Geleende tijd.

Mijn bijzondere ervaring.

INLEIDING - DE ERVARING - Nieuw: EEN VERKLARING? - NOG EEN VERKLARING -  GELOVEN WORDT WETEN - HELENDE HANDEN - GEBEDSVERHORING -  REACTIESGASTENBOEK EN MAIL  -   CITATEN VAN ONDERZOEKERS - LEKTUUR - ERVARINGEN VAN ANDEREN - EEN OPMERKELIJK DETAIL -  EEN TERUGBLIK -   BDE's IN BOEKEN -LEZING VAN PIM VAN LOMMEL OP 26/04/2006 -


 

 
Stemmen voor Spirituele Vrienden


Je kan om de twaalf uur een stem uitbrengen voor Spirituele Vrienden

Klik hier om mijn homepage in de nederlandse Top 100 te brengen.
 
Top 100 NL
 

 

INLEIDING.

 

De feiten die zich voordeden.

 

 

Begin mei van dit jaar (2004) kreeg Hans zeer zware hoofdpijn.

Na een maand met veelvuldige bezoeken aan de huisarts en veel pijnstillende medicatie, die geen verbetering brachten, werd hij uiteindelijk, begin juni, opgenomen op de afdeling neurologie van MCL.

Scanfoto’s toonden een lichte hersenbloeding aan met vochtblaren aan weerszijden van het hoofd, vlak onder de schedel.

 

Er werd gestart met medicatie om dit vocht te doen verdwijnen omdat de neuroloog meende dat dan ook de hoofdpijn tot het verleden zou behoren.

Maar dit bleek een misvatting te zijn. Na vijf weken was de toestand zodanig verslechterd dat Hans, in bewusteloze toestand, met spoed naar het AZ in Groningen werd gebracht. Hij belandde op IC – neurochirurgie. Hij had een zware longontsteking opgelopen. Aanvankelijk werd er verwacht dat hij Groningen niet levend zou bereiken maar na twee dagen kon hij van de beademing af en knapte in de volgende dagen zover op dat hij terug naar Leeuwarden kon.

 

Daar werd hij weer opgenomen op de afdeling neurologie.

Even ging het goed maar na enkele dagen raakte hij op een zondagavond opnieuw in ademnood en was weer bewusteloos. Deze keer werd hij overgebracht naar IC in het MCL. Ook deze keer betwijfelden de in haast bijgeroepen artsen of hij de nacht zou overleven.

 

Maar ook nu kwamen de voorspellingen niet uit. Na twee dagen beademen en slaapmedicatie ontwaakt hij opnieuw. In de loop van de volgende dagen sliep hij meer dan dat hij wakker was en uiteindelijk viel hij in een zeer diepe slaap waaruit we hem niet konden wekken. De verpleegsters en de artsen stelden vast dat hij in coma was geraakt. Na zes dagen slaap werden de nabestaanden uitgenodigd voor een gesprek met de behandelende arts. Daar was ook ik bij aanwezig.

 

Er werd ons verteld dat Hans in een zeer diepe coma was geraakt, dat er nauwelijks nog hersenactiviteit was, dat hij niet meer reageerde op pijnprikkels en alleen nog spastische bewegingen maakte en dat er duidelijk iets mis was bij de hersenstam. Wat er precies mis was kon niemand ons vertellen. De dokter zei dat we ons er moesten op voorbereiden dat hij maar een zeer kleine kans (0.5%) had om nog uit die comatoestand te ontwaken en, als dit toch het geval zou zijn, hij veel kans maakte om enkel nog een vegetatief bestaan te leiden of als zwaar gehandicapte door het leven te gaan.

 

Op het moment dat ik dit schrijf, begin november 2004, is Hans sinds vijf weken weer thuis, verkeert in goede gezondheid en vertoont nauwelijks restverschijnselen van alles wat hem overkomen is.

Hij wijt dit aan de bijna-dood-ervaring die hij mocht beleven tijdens zijn coma en wil dit verhaal graag met iedereen delen.

 

Wij hebben dit verhaal al gemaild aan enkele vrienden en we kregen een aantal zeer mooie reacties. Ik plaats die na het verhaal van Hans.

Wanneer jij, na het lezen van deze pagina ook graag wil reageren, dan kan dat via de e-mail button onderaan deze pagina. Wij stellen reacties zeer op prijs en plaatsen die dan ook graag op deze pagina.

 

HET VERHAAL VAN HANS.

 

De eerste tijd in het ziekenhuis is vrij onbetekenend aan me voorbijgegaan. IK weet dat ik veel slaap had maar vooral moe was. Soms sloot ik mijn ogen om even van de wereld te zijn. Dat gebeurde zelfs als er bezoek was. Ik moest gewoon door die hoofdpijnen die me kwelden. Hoofdpijnen zoals ik die nimmer eerder had. Gelukkig minderden die door de medicatie die ik per infuus toegediend kreeg. Mij moet van het hart hoezeer ik dat infuusregime verafschuwde, je kon, zo ingesnoerd in allerlei slangen en riemen, je bed niet uit. Overigens er schortte iets aan mijn waarnemingszin, ik wist datum noch dag te noemen en daarop opmerkzaam gemaakt, ik vergat bezoek te hebben gehad terwijl dat net was geweest. Ook zijn er onderzoeken geweest, waaronder een aantal zeer pijnlijke, waar ik geen weet van heb. Maar goed ook, dunkt me. Toch schetst dit mijn toestand van verminderde waarneming. Zeer merkwaardig, vooral omdat er, volgens mij, geen directe oorzaak voor was.

Een keer, in die ziekenhuisperiode die meer dan drie maanden duurde, herinner ik me een soort van BDE of buitenlichamelijke ervaring gehad te hebben. Naar alle waarschijnlijkheid gebeurde dit in de week dat ik in een coma vertoefde, waarvan de artsen voorspelden dat ik nog maar 0,5 % kans had om daaruit te ontwaken en nog minder kans om er ongeschonden doorheen te komen. Men verwachtte in de toekomst een vegetatief bestaan voor mij, of op zijn best, een toestand met allerlei lichamelijke en geestelijke handicaps en/of verlammingen. Dat ik vrijwel ongeschonden en met zeer weinig lichamelijke gevolgen deze toestand ben doorgekomen wijt ik aan wat me overkwam tijdens volgende ervaring.

