Op verkenning in Vlaanderen.

   

 

 

 

  Antwerpen  

Hans en ik waren van maandag, 5 juni tot woensdag, 7 juni in Antwerpen neergestreken. We hebben zowat de halve stad doorkruist om van al het moois dat de oude stad te bieden heeft te genieten.

Vermits ik zelf ooit nog zes maanden in Antwerpen gewoond heb, heel veel jaren geleden, wist ik precies welke plekjes we beslist niet mochten overslaan.

 

 Zoals steeds, wanneer we op exploratie geweest zijn, hebben we een groot aantal foto's meegenomen van alle mooie plekjes die onze aandacht trokken. Daarom: geniet mee van onze foto's en waan je even zelf in Antwerpen, de bruisende havenstad met heel veel prachtige oude gebouwen en prachtige plekjes om te vertoeven.

  

Wie 'Antwerpen' zegt denkt natuurlijk aan de twee meest beroemde straten: de Keyserlei en de Meir. De Keyserlei ligt in het verlengde van het Centraal Station (helaas helemaal ingepakt in steigers wegens restauratiewerken) en is aan weerszijden bezaaid met terrasjes waarop je kan genieten van een drankje en een hapje en waar je intussen aan 'mensen kieken' kan doen. Hiervoor is Antwerpen zeer geschikt want nergens vindt men zoveel nationaliteiten kris kras door elkaar lopen.

  

Genieten van een hapje op de Keyserlei.

   

 

De Meir ligt aan de andere kant van het kruispunt met de Italielei en was steeds de breedste en meest beroemde winkelstraat van Antwerpen. De gevels van de gebouwen zijn hier grotendeels beschermd en de buitenkant laat dan ook niet vermoeden welke grote en moderne zaken erachter schuilgaan.

 

Via de Jezusstraat kwamen we in de Leysstraat. Waar de Leysstraat overgaat in de Meir werden we verrast door een hoge sokkel met daarop, meer dan levensgroot, een standbeeld van Antoon van Dijck.

Jezusstraat             

 

In dit prachtige gebouw, op de hoek van de Meir, is bijvoorbeeld de Inno gevestigd. Op de topgevel staat de gevleugelde sculptuur, 'Electrica' (E. Jespers) te schitteren. (zie detail bij 'standbeelden')

 

Inno           

 

Bovenop een ander gebouw prijkt een prachtig beeldhouwwerk dat aan de beroemdste Antwerpse schilder, Pieter Pauwel Rubens, is opgedragen

 

rubens

  

 

We kwamen op de Meir een standbeeld tegen van de 'hand' die, volgens het oude verhaal over het ontstaan van de naam 'Antwerpen' (hand werpen), door de reus Brabo in de Schelde werd geworpen. Natuurlijk konden we het niet laten om die hand even als zitbankje te gebruiken.

 

     

Het standbeeld van Brabo zelf, die een afgehakte hand wegwerpt, staat midden op de Grote Markt en doet dienst als fontein.  ( zie detail bij 'standbeelden' )


 Op de grote markt waanden wij ons in een openluchtmuseum!

 

Een prachtig Stadhuis, rondom prachtige trapgeveltjes, het standbeeld van Brabo en boven een terrasje: het geboortehuis van Antoon van Dijck.

Het stadhuis 

 

 

stadhuis

Geboortehuis Antoon van Dijck

 

geboortehuis Antoon van Dijck 

 

prachtige gevels 

 

 De Onze Lieve Vrouwe Kathedraal. 

Wanneer we bij de Boerentoren de hoek rechtsom gingen zagen we, boven de huizen uit, de uit kant gemaakt lijkende  toren van de beroemde Onze Lieve Vrouwe Kathedraal al naar de hemel wijzen.

Over deze toren zingt 'La Esterella' ( een begrip in Antwerpen ) haar beroemde lied:

 

O Lieve Vrouwe Toren

 

Als een wachter aan de Schelde staat gij in weer en wind
heersend over stad en velden die de stroom tot één verbindt
als een baken in de baren, blijft gij steeds het zinnebeeld
dat vooruitgang en welvaren over Vlaanderen verdeelt

O Lieve Vrouwe Toren
hoog boven 't Vlaamse land
wij zijn in uw schaduw geboren
zo hecht aan u verwant
nooit zullen wij vergeten
de dapp're gouden haan
voor u, lieve toren
zal steeds ons hart slaan
blijf daar voor eeuwig staan

uit de stad van de sinjoren rijst gij op, zo slank van lijn
laat uw bronzen klokken horen als ons daag'lijks liefst refrein
veel geheimen moet gij borgen uit 't verleden en van nu
want uw kind'ren met hun zorgen wenden zich vol hoop tot u

O Lieve Vrouwe Toren
hoog boven 't Vlaamse land
wij zijn in uw schaduw geboren
zo hecht aan u verwant
nooit zullen wij vergeten
de dapp're gouden haan
voor u, lieve toren
zal steeds ons hart slaan
blijf daar voor eeuwig staan

muziek & tekst: Jo Dante

 

 

                                    

 

Op de plek van de huidige Onze Lieve­ Vrouwe kathedraal stond in de tiende eeuw reeds een kleine kapel ter ere van Maria.

