Leestips - Nieuw verschenen

 

Hier komen nieuw verschenen boeken te staan - door auteurs naar me toegestuurd - en die ik geschikt vind om op Spirituele Vrienden te presenteren.

Wordt regelmatig bijgewerkt.

 

 

01. Zelfdoding in het Licht van de Ziel - 02. Het kleine bijna-bij-de-dood boekje - 03. De dag waarop mijn vader een Engel werd - 04. God vergist zich niet -

 

 

Zelfdoding in het Licht van de Ziel

Ellen Scheffer

 

Geachte lezer,

 

Over zelfdoding bestaat er bij velen een uitgesproken mening en oordeel.

Dat is niet zo verwonderlijk, omdat het bij de meeste mensen aan diepe gevoelens raakt.

 

Met mijn boek ‘Zelfdoding in het Licht van de Ziel’ probeer ik een andere benaderingswijze ten aanzien van dit gevoelige onderwerp aan te reiken. Deze andere, troostrijke invalshoeken kunnen schuldgevoelens bij nabestaanden wegnemen, zinvol zijn voor mensen die overwegen zelf een einde aan hun leven te maken en nieuwe wegen ontsluiten voor therapeuten.

 

In veertien gesprekken laat ik nabestaanden, mensen die een poging tot zelfdoding deden en therapeuten uit het alternatieve circuit aan het woord komen.

 

Gesproken wordt over het onvoorstelbare verlies dat de nabestaanden geleden hebben, over hoe diep de zelfdoding of poging tot zelfdoding in hun leven ingreep en over hoe de gebeurtenis hun leven verrijkt heeft met zelfinzicht en meer bewustzijn.

Vaak was de ervaring de aanzet tot het zoeken en vinden van een nieuw levensdoel en van meer vreugde in het bestaan. Sommige nabestaanden voelen zich nog in contact staan met de overledene, iets dat zij als heel waardevol en ondersteunend ervaren.

Maar ook wordt duidelijk hoe heilzaam een alternatieve, meestal spirituele benadering door de therapeut bij het omgaan met het vraagstuk van zelfdoding kan zijn. Op deze manier worden nieuwe gezichtspunten ten aanzien van het onderwerp van zelfdoding aangedragen.

 

Ik ga daarbij uit van de gedachte dat we een ziel hebben die na de dood voortleeft en die steeds opnieuw incarneert om op aarde ervaring op te doen en zich verder te ontwikkelen.

 

Het beladen onderwerp zelfdoding wordt op een toegankelijke en persoonlijke manier belicht in alle interviews. Ik hoop dat mijn boek voor u van betekenis kan zijn.

 

Met vriendelijke groet,

Ellen Scheffer

 

Fragment uit het boek

 

Bevrijdingsdag

Het is op het moment van het interview precies negen jaar geleden dat Nicole overleed. Omringd door haar familie stierf ze, eenentwintig jaar jong, op de manier die ze zo graag wilde: rustig en waardig. Ze verlangde hevig naar een plek waar ze niet meer zou hoeven lijden: de ‘witte wereld’, zoals ze het noemde.

Op de zwart-wit foto die kort voor haar dood genomen werd, zie ik een mooie jonge vrouw met een naar binnen gekeerde blik, die niet van deze wereld is. Volgens haar ouders had ze prachtige, intens blauwe ogen waar je in kon wegzinken.

 

“Op vakantie had ze een vriendje. Ze was dertien jaar. We begrepen pas veel later dat die haar grenzen niet heeft gerespecteerd. Wat er precies gebeurd is, weten we niet. De winter na die vakantie ging het mis: ze trok zich steeds meer terug, er was moeilijk contact met haar te krijgen en ze lag dwars. Toen ook trof ik haar voor het eerst in de badkamer aan met een schaar waarmee ze zichzelf sneed. Ik wist niet wat ik zag. Ze was opstandig en had moeite met zichzelf, maar zoiets… Het was echt een shock voor me. Pas later snapten we dat wat er met dat vriendje gebeurd was de ‘trigger’ bleek voor wat haar in haar vroege jeugd was overkomen. Daar wisten wij niets van.