Ik werd wakker in een koninklijke sfeer, althans zo rook het daar. De atmosfeer, tot zover je daarvan kunt spreken, droeg God in zich mee, een zoetige naar bloemen ruikende omgeving die geheel 3-D was en wel duizend keer mooier dan mijn mooiste denkbare vakantieplek in het voorjaar. Ineen ontwaarde ik allemaal familieleden. Ze waren allemaal rond 35 jaar oud, ook mijn broertje die ik nimmer kende, want hij overleed toen hij 2 jaar oud was in de oorlogsjaren. Hij was dus aardig gegroeid en mijn ouders waren er ook en ze lachten me toe net als alle anderen. Maar horen kon ik hen niet helaas. Ik kon op geen enkele manier met hen communiceren. Ik kon hen alleen maar zien.


Wel kon ik luisteren naar en spreken met de man die ik al vaker zag in eerdere heldere dromen/visioenen tijdens meditatiemomenten of in mijn slaap (dit was in de jaren voor ik ziek werd) en die me allerlei dingen uitlegde.
Hij had een groot aantal glazen buisjes, een soort van gesloten reageerbuisjes, die gevuld waren met een poeder of vloeistof en toen had hij ineens mijn buisje in handen, okergeel en bijna vol.


‘Oei’, dacht ik, ‘zit mijn leven erop?’ En er schoten gedachten door me heen van wat ik nog van plan was, met vrienden en vriendinnen, mijn zoon, mijn auto en mijn tuin. Als automatisch drongen de beelden daarvan bij me op. Ineens was ik me bewust van mijn gehavende lichaam. Zo zou ik geen normale functie kennen van mijn lichaam en gehandicapt door het leven gaan. Ineens rook ik weer de atmosfeer, waar God in zit, en ik deed spontaan het gebed van mijn leven. Of ik asjeblief mijn krachten weer terug mocht hebben die mij ontnomen waren. Want mijn benen, vreemd genoeg gehuld in maillotachtige kledij in alle kleuren van de regenboog, waren als brandhout en voelden ijskoud aan . Ik had er geen gevoel meer in en evenmin in mijn armen. En plotseling, toen ik mijn gebed beëindigd had, werd ik als bij een elektrische schok getroffen door een enorme kracht. Ik had mijn kracht en gevoel weer terug en ik kon wel huilen van geluk. Ik heb nog met die man, wellicht mijn geestelijke gids aan Gene Zijde, gesproken die me zei dat dit alles past in het plan en dat ik terug moest naar het aardse leven. Geleende tijd noem ik het. Toen ben ik ontwaakt uit mijn coma zoals mijn vriendin me zei. Het eerste wat ik zei was ' nuvere* boel' omdat ik uit die mooie omgeving ineens weer in mijn ziekenhuisbed lag.


In de geest wist ik toen dat ik in het geheel geen krachtsverlies had noch verlammingen, en vrijwel ongeschonden het ziekenhuis zou kunnen verlaten. Het heeft hierna nog weken geduurd voor het inderdaad zo ver was, maar de belofte van tijdens die ervaring is uiteindelijk wel werkelijkheid geworden, tot grote verbazing van alle artsen, verpleegkundigen, therapeuten en niet in het minst van mijn familie en vrienden.


Dit was voor mij mijn ultieme levenservaring en die wilde ik graag met iedereen delen.


Liefdevolle groeten van Hans

* nuver = fries voor 'raar'

 

Reacties zijn welkom in mijn gastenboek:

Gastenboek van Hans

  Vragen over mijn ervaring of jullie eigen ervaringen zijn welkom via mijn email:

 

 

Top


 


Verklaring?

 

Dit vertelde Hans in zijn ervaringsverhaal:

"En plotseling, toen ik mijn gebed beëindigd had, werd ik als bij een elektrische schok getroffen door een enorme kracht. Ik had mijn kracht en gevoel weer terug en ik kon wel huilen van geluk."

 

Ik heb daar nog dikwijls over nagedacht omdat het mij tamelijk onverklaarbaar leek dat Hans, nog lang voor hij inderdaad fysiek terug herstelde, toch de ervaring kon hebben dat hij zijn krachten in zijn ledematen terug had, zomaar, in een klap. Op het moment dat hij die ervaring kreeg was hij namelijk nog helemaal niet in staat om zijn ledematen te gebruiken en zag het er ook niet naar uit dat dit al snel zou gebeuren. Het heeft ook nog geruime tijd geduurd voor het inderdaad zover was, maar toch is het veel sneller gegaan dan iemand ooit had durven hopen.

Ik raakte daar niet goed uit en vond geen uitleg voor wat er nu precies gebeurd was tijdens die ervaring van hem, toen hij vanuit het rijk aan gene zijde terug bij ons kwam.

Tot ik het boek van Joan Grant en Denys Kelsey: Meer dan èèn leven, toevallig in handen kreeg en ik bijzonder getroffen werd door hoofdstuk drie in dat boek: Het supra-fysieke lichaam.

Ik wist meteen dat hierin de verklaring te vinden is voor wat er gebeurd is.

 

Volgens Joan Grant is het ons supra-fysiek dat de ontwerper is van ons fysieke lichaam. Ons fysieke lichaam kan ziek worden, of gekwetst, door stoffelijke omstandigheden zonder dat ons supra-fysiek aangetast is omdat dit uit niet-sterfelijke materie gemaakt is. Het kan echter wel zo zijn dat ook in het supra-fysiek storingen zijn (bv door psychische oorzaken, zoals vereenzelviging met een stoffelijke kwaal, of resten van trauma's uit voorgaande levens). Die storingen, in het supra-fysiek kunnen echter verholpen worden door een ingrijpen van geestkracht. Het geheelde supra-fysiek gaat dan weer doorwerken in het fysieke lichaam ( wat langere tijd in beslag neemt dan de genezing van de supra-fysiek, omdat traagheid nu eenmaal eigen is aan de stof) waardoor ook het fysieke lichaam, als door een wonder en onverklaarbaar door de medici, herstelt. Ik vermoed dat dit ook gebeurde bij Hans en dat, op het moment toen hij ineens ervoer dat hij zijn krachten terug had, dit gebeurde in zijn supra-fysiek.

