Gedichten van Adriana deel I 

 

de non - theta - de droom - verdriet - eenzaamheid - herfst - zorgenkind - mijn blinde ogen zoeken - ach Jezus - aquarellen en versjes -
alweer een jaar voorbij - crematie - zelfmoord - als celleke begonnen - als een vogel wat is toch de mens - als goden werden wij geschapen - homo/lesbisch - liever geen binding met 't occulte - ik vraag me af... - mens, ken jezelf - het zomerland - rationeel denken - gelukkig zijn - maskers en mensen - als de ziel ontwaakt    alleende pelgrim - kruisdood - judas - de appel - bevrijd - angst -  stilte - uit het oog verloren - de weidse wijdte - uit liefde - de draaikolk - de korenbloem - God bestaat niet - Al zoekende

 

Gedichten van Adriana deel II

 boek zoektocht

Het eerste boek van
 Adriana Biesbroeck
is gedrukt!

 

 

 

Met gepaste trots melden wij u dat medio februari de eerste exemplaren van Zoektocht, geschreven door Adriana Biesbroeck-van Denderen, van de drukpersen zijn gerold. Trots, omdat dit de eerste gedichtenbundel van Adriana is die het levenslicht ziet. Dit is een geweldige prestatie van haar en het resultaat mag er dan ook zijn.

 

Adriana zegt zelf over haar bundel: Wie vraagt zich nooit eens af waarom er zoveel ellende en rampen zijn in deze wereld. Waarom er mensen ziek zijn en of er leven is na de dood. Of er een God bestaat? Ook ik vroeg me dit af en ik ben op zoektocht gegaan om antwoord te krijgen op al deze levensvragen. Door het lezen van metafysische boeken van Jozef Rulof en o.a. de Nag Hammadi-geschriften, kreeg ik antwoorden en inspiratie. Deze heb ik getracht te verwerken in deze gedichtenbundel, die ik dan ook ten doop houd onder de naam Zoektocht. Ik hoop dat iedereen die net zoals ik zoekende is, het antwoord kan vinden. Of dat u gestimuleerd zal worden om verder te zoeken.

Adriana Biesbroeck:

Ik werd geboren in Antwerpen in 1933, als dochter van een schipper. Mijn leven liep niet bepaald over rozen. Toen ik pas een baby was van slechts 7 weken oud, stierf mijn moeder, op 24 jarige leeftijd. Ik werd echter, samen met mijn broer, liefdevol opgevoed bij mijn oma en drie ongetrouwde tantes aan de wal. Als kleuter was ik al creatief en tekende ik graag. Later groeide dit uit tot mijn hobby: schilderen. Het omslag van dit boek heb ik zelf ontworpen.

 

 Wilt u het boek bestellen? Dat kan. Er is op internet een speciale bestelpagina voor.

 klik hier !

 

 


 

Geniet ook van de Schilderijen van Adriana

Mei 2004. Ik had nog steeds contact met een oud nonneke, dat ik nog kende van toen ik op kostschool was. Ze zat intussen al in het moederhuis, samen met nog enkele andere zusters. Ofschoon ze al vele jaren ziek was, is ze toch 90 geworden. Ze verwachtte na haar dood Jezus in hoogst eigen persoon te ontmoeten, alsook Maria de moeder van Jezus. Ze stelde het zich allemaal heel persoonlijk voor en had dit volgens haar gevoel door al haar versterving en bidden ook verdiend. Gisteren kreeg ik bericht van haar overlijden en aan de hand wat ze me zo in de loop der jaren allemaal verteld heeft, heb ik het volgende gedichtje voor haar gemaakt:

 

DE NON

Je was zeventien en werd religieus.
Was dit toch een bewuste keus?

Je was dertig en bad tot God:
"Ach Heer, moet dit, is dit mijn lot?

"Je was veertig en niet getrouwd,
noch man, noch kinderen, 't heeft je berouwd.

De tijd verstreek, je kreeg grijze haren.
Alleen tussen velen, geen kinderen baren.

Je bad tot God: "Ik voel me alleen,
mijn God help me, waar moet dit heen?"

Je strompelde voort, je geloften gestand,
je strijd streed je alleen, je brevier in je hand.

Je twijfels, vermoedens namen je in beslag,
totdat je stierf, want op die dag

kwam je midden in het licht te staan,
tussen je dierbaren die jou zijn voorgegaan.

De God die je zocht, omringde jou niet,
het zijn enkel de anderen die je ziet.

Met liefde en zorg werd je opgevangen,
zij koesterden al lang dit verlangen

om jou in hun armen te mogen sluiten,
want echte liefde is niet te stuiten.

Jouw ziel zal ook jou doen verder stijgen,
nog heel veel levens zul je krijgen.

In die levens zul je kinderen baren
en heel veel levenservaring vergaren.

Wijsheid en liefde zal het je geven
en evolutie leven na leven.

 

 

Hier volgen een paar gedichten die ontstonden nog voordat ik de boeken van Jozef Rulof las, dus toen ik dacht dat ik het via de wetenschap te weten moest komen:

THTA

Als de Alfa en de Bta golven wijken
komen de langzame thta golven me verrijken.
Een bron van inspiratie gaat dan open
penseelstreken en woorden beginnen te lopen.

