die onderaan de berg woonden en werden dan ook bon hommes (brave mensen) genoemd door hen. Ze leefden vreedzaam naast elkaar.

 

Ze werden echter door de Katholieke kerk beschouwd als ketters, omdat ze zich niet hielden aan de voorschriften van onze moeder de Heilige Kerk, die in 180 na Christus werden opgesteld door Paus Erenaeus. Deze paus charterde, in overleg met Keizer Constantijn,  een leger soldaten (Heilige Kruisvaarders) om al degenen die zich niet hielden aan zijn voorschriften systematisch uit te roeien, door ze op de brandstapel (barbecue) te gooien.

 

Rond 1200 na Christus werden, in opdracht van de toen regerende Paus Innocentius III,  alle Katharen van Montségur op de brandstapel gegooid door de Kruisvaarders. Montségur was a.h.w. een bolwerk van Katharen. Ze zaten inmiddels al door heel Europa, maar waren ondertussen al bijna allemaal uitgeroeid.

 

 

Wat stelt het schilderij voor?

 

Allereerst zie je de opkomende zon als het symbool van kringloop/eeuwigheid.

De Katharen die toen uitgemoord werden zijn inmiddels al ettelijke malen gereïncarneerd. Ook nu in deze tijd moet dat het geval zijn, gezien de mentaliteit van veel mensen. De Hiërarchie van de kerk, daar heeft men geen ontzag meer voor. De meeste mensen tegenwoordig volgen hun eigen weg in hun eigen geestelijke ontwikkeling.

 

Je ziet ook het zonlicht vallen op de ruïne als symbool van herrijzen.

 

De Kruisvaarders gaven destijds de Katharen het bevel om naar beneden te komen en als ze zich niet wilden aanpassen aan de wetten en voorschriften van de kerk, werden ze de brandstapel opgegooid. Ze weigerden aanvankelijk, maar toen de Kruisvaarders dreigden met de bevolking van het dorp onderaan de berg in brand te steken, kwamen ze met zijn allen naar beneden om zich over te geven en zich te laten verbranden. Veel mensen van het dorp, die het roerend eens waren met de opvattingen van de Katharen, lieten zich eveneens vrijwillig de brandstapel op gooien.

 

Zo zie je tussen de monniken mensen lopen van allerlei pluimage, zoals oma’s, jonge moeders met kinderen, een baby, een vrouw die in verwachting is, (rechts nogal onderaan met hoed op) naast die monnik die reeds in brand staat. Verder oude en jonge mensen, knappe en minder knappe mensen. Ook een imbeciele man, daar achter een oude ietwat misvormde monnik en daar weer achter een hele oude monnik met baard en monnikskap op. Deze laatste drie zijn spontaan ontstaan door speling van mijn penseel, intuïtief of hoe moet ik zo iets noemen?

 

Ik heb zoveel mogelijk getracht om in ieder gezicht een karaktertrek te leggen, zoals overgave, gelatenheid, zelfs blijmoedigheid, uitdaging, angst, woede, etc.…

 

Ook de Kruisvaarders heb ik bepaalde karaktertrekken gegeven. De Kruisvaarder op het voorste paard is arrogant – hoogmoedig.   Zijn paard heeft een menselijk oog, maar begrijpt niet goed de bedoeling, steigert, als wil hij zeggen: ik weiger hieraan mee te werken.

 

De Kruisvaarder op het paard er achter, kijkt sarcastisch.  Zijn paard heeft een groen oog als dat van een panter en wil er tegenaan.  Het voetvolk, de soldaten stralen nou niet bepaald een hoog IQ uit, zij zijn om zo te zeggen niet moeders slimste. Ze horen meer thuis onder de mensen met een kuddegeest die niet van plan zijn om na te denken.

 

In het midden zie je de Kerk van ’s Heerenberg  (voorstellend de religie)   De klok van de toren wijst aan: 5 minuten voor 12.  Het tijdperk begonnen met de voorschriften van Paus Irenaeus en de kruistochten onder aanvoer van Keizer Constantijn in 180 eindigt in 2007. 
Zie de tekst op de grafzerk. Ontslapen in de Heer   -   evolutie telkens weer.   *180   -   2007 +    - Erenaeus  -  Constantijn. De kerk (religie) wordt nu anno 2007 netjes ten grave gedragen. Wie weet misschien door dezelfde Katharen die toen op de brandstapel hun aardse leven abrupt achter zich moesten laten.

 

Vandaar het bijpassende gedichtje:

 

Het bloed van de Katharen

verpulverd door het vuur

Dat doet zichzelf herleven

nú en in dit uur

 

Details

 

 


 

 

 

 

De foto van de poster werd gemaakt en ontwikkeld door: 
FOTO VERSCHOORE  http://www.verschoore.nl/homepage/

 

Adriana

 

 

 

Als de haan kraait en het hart gaat spreken,

wordt men zich bewust van zijn gebreken

 

 

De lange weg naar bewustzijn

 

Een lange weg ben ik gegaan

Ik kijk om en ik zie niets

Het is alleen maar duisternis

hetgeen ik achter liet

 

Doch in mezelf ontdek ik LICHT

Het is niet vreemd voor mij

Doch afgedwaald van ’t rechte pad

liep ik er aan voorbij

 

Al zoekend naar de zin van ’t leven

kom ik andere mensen tegen

Mijn innerlijk kompas geeft aan

welke richting uit te gaan

 

Het onbewuste wordt bewust

Wij worden uit de droom gekust

waarin we eeuwen sliepen

 

24.7.2008

Adriana

 

 

 
***

Een woordje uitleg door Adriana.