 

Ter illustratie een stukje uit het betreffende boek:

 

"Dit is een van de redenen waarom ik weet dat het uiterst belangrijks is zich het supra-fysiek in te denken als verkerend in een toestand van gezondheid en doelmatigheid, zelfs wanneer de fysieke tegenhanger lijdend is aan de gevolgen van ziekte, verwonding of leeftijd. Want het supra-fysiek zou een zeer zegenrijk effect moeten hebben, en heeft dat ook; zoals herhaaldelijk wordt aangetoond wanneer zijn invloed een schijnbaar 'spontane' genezing produceert nadat het een stoot energie (¹ ) heeft ontvangen uit het supra-fysiek van iemand anders ... het grondbeginsel achter vele soorten buiten-stoffelijke genezing."

 

 

top

 

 Nog een verklaring.

 

In het boekje: Wat is Karma? las ik dat onze innigste gebeden,

wanneer die in overeenstemming zijn met de doelstellingen van ons Hogere Zelf (ons goddelijk deel),  

zullen verhoord worden.

Dan geldt de wet van Genade soms boven de wet van Karma.

Ook hierin vind ik weer een mogelijke verklaring voor de onverwachte genezing van Hans.

 Zijn gebed en alle gebeden van degenen die hem lief zijn, waren blijkbaar in overeenstemming met zijn levensplan. 

Ter illustratie: een paar citaten uit het genoemde boekje:  

 

Het wonder van genade

 

Als onfeilbaar karma de enige kracht zou zijn ach­ter onze voor- en tegenspoed, zou het er voor de meeste van ons niet best uitzien. We hebben im­mers niet de kennis, noch de kracht of de deugd om veel verdiensten te cumuleren. Integendeel. We hebben alle onwetendheid, zwakheid en zondigheid om veel fouten te vergaren. Maar de goedheid ach­ter het universum is zo groot, dat we niet overgele­verd zijn aan de werking van karma alleen. Daar­naast bestaat een andere kracht, de kracht van genade. Beide werken samen, hoewel niemand kan voorspellen hoe veel of hoe weinig zich van het een of van het ander in een specifiek geval zal voordoen.

 

Genade is een mystieke energie, een actief principe dat behoort tot het Hogere Zelf dat zowel effectief kan zijn op het gebied van menselijk denken, voe­len en fysiek zijn, als in menselijke karmische om­standigheden en relaties. Genade is de kosmische wil, niet louter en alleen een vrome wens of aardi­ge gedachte, en kan via ons onbekende wetten wa­re wonderen verrichten. De dynamische potentie van genade is zo groot, dat ze inzicht kan schenken in de uiteindelijke werkelijkheid, een stervende weer tot leven kan brengen of een lamme het ge­bruik van zijn ledematen kan teruggeven.

 

Uit: Wat is Karma – Paul Brunton  ISBN 90-202-7687-5

 

 

 

Een opmerkelijk detail.

 

Toen Hans mij vertelde over zijn ervaring kreeg ik nog wel meer details te horen dan in zijn zelfgeschreven verhaal staan.
Een van die details kwam ineens weer sterk bij mij naar boven toen ik aan het lezen was in de gnostische geschriften, met name in het Fillipus evangelie want daar kwam ik een stukje tegen dat mij duidelijk maakte waarover Hans het had in zijn verhaal en dat ik, toen ik het voor het eerst hoorde, niet zo goed kon plaatsen.

 

Dit vertelde Hans: 'Op een bepaald moment was ik in een prachtige tuin waar de mooiste rozen bloeiden. Ik stond stil bij een roos om die te bewonderen en haar geur op te snuiven en op hetzelfde moment voelde ik dat ik zelf die geur was ... en dat ik zelf die roos was ... en zelfs de hele tuin.'

 

Dit las ik in het Fillipus evangelie

 

Logion 36

 

Het is voor iemand niet mogelijk
 iets te zien van de dingen
die werkelijk bestaan,
tenzij hij eraan gelijk wordt.

Zo gaat het niet met de mens in de wereld:
hij ziet de zon
zonder een zon te zijn,
en hij ziet de hemel
en de aarde
en alle andere dingen
zonder deze dingen te zijn.

Zo gaat het wel met de plaats van de
Waarheid.
Je zag iets van die plaats
en je werd er gelijk aan.
Je zag de Geest
en je werd Geest.
Je zag Christus
en je werd Christus.
Je zag de Vader
en werd tot Vader.

Daarom zie je hier alles
en niet jezelf,
maar daar
 zie je jezelf,
 en wat je ziet
zul je worden.

 

Een treffende gelijkenis, niet?

 

 

 

‘Geloven’ wordt ‘Weten’?

 

Al sinds lang vóór Hans ziek werd en de hierboven beschreven ervaring kreeg, geloofde ik erin dat er meer tussen hemel en aarde bestaat dan we met onze zintuigen kunnen waarnemen. Maar tussen ‘geloven’ en zeker ‘weten’ ligt nog een wereld van verschil.

 

Enkele voorvallen, tijdens die ziekenperiode, hebben er bij mij voor gezorgd dat het geloof veranderde in weten.

 

Ik wil deze voorvalletjes graag met jullie delen, niet opdat jullie ook zouden weten, want daarvoor moet je het zelf ervaren, maar wellicht kunnen mijn getuigenissen jullie geloof versterken.

 

 

 

Aanvoelen op afstand.

 

Gedurende de hele periode van Hans’ ziekte heb ik er een vaste gewoonte van gemaakt om ’s avonds een verslag over de voorbij dag op een gesloten deel van mijn vriendenforum te plaatsen. Ik deed dit om voor mezelf alles op een rijtje te zetten en meteen ook om al onze vrienden op de hoogte te houden. Zo hoefde ik immers niet elke dag rijen telefoontjes af te werken.

Vrienden en vriendinnen reageerden elke dag op mijn berichten, huilden mee als het slecht ging, lachten mee als het weer beter ging; maar vooral baden ze allemaal samen voor de genezing van Hans.

 

Op een bepaald moment, hij sliep toen voortdurend en reageerde nergens meer op (ik hoorde later dat dit een coma-toestand was) plaatste een van onze vriendinnen onderstaand bericht op mijn forum. C. vertelde me vroeger al dat zij zich, in de geest, soms met mensen kon verbinden. Haar bericht van 22 juli viel me nu ineens op, nu ik al die forumberichten aan het herlezen ben, want zij schreef dit ongeveer precies op het moment dat Hans zijn BDE-ervaring moet hebben gehad en haar bericht maakt duidelijk dat zij dit toen heeft aangevoeld want zij beschrijft, in korte trekken, bijna precies wat Hans toen heeft ervaren.

 

Je weet dat ik me verbinden mag/kan.
En er is "iets" dat Hans nog af wil maken.