Ik word in een spiraal gewikkeld
dat gaandeweg mijn werk ontwikkelt
k 'word wakker, nee.... 't is geen droom
dit resultaat der Thta stroom.

 

 

DE DROOM

'n Droom
'n brein
is het maar schijn?
Zijn dromen werkelijkheid?

'n ziel
innerlijk
uiterlijk
adrenaline
endorfine
tijdelijkheid
eeuwigheid

Dromen zijn
realiteit.

 

 

Dit schreef ik kort nadat mijn man was overleden en nog voordat ik de boeken van JR las.

 

VERDRIET

Een zee van verdriet komt op mij af,
om dan weer weg te deinen.
Dan nog een golfslag en nog een,
om ook weer te verdwijnen.

Met tranen wordt de stroom gevoed
van links naar rechter zijde.
Bespelen doet het mijn gemoed
op 't ritme van 't getijde.

 

 

Onderstaande omhelst nog een smeken tot hulp aan God, in de trant van Heer help mij. Ondertussen weet ik uit de boeken van JR dat we niet om hulp moeten smeken, maar alleen danken voor al hetgeen we hebben gekregen van de Schepper en nog krijgen. Toen begreep ik dat nog niet. Ik heb helaas niet al mijn teksten gedateerd, dus weet niet of ik toen de boeken van JR al las, misschien was ik er toen pas mee begonnen. Ik schreef het naar aanleiding van het feit, dat een goede kennis van mij me opbelde met de mededeling, dat hij een einde aan zijn leven wilde maken, want dat hij het niet meer zag zitten. Toen kwam dit tot mijn gevoel en schreef ik het voor hem. Zelf had ik ook al veel verdriet meegemaakt en daarom kon ik het zo goed aanvoelen wat hij op dat moment moest meemaken.

 

EENZAAMHEID

Eenzaam, maar niet alleen
met duizend mensen om me heen.
Waarom toch God, laat gij dit toe?
Ach Heer mijn God, 'k ben toch zo moe
van al hetgeen wat me ontbeert
aan liefde wat mijn hart begeert.

Ik tast in 't duister, 'k voel mij alleen.
Ge weet mijn hart is niet van steen.
Waarom toch laat gij dit begaan
en kom ik z alleen te staan?
Is dit de hel die 'k moet beleven,
ach Heer troost mij, al is 't maar even.

Laat toch je ENERGIESTROOM voelen,
opdat mijn eenzaamheid verkoele
en ik de kracht krijg om te gaan
tot al mijn taken zijn gedaan.

 

 

Alle seizoenen brengen toch een bepaald gevoel teweeg, vind ik. Zo ook de herfst. Toen ik zojuist naar de bomen keek, heb ik mijn gevoelens hieromtrent als volgt verwoord:

 

HERFST
De bomen worden kaal
ze staan te treuren
De lucht is grauw en grijs
sombere kleuren

Het leven gaat nu rusten
en het wordt koud
Kil, donker, nat
maar het behoudt

de Goddelijke kern
onzichtbaar toch aanwezig
baart na de rust
en is er reeds mee bezig

 

 

Geschreven voor mijn debiele broer, nadat ik de boeken van Rulof ontdekte.

 

Zorgenkind

 

Je geboorte was moeilijk,

alsof je het leven hier

niet wilde aanvaarden.

Waar kwam je vandaan?

Hoe was je verleden?

 

Je groeide en groeide,

doch je kleine lichaam misvormde zich.

Het paste zich aan, aan je gevoel.

 

Je werd n eenling.

Je was niet zoals de anderen.

Je werd niet aanvaard.

Je voelde je wellicht eenzaam.

 

Toen kwamen de vragen,

de WAAROMS!

Waarom is dit kind anders?

Waarom moet dit kind zo lijden?

Waarom al die beperkingen?

Waarom laat God dit toe?

Waarom is die God zo onrechtvaardig?

 

Je blijft een zorgenkind.

Ik hou van jou.

Heb ik misschien een binding met jou

uit vorige levens?

 

 

O,  kon ik maar in je ziel kijken.

O,  kon ik je verleden maar peilen.

O,  had ik maar een verklaring.

Maar nu, nu weet ik niets!

 

Ik ga denken,

dieper denken.

Ik ga voelen,

dieper voelen.

Denken aan de Wetten der natuur.

 

Heeft dit er iets mee te maken?

Zijn wij mensen zondig?

Of zijn wij onbewusten?

Hebben wij Wetten overtreden?

 

Heb jij,  zorgenkind,  dat je bent,

wetten overtreden

in dit leven?

Nee.daar werd je voor behoed.

Je hebt hiervoor niet de kracht,

niet de mogelijkheid.

Maar wat is dan de reden van jouw bestaan?

 

Gods wetten zijn rechtvaardig.

Jij wordt weer terug opgenomen

in het grote scheppingsproces.

Je mag weer meedoen,

zij het in beperkte mate.

 

EVOLUTIE  heet het!

En eens zul je begrijpen,

wat dit woord ook voor jou betekent.

Voorlopig blijft het nog n geheim.

 

Je zult nog vele, vele levens krijgen,

zowel als man, dan als vrouw.

 

Eens zullen je ziel en lichaam stralen,

blakend van energie en gezondheid.

En eens,  na een van je vele levens,  zul je sterven,

om  daarna in het LICHT te verblijven,

je licht doen uitstralen in de kosmos.