Na de oprichting van de parochie in 1124 werd de kapel uitgebouwd tot een Romaanse kerk.

Tussen 1350 en 1520 verrees hier de grootste gotische kerk der Nederlanden, aanvankelijk met vijf beuken en later uitgebreid tot zeven.

Bij de oprichting van het bisdom Antwerpen in 1559 werd de Onze-Lieve-Vrouwekerk tot kathedraal of bisschopskerk verheven.

Dit pronkstuk van Brabantse gotiek werd niet gespaard door de geschiedenis.

De kerk werd geteisterd door een brand in 1533 en geplunderd en beschadigd tijdens de beeldenstormen van 1566 en 1581.

Ze leed ook fel onder de inbeslag­name door de Franse revolutionairen in 1794.

Telkens kwam zij de rampspoed te boven.

Na de val van Antwerpen in 1585 werd ze heringericht in barokstijl.

Eind 18de, in de 19de eeuw na de Franse tijd, werd de inrichting opnieuw gewijzigd in neostijlen.

Aan het einde van de 20ste eeuw werd een begin gemaakt met een wetenschappe­lijke restauratie: eerst de westgevel, de portalen en de toren.

Vervolgens het interieur, het schip en het koor.

De straalkapellen en de verdere buitenrestauratie komen nog aan de beurt.

 

Enkele kunstwerken uit de kathedraal. (ga met de muis over de plaatjes voor uitleg)

Tebernakel in de vorm van de Ark des Verbonds                         Preekstoel uit 1713 in Barokstijl

  een van de vele glasramen  

In de kathedraal bevinden zich vier werken van P. P. Rubens waarvan er drie speciaal voor de kathedraal werden gemaakt.

 

Dit drieluik bijvoorbeeld, voorstellende: de  Kruisoprichting

 

   

en een tweede drieluik, voorstellende de  Kruisafneming*



( sorry voor de minder goede kwaliteit van deze foto's - er mocht niet geflitst worden en we konden ook niet precies recht voor het schilderij gaan staan )

 
* "De kruisoprichting" van P.P. Rubens was niet bestemd voor de kathedraal maar voor de Sint-Walburgiskerk, die in de burchtzone stond (even ten noorden van het huidige steen en die in 1817 werd afgebroken. Reeds in 1794 hadden de Franse bezetters het schilderij uit de kerk gehaald en naar het Louvre verhuisd. Na de val van Napoleon werd het schilderij teruggebracht naar Antwerpen. De functie van de Sint-Walburgiskerk werd overgenomen door de Sint-Pauluskerk, maar vermits er geen plaats was voor "De kruisoprichting" in deze kerk, kreeg het een plaats in de kathedraal. 
( Voor deze info: dank aan
Fred Vanderpoorten - stadsgids Antwerpen )

 

 

Even verder stonden we met grote ogen te kijken naar een prachtig schilderij in een prachtige koepel - 43 meter hoog - met als thema: de tenhemelopneming van Maria. Het schilderij heeft een diameter van maar liefst 580 cm en werd geschilderd door Cornelis Schut, een late tijdgenoot van Rubens.

 

      detail

     

Na het bezoek aan de kathedraal waren we wel toe aan een korte koffiepauze. Dus even fijn genieten op een van de vele terrasjes op de Grote Markt... en na een laatste blik op de Kathedraal ging het daarna, via de Suikerrui, richting Haven.

 

 

 Het Steen en Lange Wapper aan de haven

 

Wanneer Antwerpen ontstaan is, is niet precies bekend. Vermoedelijk was dit in de tweede of derde eeuw. Dankzij recente opgravingen weet men dat er toen ter hoogte van het Steen een Gallo-Romeinse nederzetting stond. Maar zo'n 500 meter meer naar het noorden op de 'aanwerp', een aanslibbing die een heel eind in de Schelde uit­sprong, moet er toen ook al een nederzetting geweest zijn.

In 836 kwamen de Noormannen de streek plunderen en verwoesten, maar op de 'aanwerp' aan het Steen groeide langzaam weer een woonkern.

Aan het einde van de tiende eeuw lieten de Duitse keizers op de plaats van het huidige Steen een houten burcht optrekken. Antwer­pen lag toen op de grens van het Duitse keizerrijk met het Franse koninkrijk.