Hoewel de berichten er helemaal niet zo positief uit zien, weet ik dat Hans, met de zuivere ziel die hij heeft, toch kiest om dit te doen.
Dus hij is sterk, hij kiest voor het leven.
Dit kost hem een enorme krachtsinspanning, maar toch........
Denk je eens in, aan allemaal gericht trouwens, dat je zomaar mag zien waar je naar toe mag?
Dit is overweldigend, niet te benoemen.
Hoe sterk moet je dan zijn, om dit Zomerland te zien, dit paradijs en toch te kiezen voor het leven omdat je voelt dat je uit liefde daar nog iets af wilt /moet maken?
Misschien kom ik vaag over, dat neem ik op de koop toe. Maar ik weet wat ik voel als ik me met Hans verbind.
Wat ik voel is prive van de persoon waar ik me mee verbind, dus ik wil er niets over kwijt.
Maar één ding wil ik hier wel zeggen
Heb respect voor Hans en zijn sterke wil.
Hij kan het zichzelf enorm gemakkelijk maken door te kiezen wat zo schitterend liefdevol en heerlijk voelt. En toch.... dus ik neem mijn petje voor hem af.
En hoe gek het jullie misschien mag voorkomen wil ik hier mij aan Hans richten: jongen, tranen van begrip staan in mijn ogen en ik weet dat je het voelt.
Zet door, doe wat nodig is.


liefs c.

 

 

 

top

 

Eén in gedachten.

 

Dan waren er nog ervaringen, die ik zelf mocht meemaken en die bewijzen dat communicatie mogelijk is tussen twee mensen, niet via de uiterlijke zintuigen, maar via een geestelijk draadje.

 

Ik zat vaak naast het bed van Hans terwijl hij sliep. Dan las ik een boek, of zat ook wel eens gewoon wat na te denken over alle gebeurtenissen, of ik zat te bidden.

 

Het gebeurde meerdere keren dat Hans op een dergelijk moment zijn ogen opende en zei: ‘ Je was aan het bidden, niet? Ik kon het wel voelen.’

Dit vond ik natuurlijk fijn, maar ook wonderlijk, om te horen.

 

Maar de meest opmerkelijke ervaring op dit vlak was op een dag, Hans sliep weer, dat ik aan het denken was over een mailtje dat ik die avond aan een van onze vrienden wou sturen. Ik wilde aan die persoon vertellen over de zorgwekkende toestand van Hans. Op dat moment werd hij weer wakker en vroeg, tot mijn grote verbazing: ‘ En…. Wat zegt S.? ‘ Laat S nu net de persoon zijn aan wie ik zat te denken.

 

Dit soort van kleine voorvalletjes hebben mij er diep van overtuigd dat niet-fysieke communicatie mogelijk is en dat wij, mensen, veel meer zijn dan alleen het fysieke lichaam dat hier op aarde rond loopt.

 

Geholpen worden.

 

Nog een kleine belevenis, die me overtuigde van het feit dat wij er niet alleen voorstaan in moeilijke momenten, wil ik hieraan toevoegen. Dit was voor mij het bewijs dat God, of hoe je die kracht/macht ook noemen wilt, soms heel eenvoudige dingen gebruikt om Zijn/Haar betrokkenheid en aanwezigheid duidelijk te maken, aan wie daar oog voor heeft.

 

Op een dag toen het steeds maar slechter ging met Hans en ik heel sterk begon te twijfelen aan de goede afloop van heel deze ziektegeschiedenis, was ik weer eens met de auto onderweg naar het ziekenhuis. Ik voelde me diep bedroefd en toen zag ik ineens, bij een rotonde waar ik elke dag meerdere keren langs reed, opeens een zwart bestelbusje invoegen, vlak voor mijn auto.

Mijn aandacht werd eerst getrokken doordat het busje, door de zwarte kleur, er eigenlijk een beetje dreigend uitzag. Groot was dan ook mijn verbazing toen ik ineens zag welke tekst er, in grote witte letters, op de achterkant van het busje stond: Alles komt goed!

Op dat moment voelde ik mezelf weer rustig worden en kreeg ik opnieuw vertrouwen in de goede afloop en dankte ik God voor Zijn duidelijk antwoord op mijn gebeden.

 

 

 

Ik hoop dat jullie, die dit lezen, hierdoor overtuigd mogen raken van een eenheidsgevoel met andere mensen. Ik wéét nu dat wij geen alleenstaande individuen zijn, maar deeltjes van een groter geheel.

 

top

 

 

Helende Handen.

 

Voor de tijd dat Hans ziek werd kende ik hem al iets meer dan twee jaar. In die periode heb ik meerdere keren mogen ervaren dat hij, wat men wel eens noemt, helende handen had. Daarmee bedoel ik dat hij blijkbaar in staat was om, via zijn handen, helende energie door te geven aan een mens en hierdoor pijnlijke plekken in het lichaam te helpen helen. Zo had ik regelmatig last van zenuwknopen in de nek die mij behoorlijk wat pijn bezorgden. Op een dag was het weer zover en toevallig was Hans toen in de buurt. Ik vertelde hem wat er aan de hand was en hij legde zijn hand op de pijnlijke plek. Na een paar minuten was de pijn, en zelfs de knoop, helemaal verdwenen. En wat meer is, die keerde ook niet meer terug in de loop van de komende maanden. Ook ben ik, na een foutje van een chirurg bij een herniaoperatie, chronisch pijnpatiënte geworden. Meestal is de daaruit voortkomende pijn redelijk draagbaar, maar soms is die dan weer zo indringend dat het mijn hele doen en laten hindert. Wanneer Hans dan even de hand op de pijnlijke plek legde, dan was ik opnieuw een tijdje van de ergste pijn af.

 

Maar dan werd Hans zelf ernstig ziek, begin mei 2004, zoals uit bovenstaand verhaal wel duidelijk werd, en had hij alle krachten nodig om zelf te herstellen. Het is voor de behandelende artsen nog steeds een groot wonder dat hij zo goed herstelt na alles wat hem overkwam. De neuroloog die we onlangs nog spraken, had het over een ‘groot zelfherstellend vermogen’.  Ik vermoed dus dat dezelfde krachten waarmee hij vóór zijn ziekte anderen kon helpen, ook hebben bijgedragen tot zijn eigen herstel.