Want eens zul ook jij GOD  bereiken.

 

Adriana B. -  29.11.2003

 

 

MIJN BLINDE OGEN ZOEKEN


Mijn blinde ogen zoeken
naar flitsen van contact
Ik voel je bent dicht bij mij
dat is hetgeen me pakt

Ik zie het aan de wolken
Ik zie het aan de lucht
Ik zie de vogels vliegen
De vogels in hun vlucht

Ik zie de bomen groeien
De bloemen op het veld
De vissen in het water
Mijn schaapkes zijn geteld

Ik zie de zon weer schijnen
Ik voel het op mijn huid
De lente is in aantocht
Ik zit achter de ruit

Ik doe mijn raam nu open
en adem frisse lucht
Laat energie naar binnen
Ik slaak een diepe zucht

Mijn blinde ogen zochten
naar flitsen van contact
O God deze verbinding
dat is hetgeen me pakt.

 

 

Ach Jezus

 

golgotha

 

2000 jaar geleden geboren in een stal

Bijna 2 x 1000 jaren hang je al

bij iedere gelovige in huis

aan een houten kruis

 

Soms zat ik geknield je aan te staren

en keek naar jou en naar dit foltertuig

Verstild en zonder te gebaren

geraakte ik steeds meer overtuigd

 

dat jij mij vastgespijkerd niet kon aanhoren

want een stofflijk gesprek spreekt jou niet aan

Zon taal gaat in t AL verloren

en kan men in jouw sferen niet verstaan

 

Ik smeekte jou te helpen in de nood

De tranen vloeiden rijkelijk naar beneden

Doch mijn bewustzijn was niet groot

ik leefde slechts in t stofflijk en t heden

 

Had ik er maar even aan gedacht

die spijkers daar eens uit te trekken

Maar ik heb niet je pijn verzacht

en liet jou daar gewoon verrekken

 

Nu pas ga ik begrijpen

Wat ik jou en mijn medemensen heb aangedaan

Nu pas gaat het bij mij rijpen

dat ook bij mij kraaide die haan

 

Door scha en schande werd ik wijzer

Ik dacht en voelde: t roer moet om

Verloren jaren.  ik werd grijzer

en voelde me ontzettend dom

 

Toen ik jouw liefde ging bevoelen

die van een andere dimensie is

ten ging de stof in mij bekoelen

sindsdien voel ik wat chte liefde is

 

28.11.2004

 

 

Adriana schrijft niet alleen gedichten. Zij kan ook nog heel mooi schilderen. En soms wordt uit een schilderijtje dan weer een vers geboren. Zij stuurde mij enkele aquarellen die verbonden zijn aan een gedichtje.

 

De Droom

 

de droom

Ik droomde

dat ik een engel was met vleugels

die klapwiekend de hemelen bezwoor

 

Toen ik wakker werd

kwam ik tot ontdekking

dat ik alle twee mijn vleugels weer verloor

 

nov. 2004

 

*****************************************

Neem me mee met de wind

 

neem me mee

Neem me mee met de wind

en herschep in mij het kind

Geef me vleugels om te vliegen

Laat me op de wolken wiegen

 

Laat me voelen dat ik n ben

met de schepping het heelal

Deze aarde hoort er ook bij

als  een stukje van het AL

 

God is in en rondom mij

Hij is altijd aan mijn zij

Dit besef, dit te beleven

doet me van ontroering beven

 

k voel in mij een kostbaarheid

en wil dit gevoel niet kwijt

Dankbaarheid welt in mij op

mijn geluk dat stijgt ten top

 

God ik dank u voor dit leven

de God in mij doet mij beleven

wat ik voor onmogelijk hield

ik ben door mijn God bezield

 

27.7.2004

 

***********************

Wij zijn omringd

 

wij zijn omringd

Wij zijn omringd met helpers uit t astrale

die met of zonder vleugels

ons bijstaan iedere dag

 

Zij hoeven niet eens af te dale(n)

want zij zijn rondom ons

en benvloeden ons gedrag

 

17.11.2004

**************************************

Het leven is als een toneel.

 

het leven is als een toneel - theo van Gogh in collage

 

 

Het leven is als een toneel

elk speelt zijn spel en krijgt zijn deel

En als het deel ten einde is

gaat er het een of ander mis

 

De ziel en geest komen dan vrij

maar blijven toch een deel van mij

Een nieuwe rol wordt voorbereid

voor ieder zonder onderscheid

 

 

14.11.2004

 

****************************

 

Als tijd zou bestaan

 

als tijd zou bestaan

 

Als tijd zou bestaan

zou de wereld vergaan

en werden wij allen begraven

 

Doch tijd bestaat niet

de kringloop voorziet

in hetgeen wij allen voorzagen

 

Een eind is er niet

en hetgeen je ziet

is de stof die de ziel heeft gedragen

 

14.11.2004

 

 

Er is alweer een jaar voorbij


Er is alweer een jaar voorbij
een jaar van d' eeuwigheid
Een jaar van vreugde en verdriet
van vrede en van strijd

En ieder jaar staan wij weer stil
als 't jaar verstreken is
Wij mensen zijn van goede wil
maar 't vlees is zwak en kil

O dat de mensheid toch ontwaakt
en 't stoffelijke waardeert
Maar dat het geestelijke hem raakt
zodat het hem niet deert

dat tegenslagen en verdriet
zijn pad komen doorkruisen
want alles wat je achterlaat
komt toch weer boven bruisen

Want tijd bestaat niet, dat staat vast
Wij zijn van eeuwigheid
en onze ziel stuwt ons omhoog
tot liefde wijd en zijd

(A3ana - 31 december 2004)

 

Crematie

 

En als mijn lichaam het begeeft

na veel of weinig jaren

dan ga ik over in de geest

mijn stof komt tot bedaren

 

Ik geef het dan de aarde terug

Begraven in haar schoot,

alleen de stof die over is,

de rest die gaat niet dood

 

Laat de natuur zijn gang maar gaan

want God die zorgt voor mij

zodat de stof, de stof verteert

mijn geest en ziel evolueert

 

Cremeren is toch geforceerd.