Aan het einde van de twaalfde eeuw - ­Antwerpen maakte toen deel uit van het hertogdom Brabant - kreeg de noordelijke kern wallen en poorten.

Rond 1200 werd de houten burcht vervangen door het stenen 'Steen'. Antwerpen werd een grensgraaf­schap van het Heilig Roomse Rijk der Duitse Natie. De grens werd gevormd door de Schelde. Aan de overkant van de rivier lag het graaf­schap Vlaanderen.

 

Het Steen                

 

Aan de achterkant van het steen, vanaf een lange pier, hadden we een prachtig uitzicht over de Schelde en linkeroever.

 

   

 

Ik was intussen zeer blij dat het mij lukte om zover te wandelen. Dat dit kon dankte ik aan mijn nieuwe rollator die ik pas heb gekregen en waar ik heel veel steun aan heb bij het stappen.  Zonder dit hulpmiddel was me dat nooit gelukt.

 

Fran met rollator

Na een heerlijke kom komkommersoep en een kopje koffie op een vriendelijk terrasje op de Veemarkt ( een klein, lommerrijk en heerlijk rustig plekje ) konden we weer verder naar de beroemde St. Pauluskerk die bijna uit haar voegen barst van de kunstschatten die er te bewonderen zijn.

 

 

 

  De Sint Pauluskerk.  

 

Door de Korte Doornikstraat en langs de Veemarkt komt u aan de Sint Pauluskerk. Dit juweel is een parel van de Antwerpse kroon. De kunstschatten zijn hier niet te tellen. Alleen al de meer dan 200 beeldhouwwerken en 50 doeken van grootmeesters zoals Van Dyck, Jordaens en Rubens maken van deze kerk een museum. De hout­snijwerken, die tot in het kleinste detail zijn afgewerkt, zijn indruk­wekkend. De uitgebeelde kruisweg is niet voor niets wereldberoemd. Het zeventiende-eeuwse orgel, dat al meermalen werd gerestaureerd, is één van de grootste van België. De eerste steen van deze kerk werd gelegd in de dertiende eeuw, toen de predikheren zich hier ves­tigden. Het was in die tijd de kerk van een uitgestrekt dominicanen­klooster. Maar in 1578 werden de geestelijken door de calvinisten verdreven en werd de kerk volle­dig verwoest. De paters waren ech­ter taai: in 1585 keerden ze terug en in 1639 herrees de kerk in haar volle glorie.

Het Hoogaltaar.

 

Overzicht HoogaltaarPetrus Martelaar - een van de vele beelden bij het altaar

 

Bovenkant  Dichterbij

Kruisafname - Cornelius Cels

Het Rozenkruisaltaar

 

 

Het Soeten Naem - altaar met schilderij van Rubens

 

               Dispuut over het Heilige Sacrament

 

Het 4229 pijpen tellende orgel  met houtsnijwerk van Peter Verbruggen

 

 

Aan de linkermuur hangen 15 schilderijen die de 15 mysteries van de Rozenkrans voorstellen.

Er is onder meer een werk bij van Antoon van Dijck                                               en van Hendrik van Balen

 

Kruisdraging                Boodschap aan Maria

In de hele kerk raakten we niet uitgekeken op al het prachtige houtsnijwerk en beeldhouwwerk. Het is teveel om op te noemen, dus hieronder gewoon enkele plaatjes.

 

 

 

 

 

 

 

 

Buiten is er ook nog een gebeeldhouwde ommegang maar deze mochten we, helaas niet bewandelen wegens gevaar voor vallende stenen. Men zal daar binnenkort aan restauratiewerken beginnen.

 

NOG MEER ZIEN VAN DEZE KERK

 

 

Na dit uitgebreide kerkbezoek zijn we, alvorens terug naar ons hotel te wandelen, eerst even gaan uitblazen op de gezellige en rustige Veemarkt.

Even een peukje       Op mijn eigen zitje, de folder van de kerk bekijken

 

  Standbeelden in Antwerpen 

St MichaelRubens, bovenop een gevel op de MeirLange Wapper, bij het Steen

 

  Brabo

 

Nog even afscheid nemen in het hotel

( Residence - door ons zeer gewaardeerd )

en uitrusten voor de terugreis naar Sneek.

 

De meeste foto's zijn gemaakt door Hans, de volgende reeks natuurlijk niet

 

De gastheren

Beetje moe!
.

Dat is 'mannenwerk'  

De schone slaper - ik kon het niet laten om dit plaatje te maken

Ik hoop dat je na dit verslag ook zin hebt gekregen om Antwerpen te bezoeken!

 

terug naar Gent en Laarne


Mijn emailbox

 

 

 

Gastenboek van Spirituele Vrienden.

  

 

Stem Spirituele Vrienden in de

Top 100 NL