 

Intussen is hij iets meer dan twee maanden uit het ziekenhuis. In de eerste weken na zijn ontslag was maar weinig meer te merken van de helende krachten in zijn handen. Maar nu we weer wat verder zijn hebben wij, tot onze grote vreugde, mogen vaststellen dat die krachten er terug zijn. En wat meer is: de intensiteit lijkt wel meer dan verdubbeld te zijn. Elke keer wanneer ik nu weer eens hevige pijn te verduren heb en Hans legt even een paar minuten zijn hand op de pijnlijke plek (ik hoef die plek trouwens niet aan te wijzen want hij kan voelen waar die zit omdat hij zijn handen voelt prikken als hij in de buurt komt) dan is de pijn weer voor uren onschadelijk gemaakt. Wat ik daarbij voel is een enorme warmte die via zijn handen wordt overgebracht naar mijn lichaam, ook al voelen zijn handen bij een gewone aanraking helemaal niet warm aan. Daarbij krijg ik dan ook nog eens een overvloed aan nieuwe energie, als presentje.

 

Hoe dit allemaal precies werkt, weet ik niet. Maar ik vond het wel de moeite waard om dit te vertellen. De dokter die ooit, tijdens de coma van Hans, tegen me zei: ‘Er is méér tussen hemel en aarde dan wij, dokters, weten,’ had zeer duidelijk gelijk toen hij deze woorden uitsprak.

 

Vandaag, 21 januari, gebeurde er iets wonderlijks terwijl Hans weer eens 'de pijn van de pijn', zoals hij dat noemt, probeerde weg te nemen door handoplegging.

Hij had zijn ene hand op de bovenkant van mijn rug terwijl hij de andere hand op mijn hoofd had gelegd. Er ging een heerlijke rust vanuit en ik voelde, zoals steeds bij zo'n behandeling, de pijn langzaam wegvloeien.

Ineens voelde ik naast de hand die stil op mijn rug lag, een tweede hand bewegen. Even meende ik dat Hans dit deed maar na een fractie van een seconde realiseerde ik me dat zijn tweede hand op mijn hoofd lag en dat die niet tegelijk op mijn rug kon zijn. Er was dus blijkbaar een derde hand!!!!

Hans zegt steeds dat hij zich, in gebed verenigt met de geestelijke wereld wanneer hij probeert om me te helpen.

Wellicht heb ik vandaag tastbaar mogen ervaren dat die geestelijke wereld ook daadwerkelijk behulpzaam is bij wat Hans (en ook andere geestelijke healers) aan mensen proberen te doen.

Ik voel een diepe dankbaarheid om dit te hebben mogen voelen.

 

Ik vind het zeer fijn dat ik nogmaals een stukje kan toevoegen aan het topic over de helende krachten die Hans mag doorgeven via zijn handen. We zijn blijkbaar nog niet aan het eind van de wondertjes die ons overkomen sinds zijn eigen, wel zeer bijzonder herstel, na alles wat hij heeft doorgemaakt.

Sinds mijn vorige stukje, van 21 januari, heeft hij me bijna dagelijks behandeld, de ene dag met meer succes dan de andere weliswaar. Meestal gaat het prima en voel ik na enkele minuten dat de pijn die ik heb, via mijn been en voet, als het ware naar buiten stroomt, waarna een diepe ontspanning en merkbare afname van de pijn volgt.

Nu is het zo dat, tijdens mijn operatie in 1988, een zenuw geraakt werd waardoor ik ook kracht en gevoel in mijn linkerbeen en voet ben kwijtgeraakt. Zo was het mij sindsdien niet meer mogelijk om mijn tenen van mijn linkervoet plat op de grond te zetten en kon ik ook niet meer op mijn tenen staan.

Gisterenavond echter voelde ik ineens die tenen weer en... voelde ik met die tenen ook de grond waarop ik stond. In plaats van gekromd, zoals ik reeds al die jaren ervaar, waren ze nu gestrekt.

Ik probeerde, voor de zoveelste keer in 17 jaar, op mijn tenen te gaan staan, en warempel, tot mijn grote verbazing lukte dat. Eerst nog een beetje wankel... maar ik kon gewoon steunen op mijn  tenen die al jaren helemaal gevoelloos waren.

Het lijkt wel een wonder en ik krijg nu ook nieuwe hoop en vertrouwen dat ik nog eens van alle klachten, inclusief de chronische pijn, verlost mag worden.

Ik hoop dat ik hier later weer een vervolg mag schrijven.

15 februari 2005

 

top

 

 

Gebedsverhoring.

 

Uit: De Bron der Wijsheid.

W.A.H. Mulder-Schalekamp

 

EMED[1][1] onderwijst:

 

“Ook heden ontvangen wij nog op wonderbaarlijke wijze gebedsverhoring, maar dat heeft niets te maken met het lezen van dure missen of de verkoop van kaarsen. Wij spreken dan een eenvoudig gebed uit, dat ik u graag wil leren:

 

Mijn God, ik sta hier voor U als Uw dienaar en de dienaar van vele mensen. Ik vraag NIETS voor mijzelf, maar ik vraag U, in de naam van Jezus Christus, om hem/haar uit de grote nood te helpen waarin hij/zij verkeert; zij durven het leven dat zij ontvangen hebben niet meer aan, zij zijn bevreesd en ontmoedigd en zien geen licht meer op hun weg, omdat zij gebogen gaan onder hun smarten en noden.

 

In de volle overtuiging dat indien het MAG het ook KAN zou ik hen willen helpen en daarom buig ik nederig het hoofd, wachtend op Uw zegen en Uw inspiratie; laat mij mogen helpen, mijn God, opdat zij weer gezond worden en moed krijgen en het leven weer mooi en belangrijk vinden.

 

Strek Uw handen over mij uit, opdat ik mijn handen over hen mag uitstrekken in naam van Jezus Christus, die ons beloofde: ‘Wat ge mijn Vader in mijn naam zult vragen, het zal u gegeven worden.’

 

Indien u zó vraagt, in het volste vertrouwen dat er een God is die almachtig in Zijn grootheid u kan helpen, dan kunt ge ook zeker zijn van het wonder, maar kijk vooral naar het woordje MAG, want indien de levensdraad ten einde loopt, dan MAG HET NIET en dan moeten de mensen zich daaraan houden en leren berustend het hoofd te buigen.

 

Het moet geen dreinen worden om iets dat beter niet gegeven kan worden, want stel u voor dat u bidt voor een zieke en de zieke mag blijven leven onder voorwaarde dat hij zijn hele leven lang invalide of een hulpeloze stakker blijft, dan zou ik persoonlijk veel liever bidden:

‘Heer, laat Uw zoon/dochter gaan, hij/zij heeft deze cirkel volbracht, leidt hem/haar naar het licht van Uw vrede en liefde.’