De cellen moeten sterven

zodat de ziel en geest van mij

haar sfeer kan gaan berven

 

 

Cremeren, geestelijk verminken

doet ook mijn aura slinken

Is pas na vele jaren weer compleet

Je voelt het en je weet:

 

Nu komen helse pijnen van t vuur,

ondraaglijk en tegen de natuur,

Tenzij mijn ziel 't lichaam los kan laten,

kan deze pijn 't gevoel verlaten

 

Cremeren, beter maar negeren.

Kies liever maar voor de natuur

dn kan er ons niets deren.

 

28.12.2004

 

 

Zelfmoord

 

Reeds heel veel levens hier op Aard

doch wij werden niet gespaard

van duisternis en tegenspoed

door onbewustzijn steeds gevoed

 

Door zelfmoord gestorven toch in leven

t fluide koord met mij verweven

doet mij boven t lichaam zweven

 

Denkend mijn leven te verkorten

door mij in t avontuur te storten

doet echter slechts de dood opschorten

 

En terwijl mijn stof vergaat

voel ik de ontbindingsstaat

die mijn lichaam doet verteren

terwijl ik alles moet ontberen

 

Eenzaam en geheel alleen

zonder iemand om me heen

leef ik verder tot t koord

me bevrijd van deze moord

 

Mijn ziel en geest dan pas bevrijd

gaan verder in de eeuwigheid.

Tenzij ik z moet sterven

kan ik direct mijn sfeer berven

 

 

9.1.2005

 

 

 

Als celleke begonnen

 

 

 schilderij van Adrie - als celleke begonnen

 

Als celleke begonnen

in t binnenste van de Maan,

ontwikkeld tot wat we nu zijn,

een lange weg gegaan.

 

Door bergen en door dalen,

de hele kosmos rond,

met vallen en met opstaan,

soms ziek en soms gezond.

 

Verbonden zijn met allen,

die hier op Aarde zijn,

ons leven soms vergallen

met zorgen en met pijn.

 

De leerschool hier op Aarde

is niet voor niets geweest,

want eens zullen we krijgen

een lichaam in de geest.

 

Steeds verder zullen we stijgen

en wel tot bij Gods bron,

van waar we zijn gekomen,

daar waar het eens begon.

 

Nee, niet begon, het was er

en is er steeds geweest,

doch waren toen geen lichaam

bestonden slechts uit geest

 

2002 ?

 

 

 

Als een vogel wil ik vliegen

 

Als een vogel wil ik vliegen

als een vogel in de lucht

Als een vogel wil ik zingen

als een vogel in zijn vlucht

 

k wil de horizon bereiken

ik wil hoger vliegen gaan

Achter die horizon gaan kijken

mijn gevoel dat spoort me aan

 

Hoger, hoger wil ik stijgen

de hele kosmos is van mij

klaat mij op mijn wieken drijven

dit gevoel dat maakt me blij

 

kwil gaan vliegen naar mijn oorsprong

waar mijn leven eens begon

Om daarna weer terug te keren

naar de Aarde en zijn zon

 

kwil mijn medemensen helpen

fladderend vlieg ik in het rond

Dit gevoel is niet te stelpen

kmaak de mensen hier gezond

 

Ik genieten ginds daar boven

hier beneden leed chagrijn

onbewusten, blinden, doven

wakker maken zonder pijn

 

Eens zal deze Aard veranderen

zal verdwenen zijn de pijn

zullen we deeuwigheid begrijpen

en ons eeuwige zelve zijn

 

23.3.2003

 

 

 

Wat is toch de mens?

 

Wat is toch de mens aan deez aarde gekluisterd

Hij tast in het duister, op zoek naar zn ZIJN

 

Wat is toch het leven, veel werken en strijden

en nauwelijks ontkomen wij aan de pijn

 

En zo gaat dit leven steeds verder en verder

Soms struikelend, worstelend het eind komt in zicht

 

Totdat wij uiteindelijk ons doel bereiken

en veilig geborgen zijn in het LICHT

 

16.2.2005

 

 

Als goden werden wij geschapen

 

Als goden werden wij geschapen

naar Zjn beeld en gelijkenis.

Door onze vrije wil t ontwaken

schiepen wij slechts duisternis.

 

De goddelijke kern in ons die doofde

een waakvlam bleef er overeind,

De dag werd nacht, t was kil en koud

wij vochten allen voor t behoud

 

Doch midscheeps werden wij geraakt,

de golven beukten op ons schip.

De stormen werden ons fataal

en wij vergingen allemaal

 

Wat er overbleef was enkel wrak,

wij moesten alles terug herbouwen.