Ik ben toen naar een paragnost gegaan. Die ‘zag’ dat (…) er rond haar vierde iets met haar gebeurd was, iets met haar fietsje en mannen die haar molesteerden en seksueel misbruikten, een blok huizen verderop. Ik vond het onzinnig. Maar toen ik mijn dagboeken erop na sloeg, bleek het te kloppen: ze was toen een keer krijsend en onder het bloed thuisgekomen. Ze vertelde dat ze van haar fietsje was gevallen. Dat lag verderop in de straat. Achter onze wijk zat een vrachtwagenbedrijf en daar moet het zijn gebeurd. Die gebeurtenis heeft toen zowel thuis als op school veel aandacht gekregen, maar werd helemaal verkeerd geduid. Ik heb de signalen niet opgepikt en dat vind ik heel erg.

Kort nadat ik bij de paragnost was geweest en zijn verhaal had gehoord, kregen we een brief van Nicole waarin ze ons in bedekte termen hetzelfde verhaal vertelde. Die mannen hadden haar onder druk gezet: als ze het thuis zou vertellen, zouden ze het huis in brand steken. Toen begrepen we ook waarom ze zich thuis niet echt veilig voelde en vaak bang was alleen te zijn. Ze heeft het ook aan Joop, haar vriend van toen verteld en daarna heeft ze het er nooit meer over gehad.�

 

1

Even voorstellen:
Mijn naam is Ellen Scheffer

Als beeldend kunstenaar en spiritueel coach zijn mijn werkzaamheden divers, hoewel ze allen uit dezelfde bron voortkomen: mijn behoefte schoonheid te creëren wat te maken heeft met het wezenlijke, de spirituele dimensie van ons bestaan, evenwicht en harmonie.

Als kunstenaar doe ik dat door te schilderen, te fotograferen of kleuradviezen te geven.

 

Maar als schrijver van boeken en als spiritueel coach, ben ik juist ook op zoek naar het wezenlijke, de kern, dat deel van ons waarin wij ons verbonden voelen met iets dat groter is dan wijzelf zijn.

 

U kunt mijn boek uitgebreid terugvinden op www.zelfdodinginhetlichtvandeziel.nl

 

U kunt mijn boek uitgebreid terugvinden op www.zelfdodinginhetlichtvandeziel.nl

 

 

 

 

Het kleine bijna-bij-de-dood boekje

Jim van der Heijden

 

'Het kleine bijna-bij-de-dood boekje' geeft een korte en heldere uiteenzetting van het fenomeen bijna-doodervaring. Het is bedoeld voor:

 

-          BDE-ers die herkenning en bevestiging zoeken,

 

-          Hun omgeving die zich afvraagt wat er is gebeurd waardoor dit geliefde familielid of vriend(in) zo anders is,

 

-          Verpleegkundigen en artsen die als eersten contact hebben met de BDE-er - man, vrouw of kind - en zich realiseren dat ze minimaal enige basiskennis over dit fenomeen moeten hebben,

 

-          De behandelaars die daarna volgen - huisartsen, psychologen, psychiaters, maatschappelijk werkers en anderen - en die tot dezelfde slotsom komen,

 

-          En verder iedereen die geïnteresseerd is in het wonderlijke fenomeen van de bijna-doodervaring en/of vraagtekens zet bij de opvatting dat alles wat in de wereld anders is dan materie toch op het materiële is terug te voeren.

 

Het boekje vraagt niet veel leestijd en vormt zo de snelle introductie voor ieder die beroepsmatig op de hoogte moet zijn, doch niet de tijd kan vinden om zich door de inmiddels uitgebreide literatuur te werken.

 

Het is ook hét opstapje voor ervaarders en geïnteresseerden alvorens in 'Onvergankelijk!', ‘Eindeloos bewustzijn’ e.d. te duiken.  

 

 

 

http://www.onvergankelijk-bde.nl/

 

Luister HIER naar een interview met de auteur

 

 

 

De dag waarop mijn vader een Engel werd.

 

Marie-Claire van der Bruggen


 

95 pagina's

ISBN 9789075362886

Uitgeverij: 2009 Eoscentra te Nijmegen
Bestellen
 

Van de achterflap: In De dag waarop mijn vader een Engel werd herbeleeft Marie-Claire van der Bruggen de laatste levensdagen van haar vader die zij samen doorbrachten en die zij beiden als bijzonder intensief, open en verrijkend ervoeren. Op het moment van overlijden van haar vader vormt zich een brug tussen deze en gene wereld waardoor zij in staat zijn het overgaan als een ontroerende en dankbare beleving te ervaren.