 

Geen EEUWIGE rust alstublieft, maar werkend aan zijn of haar evolutie; en het Licht is dan altijd nog de bewustwording wel niet meer op Aarde te leven, maar toch te LEVEN, te kunnen DENKEN, te mogen ZIEN en de kracht te ontvangen te kunnen HOREN en zo VERDER te gaan.

 

Mijn innige geloof is dat de handen van onze meester ons een veilige haven binnenloodsen, hoe zeer gehavend en verscheurd, in de loop van het leven, het zeil van ons scheepje is.

 

Hij verdoemt niet, maar steekt in de donkerste nacht zijn handen uit om ons te geleiden; en dat is wel het eenvoudigste geloof dat ik ken.

 




[2][1] Gids van Mevrouw Mulder.

 

 

 

REACTIES.

 

Beste Francien en Hans,

 

Heel erg veel dank voor het opsturen van de indrukwekkende ervaring die Hans tijdens zijn coma heeft meegemaakt. Wat was eigenlijk de medische diagnose, dat het zo slecht ging met Hans, en dat de artsen zo somber waren over de prognose: virale encephalitis (hersenontsteking door een virus)?

 

Je ervaring kan een coma-ervaring worden genoemd, maar is gewoon identiek aan een BDE, waarbij je je volle bewustzijn (veel ruimer dan normaal) buiten je lichaam hebt ervaren, in een andere dimensie waar geen tijd en afstand heerst, en waar je een ontmoeting mocht hebben met je overleden broertje, en met je ouders. Het is trouwens heel erg interessant dat je meldt, dat zowel je ouders als je broer ongeveer 35 jaar oud leken!!

De ontmoeting met een beschermgeest, of hoger lichtwezen, wordt ook vaker gemeld, en met name het feit dat je hem herkende van meditatie momenten of in je slaap betekent, dat je op die momenten ook contact had met je hogere bewustzijnsvelden.

Het feit, dat je "wonderbaarlijk" bent genezen, komt door het contact dat je "daarboven" had, en door je gebed. Je kreeg de beschikking over Goddelijke, genezende krachten, die overal in het universum, dus ook op deze aarde, aanwezig zijn, maar veel te weinig worden aangesproken en gebruikt door onwetendheid en onmacht van mensen.

Ik verwacht ook, dat je van inzicht bent veranderd in wat belangrijk is in het leven, je geen angst meer hebt voor de dood, en vaak komen ook verstekte intuïtieve gevoelens voor.

Wees voorzichtig met het vertellen van je ervaring aan anderen, omdat veel mensen er bang voor zijn, en het niet kunnen of willen accepteren, en daarmee ook jou afwijzen.

Nogmaals heel erg veel dank, dat je je ervaring met mij hebt willen delen. Mochten er nog vragen of aanvullingen zijn, dan hoor ik dat graag.

 

Met vriendelijke groeten,

 

Pim van Lommel, cardioloog

*******

 

 

Beste Francine en Hans,

 

Wat een prachtig verhaal weer, ik ben blij dat jullie het willen delen en ga het zeker op de site zetten. Wat ook zo belangrijk is dat de wonderlijke genezingsprocessen wel degelijk bestaan, het zijn Goddelijke openbaringen die de mensheid hopelijk laten inzien dat er wat anders is als deze materiële wereld. Door de publicatie waar ik mee begonnen ben, hoop ik ook dat andere mensen met hun verhaal komen, want ondanks hun vreugde zijn ze ook soms verdrietig doordat ze niet geloofd worden.  Vele mensen met zulke wonderlijke genezingswijze durven er nog niet voor uit te komen in de openbaarheid, hopelijk draagt onze bijdrage er toe bij dat ze dat wel gaan doen en dat de reguliere zorg open gaan staan voor deze genezingswijze. Ik hoop nog wat van jullie te horen.

 

Vriendelijke groet,

 

 

Cees de Kort

http://www.bijnadoodervaring.nl/

*******

 

 

Lieve Hans en Francine,

Jullie beiden van harte gefeliciteerd. En wat een prachtige en ontroerende ervaring!!!

DIKKE ZOEN,

 

Hans Stolp

*******

 

Hallo Francine en Hans,

 

Wat een fantastische ervaring is dat geweest. Er gebeuren nog steeds wonderen. Fijn wat je allemaal hebt mogen doen voor Hans, Francine, je bent een gezegende en Hans, wat heerlijk dat je er zo heel uit bent gekomen en je aardse taak mag afmaken. Wat een fantastisch gegeven te weten, dat we kinderen van het licht mogen zijn. Wat kunnen we een hoop betekenen voor onze omgeving.

 

Groetjes en Gods zegen toegewenst.

 

Jaap P.

*******

 

 

 

Dag Hans en Francine,

 

Zo mooi en echt.

Volgend jaar brengen we onze DVD uit, waar ook ruim aandacht zal besteed worden aan BDE's. Ik ben benieuwd wat Hans van onze geanimeerde 'vakantieplek' zal vinden.

lieve groetjes,

Ludo V.

www.wayti.com

*******

 

 

 

Bedankt Hans,
door het delen van wat je onderging,
heb je velen de les van het leven geleerd.
Leven is méér dan 'niet-dood' zijn.
Mij bevestigde je door dit verhaal,
dat er meer is tussen hemel en aarde.
De gebeden om wonderen,
worden steeds verhoord op een wijze,
die we niet kunnen verwachten of verklaren.
Helende krachten mogen we ontvangen en
dòòrgeven aan medeschepselen in het geloof,
dat de Schepper het AL heeft gemaakt uit Liefde.
Jouw wondervolle ervaring geeft de moed
om door te gaan op de weg van het geloof.

 

Chris W.

*******

 

 

 

Hans wat heb jij een heelrijke ervaring mogen beLeven!
Dank je dat je dit met ons wilde delen.

 

Karuna

*******

 

 

 

Hans,

wat een mooie ervaring en wat fijn dat je deze nu met ons delen wil. Heerlijk om te lezen vind ik zelf. (om van iemand zo dichtbij te horen mooi en fijn het 'daar' is en nu te weten dat geliefde overledenen het dus zo goed hebben. Niet dat ik je persoonlijk ken maar we hebben zoveel over je gelezen en 'gesproken' en nu mogen lezen dat het wel dichtbij 'voelt' als je me begrijpt)
Het lijkt me voor jou ook een hele geweldig en aparte ervaring en hoe je het omschrijft vind ik ook heel mooi...geleende tijd. Zo kun je het inderdaad wel noemen.
Sterkte in je verdere 'herstel proces' en hou ons maar op de hoogte.