Toen de waakvlam weer in ons ontstak

kregen wij opnieuw vertrouwen

 

Een nieuwe kiel wordt nu gelegd

met stevige spanten, n voor n,

Het kompas wijst ons de weg

en ik weet nu, daar moet ik heen.

 

 18.2.2005

 

 

 

Onderstaande maakte ik naar aanleiding van een homo die verdriet had en zich af vroeg of God hem niet in de steek had gelaten.

 

Homo/lesbisch

 

De God in jou verlaat je niet

Hij is je steeds nabij

Zijn engelen zijn om je heen

en staan jou altijd bij

 

Al lijkt het alsof God soms slaapt,

toch waakt hij over jou

Je bent zijn kind, vergeet dat niet

Hij blijft jou eeuwig trouw

 

Jouw lichaam is slechts tijdelijk

de ziel is van de eeuwigheid

Nog vrdat jij een lichaam kreeg,

had God het voorbereid

 

Dat jouw gevoelens mannelijk/vrouwelijk zijn

is dus maar doodgewoon

Wij allen waren in gevoel

Soms dochter, soms Zijn zoon

 

 2.3.2005

 

 

Ik mocht me vandaag weer verheugen op twee 'Pasen'-gedichtjes van Adriana, eentje met een knipoog en een ernstig.

 

 Liever geen binding met 't occulte

 

Liever geen binding met 't occulte,
want dit is maar onzekerheid.
Ik klamp me vast aan de religie,
die geeft toch veel meer zekerheid.

'k Zing psalmen, hymnen en gezangen
en ik bid  God de hemel uit.
' k Probeer alzo een plaats te claimen
want volgens "Goddelijk besluit"
 
staat vast, dat Hij voor mij een plek heeft,
heel dichtbij de troon van God
Want Jezus is voor mij gestorven,
en zo bepaal ik zelf mijn lot.
 
Ik heb immers voor Hem gekozen
'k zit daarom naast Hem in de rij
Degenen die dit niet geloven
die duw ik gauw even opzij.

 


Ik vraag me af.

 

Ik vraag me af, Jezus:
 is Uw lijdensweg niet het symbool
van alle lijden, wat wij mensen ervaren
op weg naar ons einddoel, gedurende onze evoluties?

 

Worden wij af en toe k niet geholpen,
door een Simon van Sirene, om onze pijn te verlichten?
Slaan wij onszelf niet aan het kruis
door vast te blijven zitten aan de aardse stof?

 

Verwonden wij onszelf niet
doordat we nog niet alles begrijpen?
Laat ons los komen van het kruis
Los komen van de stof


Laat  ons de Christus in onszelf doen groeien
die door Zijn voorbeeld ons de weg heeft gewezen
naar het AL

 

16.3.2005

 

 

Mens ken je zelf

 

Mens ken jezelf

Weet wie je bent

Ontmasker jezelf

en je kent

Je eigen ik

Je eigen zijn

Je eeuwigheid

Je eigen brein

dat zegt

Je bent stof

maar ook geest

Bezield

en altijd al geweest

een deel van God

een deel van t AL

Stuwend  vermogen

dat scheppen zal

zichzelf terug naar de Bron

waar t steeds was

maar ook begon

 

23.2.2005

 

 

Het Zomerland

 

Als over geestelijke rozenblaadjes lopend

met heerlijke geuren omringd

voel ik me in het Paradijs

 

In harmonie met alles en iedereen

Een gevoel van liefde welt in mij op

zuivere gezuiverde liefde

zoals de Aarde niet kan schenken

 

Ik word doordrenkt van die liefde

Doordrenkt van al het schone.

Ik voel me als herboren

herboren in de geest

 

Zoals mijn oorsprong was

zo voel ik mij

Geborgen in God zelf,

die mij het leven doorgaf,

Zichzelf gaf aan mij

arme kleine ziel

verheerlijkt tot een Godheid

door Hem/Haar die me lief heeft

 

Pasen 27.3.2005

 

 

Rationeel denken

 

Het is de ziel die schept en stuwt

omdat ze Goddelijk is

Doch als de vrije wil dit luwt,

dan loop het wel eens mis.

 

Er ontstaat dan dualiteit

door t goede en door t kwaad

We maken dan een keuze

tussen liefde ofwel haat.

 

En denken wij slechts rationeel,

de gevoelens aan de kant,

Dan is het stoffelijke ons deel

en beheerst dt ons verstand

 

29.3.2005

 

 

Gelukkig zijn

 

Geluk is niet gelukkig zijn:

het is een kunst van leven,

om alles wat je tegen zit,

toch gunstig te beleven.

 

Geluk is niet gelukkig zijn:

het is gewoon gevoel.

Door daar creatief mee om te gaan

bereik je n levensdoel.

 

Geluk is niet gelukkig zijn:

het is naar niets verlangen,

te weten dat je alles hebt,

met parelen bent behangen.

 

Geluk is niet gelukkig zijn:

het is gewoon waarderen

dat we, ontstaan uit energie,

steeds verder evolueren

 

Pasen 28.3.2005

 

 

Maskers en mensen

 

Mensen hebben maskers op

n grote maskerade

Ze roddelen er maar op los

en smeken om genade

 

Zijn onbewust van t leven hier

en daar aan d andere zijde.

