Joja in Montbel (FR.)

en cursus Gnostiek 

van 5 tot 12 mei 2007.

   
Maandag 7 mei.

Ook vandaag weer twee modules van de cursus gnostiek. Meteen na het ontbijt kregen we module 3: Karma of de Wet van Oorzaak en Gevolg, en daarna module 4: De subtiele sferen om ons heen in relatie tot ons menselijk microstelsel.

 

 

De rest van de dag en avond waren vrij in te vullen. Enkele mensen kozen ervoor om het schilderachtige stadje Mirepoix te bezoeken. Hans en ik hadden dit al ingepland voor een andere datum en bleven dus 'thuis' om te genieten van Joja en zijn bewoners.

 

Freddy, Bob en Wil

in de boom hangen nesten van processierupsen

                                                                                                  

                                                                                          Dinsdag 8 mei.

 

Als voorbereiding op de excursie van deze middag kwam nu module 5: Het Zonnelichaam en de inwijdingen voor het individu en collectief, gevolgd door module 6: Gnosis als bevrijdende kracht en de Katharen.

Tijdens de theepauze, die ingelast werd tussen de beide modules, kregen we gelegenheid om ons lunchpakketje klaar te maken. Dat zouden we meenemen naar Montségur om daar te verorberen vooraleer te beginnen met de beklimming van de rotsachtige berg waarop de ruine van de katharenburcht wacht op moedige mensen die er een flinke inspanning voor over hebben om haar te bezoeken.

Vol verwachting maakten we ons klaar voor de tocht.

 

In de Ariège, ten zuiden van Lavelanet, aan de top van een "Pech", een hoge losstaande rots, werd het door Montségur verlaten "castrum" herbouwd door Raymond van Péreille, de zoon van de ketters Guillaume-Roger van Mirepoix en Fournière van Péreille, zijn echtgenote, op verzoek van de Kathaarse bisschoppen en volmaakten uit de vier bisdommen van de Languedoc, die in 1206 in Mirepoix bijeengekomen waren. Montségur, letterlijk "Veilige Berg", zou het toevluchtsoord van de Katharen of "bons-hommes" ("goede mannen") worden als de onderdrukking heviger zou worden. Raymond van Péreille zet zich aan het werk, bouwt het kasteel en het stadje op het steilste gedeelte van de geïsoleerde top en laat de versterking aanleggen. Van het begin van de oorlog in 1209 tot het beleg in 1243 dient het castrum als toevluchtsoord.

 

Na een gezellige picknick was iedereen klaar voor de klim naar boven. Daar ikzelf niet zo goed ter been ben bleef ik het hele gebeuren gadeslaan vanop het zonnige, met bloemen bezaaide grasveld, aan de voet van de berg, en verzonk in een gemijmer over de Katharen die hier eertijds leefden en ... stierven omwille van de onverdraagzaamheid van kerk en staat.

Over de Katharen en de geschiedenis eromheen is meer te lezen op de website van het Goddelijk Plan

Hierna volgen een aantal mooie plaatjes van de klim en van de uitzichten.
Woorden zijn hierbij niet nodig, denk ik. Kijk mee en wordt stil.

 

 

 

 

 

Gedenkteken, opgericht voor de

<--omgebrachte Katharen.-->

 

Ongeveer twee en een half uur was de groep weg, terwijl ik op het met bloemen bezaaide grasveld bleef wachten. Toch leek het mij naderhand alsof ze maar even waren weggeweest. Ik had helemaal zitten wegdromen in beelden van de Katharen; hoe zij daar wellicht hadden rondgewandeld in de streek en hoe zij er later, door toedoen van kerk en staat, werden vermoord. Terwijl ik daar zo zat vond ik in het gras, aan mijn voeten, ineens een plat stuk steen. Dat riep erom om meegenomen te worden. Ik wilde er iets speciaals mee en dus heb ik het getooid met de bloemetjes die om me heen bloeiden, heb er een foto van gemaakt en heb het daarna liefdevol ingepakt in een servetje. Toen ik thuiskwam waren de bloemetjes mooi gedroogd en als het ware vergroeid met het stukje steen. Een mooie herinnering om bij te mediteren.

 

 

's Avonds, voor we aan tafel zouden gaan voor het avondmaal, zagen we dat er iets bijzonders aan de hand was. Er stonden aperitiefhapjes en glazen klaar. Toen iedereen aanwezig had bleek Freddy een aankondiging te willen doen. Hij vertelde ons dat Lisette, zijn geliefde partner, vandaag een jaartje ouder was geworden en dat we daarop samen het glas zouden heffen. Met veel enthousiasme hebben we voor haar uit volle borst gezongen om haar te feliciteren voor haar - net niet 70ste - verjaardag!

 

Bedank voor al die lekkere
maaltijden, Lisette!



Er is er een Jarig!

 

Terug naar vorige pagina                                                                   Naar volgende pagina

 

 

 

 

 

 

Gastenboek van Spirituele Vrienden.

  

Top 100 NL