 

Droppelke

*******

 

 

Lieve Hans,
Wat heel mooi om je verhaal zo opgeschreven te zien staan, toen Wim en ik bij jullie waren heb je het ons ook persoonlijk verteld, en ik geloof dat ik toen ook al aan je lippen hing. Zo mooi kon je het vertellen, je ogen glinsterden er zo mooi bij. Nu ik het lees zie ik dat weer helemaal voor me. Je mag hier nog een mooie taak vervullen, medemensen om je heen
te mogen vertellen van jou ervaring. Mensen die hier misschien normaal lacherig op zouden hebben gereageerd, maar daar het nu van jou kom, toch wel na gaan denken.

Het lijkt me heerlijk om daar eens getuige van te mogen zijn, om te zien hoe mensen stil worden van je verhaal, en de liefde en de warmte beleven
die dan tussen jou en die mensen ontstaat.. heerlijk...

Fijn dat je nog bij ons bent Hans.

liefs Sientje

*******

 

 

 

Hoi Hans,

Dank je voor het delen van je indrukwekkende belevingen.
Ik kan mij goed voorstellen dat je je nu zo gezegend voelt.

 

Groetjes

Roland

*******

 

 

Echt een bijzondere ervaring heb je mogen beleven Hans en wat fijn dat je dit met ons wilt delen.

Het gelukzalige gevoel dat je nu hebt, kan ik me helemaal voorstellen. Hoe bijzonder is het niet dat je inderdaad met deze gezondheid het ziekenhuis hebt kunnen verlaten. Ben er stil van!!

Liefs,
Diana

*******

 

 

 

Beste Hans,

Bedankt dat je dit met ons hebt willen delen.
Prachtig zo'n ervaring; ik raakte er erg door ontroerd.

Ik wens je veel succes met de voortzetting van je herstel.

Liefs,

Chris10

*******

 

 

Hallo Hans,

Prachtig om dit te lezen.
Jouw ontroering kan ik heel goed plaatsen, ook de belevenis die jij mocht beleven.
Wij zullen het er nog eens over hebben als ik naar Friesland kom.

Liefs Noria

*******

 

 

 

Hallo Hans,

Wat heerlijk dat je jouw ervaring zo bewust mocht beleven en bedankt voor het delen hiervan. Ik ben benieuwd of je al inzichten hebt ontvangen betreffende bovenstaande. De regenboog heeft bij meerdere mensen een bijzondere betekenis. Een feit is in elk geval dat deze zichtbaar is bij water (voor mij de emotionele levensstroom) en zonlicht (levensenergie). Samen vormen deze kleuren zoals je weet het witte Licht. Ook bij Rudolf Steiner heeft de regenboog een mystieke betekenis. En heeft Jezus zelf niet gezegd dat de regenboog ons helpt te herinneren aan het verbond van God met de mensen? De brug tussen hemel en aarde. Wat denk jezelf?
Liefs,
Marian.

*******

 

 

Prachtig verhaal Hans. Het is een indrukwekkende belevenis
voor je geweest die in je geheugen gegrift staat blijkt wel.

Liefs,
Letty

*******

 

 

Hans doe rustig aan. Je kunt mooie vertellen. Een erg indrukwekkende beleving denk ik zo.
liefs van mij

Dombo

*******

 

 

Hoi Hans

Prachtige ervaring, fijn dat je het wilde delen met ons ik zou zeggen. GENIET er van je verdere leven !!!!!!!!!!!!

Groetjes

Dolfijntje

*******

 

 Wat een ervaring, wat een ervaring Hans. Hier zijn eigenlijk geen woorden (begrippen) voor om dat uit te leggen. Toch heb je het met aardse woorden aan ons duidelijk kunnen maken.

Ik proef en voel de sfeer waarin jij je hebt bevonden.
Een bewijs temeer dat er een hiernamaals is!

Jij als "instrumentje" mag ons dit duidelijk doorgeven!

O wat een verrijking voor jouw ziel Hans.

We hebben allemaal met jou meegeleefd en ook met Francineken, die zoveel zorgen had om jou en we begrepen er niets van. Al had ik wel mijn twijfels, het verloop van je ziekte en genezing was zo wonderlijk. Trouwens de doktoren begrepen er ook niks van.

Je geleidegeest heeft jou dit mee laten maken, je moet niet meer twijfelen
het is realiteit hetgeen in de boeken van JR staat. Jij bent hiervoor inzetbaar geweest om ons nogmaals te overtuigen.

Niet iedereen kan dit ervaren, jij bent een uitverkorene Hans, een bijzondere mens, die in alle bescheidenheid en Friese nuchterheid ons dit mag doorgeven.

Een welgemeend PROFICIAT Hans met deze bovennatuurlijke ervaring.

Je bent er even uit geweest
Je was in hogere sferen
daar waar geen stof is, enkel geest
om zo te evolueren

Te voelen dat God echt bestaat
om liefde te ervaren
Als tegenligger van de haat
en zo liefde te baren

Ik ben echt ontroerd Hans door jouw verhaal, ik sluit het in mijn hart en hoop dat nog heel veel mensen hierdoor overtuigd worden van het hiernamaals.


A3ana

*******

 

 

Lieve Hans

Ik heb met bewondering je verhaal gelezen, ik denk dat je een gezegend mens bent om dat te mogen ervaren.
Ik zie ook dat het nu steeds beter gaat met je, maar je zult nooit vergeten hoe het daar was.
Ik ben blij dat het je nu zo goed vergaat, ga zo door.

Veel liefs Nel

*******

 

 

Beste Francine en Hans,

 

Het heeft even geduurd voor ik rustig jouw/jullie verhaal heb kunnen lezen. Wat een geestelijke winst kun je als mens maken op lichamelijke ziekte! Dat jou dit gegeven is Hans, moet wel erg diepe indruk op je maken. Fijn dat je dit, wat je daar gezien en ervaren hebt, met ons hebt willen delen.

Bedankt en alle goeds voor jullie beiden.