Ze liegen er maar fluks op los,

willen dit niet vermijden

 

Ik heb nog niemand kwaad gedaan

ik voel mij d allerbeste,

als de andere dat niet begrijpt!

ik doe t niet om te pesten.

 

Ik zoek sensatie en geluk

op t aardse stofflijk vlak.

Er zal wel een hiernamaals zijn,

maar daaraan heb ik lak.

 

De hemel staat voor mij toch open,

daar twijfel ik niet aan,

want ik ben steeds goed en heel serieus,

door t leven hier gegaan.

 

En al de anderen zijn slecht,

want dat weet ik hl erg zeker:

Ze doen aan overspel en weet ik veel.

k drink niet uit die beker.

 

Ik ga trouw ter kerke, iedere week,

en luister naar de preken

Ik ben altijd heel serieus geweest,

daar nooit van afgeweken.

 

Dus als ik later dood zal gaan,

vlieg ik rechtstreeks naar het LICHT!

Sint Petrus daar, al bij de poort,

doet die voor mij niet dicht!

 

28.12.2004

 

 

Als de ziel ontwaakt

 

Als de ziel ontwaakt en bruist van 't leven
haar oerdriften hun kracht beleven
nog ingesteld, op haat, hartstocht en geweld
zit zij nog vast aan d 'Aarde

 

Het oerinstinct dat gaat ontluiken
wordt ingezet om te misbruiken
Zo schept zij het ene karma na het andere
dat slechts na heel veel leven gaat veranderen

 

Diezelfde oerdrift stuwt haar omhoog
want haar oorsprong kan ze niet vergeten
Het onbewuste wordt bewust
haar karma's worden uitgeblust

 

Zij voelt wat echte liefde is
Wil voor haar medemensen zorgen
Zo schept zij voor haar eigen zelf
een toekomst in God geborgen

 

juni 2005

 

 

Alleen

 

De wereld kan mj niet meer raken

De wereld kan mj niet meer kraken

Alleen het negatieve smaken

dat doet soms zeer

 

Machteloos ga ik me voelen

Tegenstrijdigheden overspoelen

O God waar ik ook ga of sta

de wereld komt mij achterna

 

Een eenling in de woestijn

die roept en roept zonder gehoor

Zelfs mijn echo gaat teloor

en dringt niet door tot mijn oor

 

Maar ik ga in mijn krachten staan

En men laat mij hiermee begaan

Energie stroomt door mij heen

Ik voel dit van top tot teen

Er is tch iemand om me heen

Ik bn niet alleen

 

13.2.2006

 

 

 De Pelgrim


Onderstaand gedichtje schreef ik voor Artan, een Korsovaarse jongeman die in Hulst bijzonder geliefd is, zoals bewezen werd door het feit dat hij de Pelgrimstas voor verdienstelijke inwoners 2006, onlangs in  ontvangst mocht nemen. Dit staat in schrille tegenstelling met het feit dat hij na vele jaren van liefdevolle inzet (vrijwilligerswerk) voor zijn medestadsgenoten nog steeds geen verblijfsvergunning heeft gekregen voor Nederland.

 

Artan

 

De Pelgrim

 

Ik ben een pelgrim in dit leven,

Mijn pelgrimstas die kreeg ik mee,

daarin zit alles van t verleden,

van toen ik nog leefde in moeder Zee.

 

De tas begint nu zwaar te wegen,

Ik tors hem iedere dag weer mee,

met goede en verkeerde dingen,

maar ik weet ook: het is okay!

 

Ik moet leren in balans te lopen

met deze tas vol papperas,

en iedere dag toch maar weer hopen

dat ik blijf lopen in de pas

 

Uiteindelijk bij, het bedevaartsoord

zal ik mijn tas leeg moeten maken

en ga dan door de grote poort

om zo mijn pelgrimstocht af te maken

 

Ik krijg daar wel een andere tas,

ontstoffelijkt zal ik verder reizen,

een nieuwe horizon, een andere weg

doet mij telkens glorieus verrijzen

 

6.7.2006

 

 

Kruisdood

 

Ik zie uw hoofd met doornen kroon omwonden

Dit alles moest u dragen omwille van mijn zonden

Uw lichaam zwaar beschadigd door de geseling

alsof u de grootst mogelijke criminaliteit beging

 

Aan het kruis genageld tussen moordenaars

al was de ene slechter dan de andere, helaas

Door uw kruisdood bracht ge liefde en  harmonie

verweven met Goddelijke energie

 

Was ik het waard dat u voor mij moest lijden?

Zoals voorspeld zoals profeten zeiden?

Ik hoop het waar te maken, want ik word me bewust

dat alleen door liefde het kwaad kan worden uitgeblust

 

Toen u de woorden zei: Het is volbracht

O Jezus hebt ge toen ook aan mij gedacht?

 

 29.4.2006

 

 

 Judas

 

Het was Judas

die de Christus kon begrijpen

zijn gevoelens gingen open

en deden bewustzijn in hem rijpen.