Na enige tijd komen Marie-Claire en haar vader weer in contact met elkaar. In de reeks gesprekken die zich tussen hen ontvouwt, krijgen wij meer duidelijkheid over wat er allemaal met ons gebeurt tijdens ons sterven en hoe het met ons verder gaat na onze dood.

 

De auteur: Marie-Claire van der Bruggen (getrouwd, moeder van twee kinderen) volgde een tweejarige opleiding tot stervensbegeleiding aan het NIS in Utrecht en begeleidde een aantal jaren terminale patiënten in een Hospice.

Zij hielp hen rust en vertrouwen te hebben zo vlak voor het overgaan, en heeft velen van hen mogen helpen met de oversteek naar Huis, een wereld die anderen niet konden waarnemen maar waarin zij zich als kind al heel erg op haar gemak voelde….

Eerder schreef zij Het sprookje van de dood. Zie ook leestips 3

 

 

Recensie: Gisteren ontving ik het nieuwe boekje van Marie-Claire van der Bruggen en toen ik eenmaal begonnen was met lezen kon ik niet meer stoppen tot ik aan de laatste pagina was gekomen.

Wellicht had dit te maken met het feit dat ik persoonlijk een diepe verbondenheid voel met de auteur omdat ik, ten eerste, zelf een tijdje als vrijwilligster heb mogen werken in een hospice – iets wat ik omwille van fysieke omstandigheden helaas heb moeten stopzetten – en daardoor dus heel goed kon begrijpen wat de auteur in dit verband schrijft; en ten tweede – en dit is wel de belangrijkste reden: omdat ik in dit eenvoudige, maar warm en liefdevol geschreven boekje heel veel herkende van wat ik diep vanbinnen al vermoed. Namelijk, dat de dood hier op aarde en het verlaten van ons fysieke lichaam, niet het trieste einde is van ons menselijk bestaan, maar een vreugdevolle geboorte in een heel nieuw land.

 

Ik zou dit boekje dan ook graag willen aanraden aan allen die bang zijn om te sterven en ik zou ook willen aanbevelen dat iedereen, die te maken krijgt met geliefden die gaan sterven – en wie krijgt daar niet mee te maken – dit boekje zouden lezen om te leren hoe je dit stervensproces kunt vergemakkelijken voor de stervende.

Verder lijkt het me een goede zaak wanneer ‘De dag waarop mijn vader een Engel werd’ op de boekenplank van elk hospice in het hele land een plekje zou vinden, waar zowel stervensbegeleiders, als familieleden, als gasten het zouden kunnen lezen.
Francine

 

Voorwoord van de auteur:

Nooit had ik gedacht dat er na "Het Sprookje van de Dood" nog een tweede boek zou komen. Ik was al zo verbaasd dat ik een boek geschreven had en dat er ook zo ontzettend veel belangstel­ling voor was. Dat mijn eerste boek inmiddels ook nog in andere talen verschenen is, dringt nog maar nauwelijks tot mij door.

Ik kreeg echter vaak de vraag wanneer mijn volgende boek uit zou komen en dan dacht ik steeds: 'Hoezo nog een boek?' Tot ik op een ochtend wakker werd met een titel in mijn hoofd: "De dag waarop mijn vader een engel werd."

Het heeft eerlijk gezegd wel een tijdje geduurd voordat ik weer begon met schrijven. Even moest ik over een drempel heen. Maar nadat ik die hobbel eenmaal genomen had, kon ik net zoals bij "Het Sprookje van de Dood" niet stoppen met schrij­ven

Helaas heerst er nog steeds bij veel mensen angst en onwetend­heid rondom het sterven en de dood. Mijn wens is dan ook om bij zoveel mogelijk mensen die angst weg te mogen nemen. Hierdoor kunnen ze dan misschien meer van het leven genieten en als het zover is, in alle rust en vertrouwen sterven. Graag wil ik mensen helpen zich te herinneren wie ze werkelijk zijn en waar ze eigenlijk vandaan komen.

Ik hoop dit wéér voor veel mensen te kunnen en mogen realise­ren met dit boek.

Veel leesplezier en inspiratie gewenst

Marie-Claire

 

---------------

(Francine) Ik vond het moeilijk om een stukje uit te kiezen om hier als uittreksel te plaatsen omdat ik eigenlijk wel meteen het hele boekje met jullie wilde delen. Uiteindelijk heb ik gekozen voor enkele aansprekende paragrafen uit het midden van het boekje:

 

Uittreksel pagina 45/46

 

Ik zal je nu vertellen wat er allemaal gebeurt als je sterft.