 

Als de haan kraait en het hart gaat spreken,

wordt men zich bewust van zijn gebreken

De onbewuste mens:  Gevangen in de materie. Zich verdedigend tegen geweld. Vergeten zijn levensdoel.

 

De verontruste kraaiende haan,  die dominant aanwezig is op het schilderij, legt de link naar  de uitspraak van Christus tegen Petrus; “Nog vóórdat de haan kraait, zul je me tot driemaal  toe verloochent hebben.”  De onbewuste mens beseft niet wat zo iets tot gevolg kan hebben.

 

Dit tafereel heb ik weergegeven door de vrouw die als het ware, de man die voor haar staat, aan een kruisverhoor onderwerpt.  De man doet zijn best, om zo vriendelijk mogelijk haar er van te overtuigen dat hij de waarheid spreekt, zelfs door er een eed op te doen. Ook de vrouw is zich niet bewust wat deze oorzaak tot gevolgen heeft.

 

Een dochtertje en een zoontje van de man staan naast hem.  Het dochtertje houdt haar broertje beschermend vast, zij voelt aan dat er iets niet klopt met de wederzijdse verstandhouding van haar vader en de vrouw. Het jongetje echter heeft alleen maar oog voor de grote boezem van de vrouw. Hetgeen betekent dat hij alleen nog maar het stoffelijke in de mens ziet.

 

Verder een verzameling van mensen van verschillende rassen en standen staande aan de voet van het kruis. Zij allen moeten nog bewust worden, zichzelf leren kennen om te weten te komen wie ze werkelijk zijn en waarvoor ze hier op aarde leven. De ene mens is daar wat verder mee gevorderd dan de andere. Velen zitten nog vast aan de materie en begrijpen niet dat het los laten van het stoffelijke hen veel gelukkiger kan maken. Bezittingen kunnen je vreugde bezorgen, maar ook ellende en zorgen. En natuurlijk kan de mens niet zonder de materie hier op aarde, dat zou niet realistisch zijn, maar er zit wel verschil in de mate waaraan je er aan gehecht bent. Tenslotte zal men toch alles los moeten laten als men deze aarde verlaat.

 

De kleuren van de kleding van de mensen geven de zeven chakra kleuren aan. Rood de vrouw die in gesprek is met de man, paars het bezorgde dochtertje, oranje van het zoontje en de man zelf heeft een groene trui aan. Verder geel het jongetje uit India, daar achter een blank meisje met het blauwe truitje en de blanke vrouw, van wie men maar een gedeelte van haar gezicht ziet een jurk in de Indigo kleur. Met deze kleuren wil ik de symboliek van de bewustheidsgraad aangeven.

 

Het kruis duidt op de Christus die op de Calvarieberg is gestorven. Het geopende hart waaruit licht straalt, betekent de mens die door het voorbeeld van Christus wordt aangeraakt, zijn hart opent en zijn zoektocht begint naar bewustwording.

 

Het stoffelijke hart zelf zit nog gepantserd in soldaten-camouflage stof.  Hetgeen betekent dat de onbewuste mens  nog steeds niet het inzicht heeft, dat het zich verdedigen tegen geweld, geen zin heeft. Je komt hierdoor in een spiraal terecht, oog om oog, tand om tand. Door gewapende conflicten kan men niets oplossen, wel door in dialoog te gaan met elkaar.

 

Omdat wij allen één zijn met de kosmos, ziet men rondom het hart sterren en planeten. Hier aangeduid door gekleurde stippen, die nog in nevelen zijn gehuld. Zodra die nevelen optrekken krijgt de mensheid meer bewustwording en voelt hij binding met de kosmos en al hetgeen wat daaraan vast zit, zoals de Goddelijke kosmische wetten. Adriana – adrianabb@zeelandnet.nl 

 

Mijn inspiratiebron tot het maken van dit schilderij haalde ik o.a. uit de boeken:  “Het ontstaan van het heelal” van Jozef Rulof, www.TheAgeOfChrist.com   “Schatgraven in Thomas” van Bram Moerland, www.brammoerland.com   “De lange weg naar bewustzijn”  en “De dynamiek van bewustzijn” van Ko Vos, www.vrijegemeente.nl  onder profiel: docenten en sprekers.