 

Hij wilde zijn Christus opvoeren als held

Een held die wonderen kon doen

zodat ze allen waren uitgeteld

en Hem zouden overladen met roem

 

Vol vuur en vlam streed hij voor Hem

Het most en zo gebeuren

desnoods dan maar met grof geweld

Hem voor Pilatus sleuren

 

Het drama speelde zich toen af

zoals vooraf voorspeld

De Christus liet zich als een lam

ombrengen voor wat geld

 

Toen Judas dit voor ogen zag

had hij ontzettend spijt

Hij wilde sterven voor zijn Heer

wilde zijn leven kwijt

 

Hij ging toen door een hel van pijn

Zijn lichaam aan hem vast

Zijn ziel en geest die weken niet

hij werd totaal verrast

 

Nog vele levens leefde hij

zocht steeds maar naar zijn Heer

Zijn gevoel liet hem niet los

het deed hem telkens zeer

 

Doch God die liefde en rechtvaardig is

liet ook Judas niet alleen

Nu leeft hij in de eeuwigheid

met engelen om hem heen

 

25.6.2006

 

 

De appel

 

De mens is als een appel

aan de buitenkant de schil

van binnen zit de kern

onzichtbaar en stil

 

De mens pronkt als een appel

poetst aan de buitenkant

want soms is hij vergeten

de pit aan de binnenkant

 

Het leven doet hem happen

de vrucht aan de buitenkant

totdat hij door te eten

bij de binnenkant belandt

 

Hij doet daar een ontdekking

het is niet enkel vrucht

zijn ziel die gaat ontwaken

de stof slaat op de vlucht

 

Want in di pit daar zit het

dr is zijn oer-ontstaan

daarop kan hij verder bouwen

aan zijn eeuwig verder gaan

 

11.6.2006

 

 

Bevrijd

 

k was een vogel in een kooike

k zat gevangen jaren lang

De grote boze buitenwereld

maakte me angstig en o zo bang

 

Toen op een mooie zomermorgen

t kooike open kwam te staan

liet ik me al gauw verleiden

de boze wereld in te gaan

 

Wankelend stond ik op mijn pootjes

Angstig keek ik in t rond

k wilde heel graag hoog gaan vliegen

maar hoe landen op de grond?

 

En waar moest ik eten vinden?

drinken, pluimkes schikken en zo meer?

De boze wereld deed me schrikken

dus vloog ik in mijn kooike weer

 

Geheel alleen zit ik te denken

niemand wilt me aandacht schenken

Voedsel, drinken, alles weg

Ik heb dus enorme pech

 

Dan het kooike maar weer uit

heel voorzichtig en onzeker

beland ik tussen t fluitenkruid

 

Ik zie andere vogels vliegen

kwetterend, schetterend in t rond

Bonte kleuren mij omringen

Ik laat me gewoon bezingen

 

k voel me nu niet meer gebonden

ik leef vrij in Gods natuur

Ik ontdek planten, bloemen, zaden

overdadig overladen

 

Ik voel me vrij, ik voel me blij

ik ben nu los van alle banden

en ontdek de eeuwigheid

ik ben door mezelf bevrijd

 

8.3.2006

 

 

Angst

 

Angst is de basis voor agressie

Angst is de basis voor de haat

Wie angst heeft zit in een sessie

Men krijgt het er niet uit gepraat

 

Hun fantasie die komt in actie

Roddel en laster komt op gang

Zo maken zij niet alleen zichzelve

maar ook nog andere mensen bang

 

15.2.2006

 

 

Wat dacht je, werd ook de Christus niet aan het kruis genageld door degenen die angst voor Hem hadden, door degenen die Hem wantrouwden? Werd Jeanne d Arc niet de brandstapel op gegooid, omdat men angst had voor haar, omdat men haar voor heks aanzag?

Ook nu zijn er nog mensen, die als je maar enigszins afwijkt van hun eigen inzichten, angst hebben voor jou en je het liefst uit de weg zouden ruimen. Het is door de angst dat er oorlogen ontstaan.

 

Al zoekende

 

Al zoekende vond ik de God in mezelf

de God die ik altijd al kende

Het licht verduisterd, ontgroeide ik Hem

en in al mijn grote ellende

 

ontstak er een licht in de duisternis

dat me terugbracht op Zijn pad

Het pad waar ik Hem eertijds had ontmoet

maar wat ik stilaan vergat

 

En ieder die zoekt die vindt Hem ooit

want Hij is de Bron van ons ZIJN

in al hetgeen wat jou ontroert

je vreugde, zorgen en pijn

 

Diep in jouw hart daar bundelde hij

Zijn eeuwige Goddelijke vonk

Vandaar dat Hij je nooit verlaat

hoe diep je ooit ook zonk

 

 

2006

Adriana

Uit mijn gedichtenbundel ZOEKTOCHT

 

 

Stilte

 

 

Ik zoek de stilte die er niet is

de wereld raast maar door

Straaljagers, autos, motors

vervuilen mijn gehoor

 

Ik zoek het donker s avonds laat

maar de lucht zit vol met licht

Schijnwerpers, flakkerende vlammen

belemmeren het gezicht op duisternis en stilte

 

Ik trek me terug sluit de gordijnen

en doe alsof ik niks zie of hoor

Zo kan voor mij het lawaai verdwijnen

en leef ik in mijn eigen stilte door

 

Terwijl het stil is kan ik denken

Mijn eigen wereldje waarin ik leef

kan mij in deze stilte schenken

gevoelens, die k alleen beleef

 

26.1.2007

 

 

 

Uit het oog verloren

 

 