Op het moment dat je ziel zich gaat losmaken van je lichaam voel je je steeds lichter en lichter worden en als vanzelf verlaat je dan je lichaam. Je kunt het dan gewoon zien liggen. Dit is meestal een emotioneel moment en vaak is er de behoefte om het lichaam te bedanken. Dan kijk je eens om je heen en meestal zijn er dan geliefden die al overleden zijn om je te verwelkomen en te begeleiden naar Huis. Ze zullen je proberen te wijzen op een licht; de een ziet dat licht meteen en bij de ander duurt het wat langer. Soms kan het ook heel lang duren voordat een ziel het licht ziet en dat noemen jullie dan aardgebonden zielen. Deze zielen vinden het heel moeilijk om hun leven op Aarde los te laten en weigeren gewoon om het licht te zien. Maar hoe lang het ook duurt, er zal altijd een moment komen waarop een ziel het licht zal gaan zien, met of zonder hulp.

 

Ook als iemand met een schok overlijdt, bijvoorbeeld door een ongeluk, dan kan deze ziel in het begin misschien niet door hebben dat hij overleden is. Het kan zelfs zo zijn dat hij nog probeert om eventuele andere slachtoffers te helpen. Hij heeft dan niet in de gaten dat hij niet meer in zijn lichaam zit. Als je toevallig bij een dodelijk ongeluk aanwezig bent kan het belangrijk, zijn dat je de zojuist gestorvene vertelt wat er is gebeurd en waar hij zich nu bevindt.

Dit hoef je niet altijd hardop te doen maar kan ook in je gedachten. Je kunt het slachtoffer vertellen dat hij niet meer leeft en dat hij zich mag richten op het licht en dat alles goed zal komen. Dit kan voor deze ziel van grote hulp zijn! Natuurlijk is er in zo'n situatie ook alle ondersteuning vanuit Thuis aanwezig om deze zielen te helpen.

 

Het is van belang om te weten dat je als je sterft, je hetzelfde bewustzijn houdt als tijdens je leven. Waar je tijdens je leven in gelooft, is het eerste wat je zult ervaren. Ook als dat de hel is of als je denkt dat er helemaal niets is na de dood. Die fase duurt net zolang totdat je het licht ziet. Bij de een is dat binnen enkele seconden en een ander heeft daar wat meer moeite mee. Tijdens deze ervaringen is er altijd hulp vanuit Thuis aanwezig maar een ziel moet het uiteindelijk wel zelf doen.

 

 

 

#04. God vergist zich niet
Roelof Tichelaar


 

God vergist Zich niet. We komen op aarde uiteenlopende vormen van lijden en chaos tegen, maar dat is wat wij zien. Hierachter schuilt een meesterlijk verlossingsplan: een goddelijk plan dat tot een geestelijke wedergeboorte leidt.

Roelof Tichelaar ontving langs bovennatuurlijke weg inzicht in dit plan en legt in dit boek de spirituele wortels van het christendom bloot. Hij beschrijft het goddelijk verlossingsplan, dat is doordrenkt met Gods onvoorwaardelijke liefde en ons boven onszelf uittilt. We komen bij een innerlijke schat die al bijna 2000 jaar toegankelijk voor ons is: de verlossing door Jezus Christus, waardoor de geboorte van de heilige Geest in ons mogelijk wordt.

Wat is de eigenlijke betekenis van de verlossing door Jezus Christus? Hoe kunnen we ons persoonlijk laten leiden door God, zoals dat ook in de Bijbel wordt beschreven? Wat zijn de valkuilen die we op deze weg tegenkomen? Hoe kunnen we omgaan met onze dromen en daar een grote geestelijke rijkdom uit putten? Wat kunnen we van bijna-doodervaringen leren en wat wacht ons na de aardse dood? Deze en vele andere vragen komen aan de orde en worden helder beantwoord.

‘In Christus heeft God alles vergeven. De verbinding met Hem is genoeg.’

Roelof Tichelaar is geestelijk hulpverlener, docent weerbaarheid en cognitief/aandachtgericht therapeut. Hij heeft diverse boeken op spiritueel christelijk gebied geschreven en geeft regelmatig lezingen.

ISBN 978 94 6015 079 1
Prijs: € 22,50
Uitgeverij: Akasha, Eeserveen

Website



 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Gastenboek van Spirituele Vrienden.

  

 

Top 100 NL