 

Ansichtkaarten en posters van dit schilderij zijn te koop bij:  Foto Verschoore, www.fotoverschoore.nl


***

DETAILS

Uit het oog verloren

Uit het oog verloren

 

Uit het oog heb ik jou verloren

Lang geleden raakte ik jou kwijt

Toch blijf je voor mij uitverkoren

van ’t verleden heb ik spijt

 

Eens zal ik jou terug ontmoeten

zullen we weer één zijn met elkaar

Zal ik jou opnieuw begroeten

al weet ik nog niet precies waar

 

Adriana

11.2.2007

 



***

Details

***

De oester

Gesloten is-ie, stil en ruw van buiten
En altijd met het water in de weer
Gewassen is-ie, hooguit uit de kluiten
Gemazeld en gepokt juist des te meer
 
Een hoornen huid verweerd door zand en zout
Die het door kalkaanslag moet ontgelden
En laag voor laag is opgebouwd
uit Grevelingenmeer en Oosterschelde
 
Maar worstel je je door z'n schutschild heen
dan komt zijn weke binnenkant naar boven
Een hart dat zacht is en dat je meteen
in parelmoeren moeders doet geloven
 
Van binnen is-ie tam, van buiten woester
Een Zeeuw lijkt zwijgend sprekend op een oester
 
Uit de bundel IKEA en andere verzen van
Frank van Pamelen

05. Esoterie


Spreekt men niet de taal der mensen

dan begrijpt men je niet

want mensen met andere wensen

staan niet open voor ’t verschiet

.

Esoterie is de naam van deze icoon, welke tot stand kwam door inspiratie, transpiratie en geduld, onder de klanken van Russische orthodoxe religieuze muziek. De door Pastoor Gielliet prachtige in hout gebeitelde Christus-koppen, in de Barbara kerk in Breskens, ontroerden me dermate dat deze me inspireerden om deze icoon te schilderen.

 

Esoterie is een geheimtaal die al zo oud is als de mensheid. Iedereen kan deze icoon volgens zijn eigen gevoelens en waarneming een eigen betekenis geven. Heel de Bijbel staat vol met metaforen en parabels, die ook door iedereen verschillend geïnterpreteerd kunnen worden.

 

De icoon heb ik niet geschilderd volgens de voorschriften van de iconografie. Als men dat wil doen moet men de Christus schilderen in bepaalde voorgeschreven kleding en kleuren, zoals men vroeger deed, onder andere in de Middeleeuwen.

 

Zelf heb ik getracht er de volgende betekenis in te leggen: 

De Christus gaat hier gekleed als een monnik in een eenvoudige linnen pij, die zelfs versteld is, zie het opgenaaide lapje stof op zijn mouw. Dit alles als symbool van de eenvoud. Zijn liefdevolle ogen kijken je doortastend aan. De gouden aureool om zijn hoofd duidt op zijn Goddelijkheid.  Iedere mens kan een gouden aureool verwerven door er naar te leven, want we zijn allemaal kinderen van dezelfde God. Zijn vinger op zijn mond betekent dat spreken zilver is en zwijgen goud.  En áls men spreekt doe het dan in wijsheid, bekijk wie er tegenover je staat, heb belangstelling voor de mens, ga liefdevol met hem om. Geef antwoord op zijn vragen in overeenstemming met zijn gevoelens en interesses.
.

.

Onderaan zien we zeven vogels die, uit een stuk door de tand des tijds beschadigd natuursteen gebeiteld zijn. Dit stelt de Aarde voor die nog niet volmaakt is.  Ze stellen zeven verschillende mensentypen voor met allemaal karakteristieke eigenschappen, zoals het liefdevolle, het spirituele, het trotse, het dominante, het hebberige, het wijze denken, het onbewuste. Dit zijn allemaal mensen die nog op aarde leven. Eén mens, hier in de vorm van een duif, heeft echter de aarde verlaten en is aangekomen aan de andere zijde, zijn/haar kringloop hier op aarde is ten einde. Als symbool neemt ze een aards bloemetje, een madeliefje mee en belandt er mee bij de Christus op zijn schouder, als symbool dat hij/zij qua karakter en gevoel afstemt op een van de hemelse sferen.

 

De zeven spijkers kunnen als grap bedoeld zijn, zomaar zeven spijkers met koppen. Wat hebben die ons te zeggen?  Zijn het de spijkers die gebruikt werden om Christus aan het kruis te nagelen? Nog steeds nagelen wij onbewust de Christus aan het kruis, door onder andere  onze medemens liefdeloos te behandelen.  Er staat immers in de Bijbel;  “Wat je doet voor de minsten der mijnen, dat heb je aan mij gedaan.” Ze kunnen ook als symbool dienen voor de zeven kosmische graden in de ruimte, evenals voor de zeven kosmische sferen, alsook voor de zeven gevoelsgraden of stoffelijke graden van de mens op Aarde.

.

 

Verder ziet men de Zon en de Maan,  de rode planeet Mars en de blauwe planeet Aarde met nog wat sterren en planeten er omheen. Het zonnestelsel waarin we momenteel leven, in afwachting van onze evolutie. De eeuwige kringloop laat ook de mens niet los, hij is immers een stuk van het grote geheel,  het Heelal.

 

.

 

 

Adriana.  adrianabb@zeelandnet.nl  

Naar deel I

 

 

Gastenboek van Spirituele Vrienden.

  

Top 100 NL