 Uit het oog heb ik jou verloren

Lang geleden raakte ik jou kwijt

Toch blijf je voor mij uitverkoren

van t verleden heb ik spijt

 

Eens zal ik jou terug ontmoeten

zullen we weer n zijn met elkaar

Zal ik jou opnieuw begroeten

al weet ik nog niet precies waar

     

 11.2.2007

 

Bij dit gedicht hoort schilderwerk - klik HIER

 

 

De weidse wijdte

 

Ik zie de omgeploegde akkers

de weidse wijdte om me heen

De lucht strak blauw en gespannen

voelt als een hemel heel sereen

 

En iedereen wacht weer op de lente

de vogels bouwen reeds hun nest

De knoppen van de voorjaarsbloesem

gaan open en doen hun best

 

om alles weer meer kleur te geven

meer kleur en geur en bloesempracht

Heel de natuur die gaat herleven

zoals de dag verdrijft de nacht

 

11.3.2007 

 

Uit liefde

 

Hij kwam naar deze aarde

uit liefde voor de mens

Hij bracht geestelijke waarden

had vijanden en fans

 

Zijn missie niet begrepen

beschuldigd en gehoond

Men heeft hem vast gegrepen

en met doornen gekroond

 

Hij die de hoogste geest is

doorstond de kruisiging

Hij stond er naar te kijken

Hij die dit onderging

 

Hij wilde ons overtuigen

dat het leven verder gaat

Mede door zijn verrijzenis

was hij hierdoor in staat

 

12.4.2007

 

 

De draaikolk

 

De draaikolk van t leven

sleept mij de diepte in

tot in het diepste diepe

zit ik er helemaal in

 

Beneden in die draaikolk

daar kijk ik om me heen

O mijn God waar ben ik

ik voel me hier alleen

 

Mijn ziel hunkert naar boven

zij wil terug naar het licht

vanwaar ze is gekomen

ze voelt dit als haar plicht

 

De kringloop naar beneden

die heb ik nu volbracht

nu hunker ik naar boven

en wel met volle kracht!

 

22.4.2007

 

 

De korenbloem

 

 

 

Iedere mens op aarde zoekt het geluk.  Maar waar is het te vinden? Mijn ervaring in dit leven is;  niet in de materie, al moet je wel nuchter blijven, want wij mensen knnen hier doodeenvoudig niet leven zonder geld en materie.  Maar toch .het echte geluk kun je vinden in de rust van de natuur. In een simpel bloemetje, een korreltje zand, een grassprietje. Eens komt het zover dat de mensheid hier op aarde dit ten volle zal begrijpen en aanvoelen, dan zal er ook vrede en harmonie zijn op aarde.

 

 

De korenbloem

 

Ach gij klein blauw blommeken in de zon

naast gele boterblommen

Het doet me goed om zo te zien

hoe de natuur heeft overwonnen

 

Ik zaaide jou daar tussen t gras

je stak je kopke boven

Toen kwam de maaier er aan te pas

en alles werd verstoven

 

Ik dacht aan jou, jij dacht aan mij

we hadden zielebinding

En iedere dag zocht ik naar jou

hoe groot was de opwinding

 

toen ik jou mooie kopke klein

tussen t groene gras zag staan

Nog blauwer dan aquamarijn

zo is het jou vergaan

 

Zo zie je maar dat de natuur

zich nimmer nooit laat kisten

De schepping doet ook hir zijn werk

alsof we dit niet wisten

 

 19 juli 2007

 

Ik zie nu steeds meer bloemen uitkomen die ik een paar maanden geleden zaaide op de wal, o.a. vergeet me nietjes en 2 korenbloemen en nog verschillende andere waarvan ik de namen niet ken. Ik was in eerste instantie teleurgesteld, doordat ze het gras en alles wat er tussen groeide hadden gemaaid. Toen het in het begin een droge periode was, ben ik iedere dag naar de wal gegaan met water, opdat ze toch in de groei zouden komen en dat was me gelukt. Ik sta er versteld van, dat op andere plekken dan waar ik ze gezaaid had, nu toch alles weer gaat groeien en bloeien.

 

 

God bestaat niet

 

.... omdat er nu zoveel heisa is over dat boek van Ds. Klaas Hendrikse uit Middelburg: Geloven in een god die niet bestaat, heb ik hierbij een gedichtje geschreven

 

Als God zou bestaan, dan zou ik hem vinden

Als God zou bestaan, dan zou ik hem zien

Als God zou bestaan, dan zou ik hem voelen

Als God zou bestaan, dan zou ik hem ruiken

Als God zou bestaan, dan zou ik hem horen

 

Maar God bestaat helemaal niet!

(Maar je kunt hem wel ervaren, aldus  Ds. Klaas Hendrikse)

 

Zoekten ge vindt hem in de sloppenwijken van de armsten

Zoekt en ge ziet hem in de heldere ogen van het kind

Zoekt.en ge voelt hem in hetgeen jou ontroert

Zoekten ge ruikt hem in de bloesempracht

Zoekten ge hoort hem in de klanken van de muziek

 

Heeft Jezus niet gezegd:  Klief een stuk hout en daar ben ik,

til een steen op en daar zul je me vinden.

 

(zie logion 77 van het Thomas evangelie)

 

4.12.2007

 



Gedichten van Adriana deel II

 

 

 

Gastenboek van Spirituele Vrienden.

  

Top 100 NL