 

Roelof Tichelaar

*******

 

 

Hallo Hans,

 

Wat een bijzondere ervaring zeg! Zoiets te mogen beleven is toch echt wel een God's geschenk! Dank je wel Hans dat je dit met ons wilde delen.

 

Veel liefs,

Lichtflits

*******

 

 

Lieve Francine en Hans
Wat een prachtige ervaring voor Hans waar veel mensen misschien wel jaloers op zijn.wij hopen dat je die momenten in je hart mag koesteren Hans en zo zie je maar weer, de mens kan dodelijk ziek zijn maar aan Gene Zijde wordt beslist wanneer je over gaat. En je ziet maar weer dat er nu veel meer mensen zijn die dit geloven, ook door de reacties die er op komen.
Heel veel liefde toegewenst

Henk & Diny

http://www.liefdesband.nl

 

top
*******

 

 

 

 

Wie naar aanleiding van dit ervaringsverhaal wil reageren, of zelf een ervaring wil delen, kan dit doen via email.

 

 

Of via het gastenboek voor deze pagina

 

 

Citaten van onderzoekers naar BDE’s en het leven na dit leven.

Raymond Moody - Jung - Kenneth Ring - Pim van Lommel - Margot Grey -

 

Raymond A. Moody

 

Ik heb meer dan twintig jaar in de frontlinie van het BDE-onderzoek gestaan. In de loop van deze tijd heb ik geluisterd naar de verhalen van duizenden mensen over hun intens persoonlijke reizen… waar naar toe? Het hiernamaals? De hemel die ze uit hun geloof kenden? Een deel van de hersenen dat alleen in tijden van nood toegankelijk is?

Ik heb met bijna iedere BDE-onderzoeker ter wereld gesproken over zijn of haar werk. Ik weet dat de meesten van hen diep in hun hart geloven dat BDE’ers een glimp opvangen van leven na dit leven. Maar als wetenschappers en geneeskundigen is het hun nog steeds niet gelukt om het ‘wetenschappelijk bewijs’ te leveren voor ons gedeeltelijk voortbestaan na de dood van ons stoffelijk lichaam. Dit gebrek aan bewijs weerhoudt hen ervan hun ware gevoelens openlijk bloot te geven. Maar ondertussen blijven ze proberen een wetenschappelijk antwoord te geven op die oneindig gecompliceerde vraag: wat gebeurt er wanneer wij sterven?

Ik denk niet dat de wetenschap die vraag ooit zal kunnen beantwoorden. Je kunt hem van elke kant benaderen, maar het uiteindelijke antwoord zal nooit bevredigend zijn. Zelfs als de bijna-dood-ervaring opgeroepen zou kunnen worden in het laboratorium, wat dan? De wetenschap zou alleen maar meer te horen krijgen over de reis die niet wetenschappelijk waarneembaar is.

 

Door dit gebrek aan wetenschappelijk verifieerbaar bewijsmateriaal vragen mensen vaak aan mij wat ik ervan denk: vormen BDE’s het bewijs dat er een leven is na dit leven? Mijn antwoord is ja.

Voor die zekerheid zijn verscheidene redenen. Een daarvan is het bestaan van de verifieerbare uittredingservaringen. Er zijn veel voorbeelden van mensen die hun lichaam verlaten en getuige zijn van de pogingen die men onderneemt om hen te redden. Is dat niet voldoende bewijs voor het voortbestaan van de mens na de dood van zijn stoffelijk lichaam?

Echter, de enorme veranderingen in de persoonlijkheid die het gevolg zijn van BDE’s zijn voor mij het meest indrukwekkende aspect. Dat BDE’s de mensen die ze ondergaan volkomen veranderen, is het bewijs van de echtheid en de kracht ervan.

Ik ben ervan overtuigd dat er na tweeëntwintig jaar onderzoek naar de BDE nog niet voldoende wetenschappelijk bewijs is waaruit eens en voor altijd blijkt dat er een leven is na de dood. Maar dat geldt alleen voor wetenschappelijk bewijs.

Gevoelens zijn iets anders. Daar kun je over oordelen, ook al heb je geen strikt wetenschappelijke kijk op de wereld. Wel kunnen ze – en moeten ze volgens onderzoekers zoals ik – deskundig worden geanalyseerd. En op dergelijke studie berust mijn overtuiging dat BDE’ers een glimp opvangen van het hiernamaals en kort in een heel andere werkelijkheid verblijven.

 

Bron: De tunnel en het Licht – R.A.Moody

 Bruna - 1988 - ISBN 90-229-8182-7

 

C.G. Jung

 

Wat er na de dood gebeurt, is zo onuitsprekelijk groots, dat onze verbeelding en onze gevoelens er zelfs bij benadering geen idee van kunnen hebben.

Vroeg of laat worden de doden allemaal wat wij ook zijn.

Maar in deze werkelijkheid weten we weinig of niets over die zienswijze. En wat zullen we na de dood nog weten van deze aarde? De ontbinding van onze tijdelijke vorm in de eeuwigheid brengt geen verlies aan betekenis met zich mee. Integendeel, de pink weet dan dat hij deel is van de hand.

 

Uit een brief die hij schreef nadat hij zelf een BDE had tijdens een hartaanval.

 

 

 

 

Kenneth Ring

 

Ring, hoogleraar psychologie aan de Universiteit van Connecticut, zette het onderzoek van Moody verder op een meer wetenschappelijke leest geschoeid. Hij heeft met nadruk erkend dat BDE’s geen ‘bewijs’ vormen van een leven na de dood maar vervolgt daarna:

‘Wél geloof ik – en niet alleen op basis van mijn gegevens en die van anderen met betrekking tot BDE’s – dat wij na onze fysieke dood een bewust bestaan blijven houden, en dat de kernervaring het begin ervan vertegenwoordigt – dat het een glimp is van toekomstige dingen.

Mijn eigen interpretatie van deze BDE’s heeft me ertoe gebracht ze als ‘leerervaringen’ te gaan zien. Het zijn, zo komt het mij voor, openbaringservaringen… Deze ervaringen impliceren duidelijk dat er iets meer schuilgaat achter de stoffelijke wereld die we met onze zintuigen waarnemen… ieder die de moeite neemt zich vertrouwd te maken met de aard en de gevolgen van authentieke mystieke of religieuze ervaringen, zal er al spoedig van overtuigd raken dat de kernervaring zelf een lid van deze grote familie is.

Waarom doen dergelijke ervaringen zich voor?... Ik kan hierop slechts één speculatief antwoord opperen, ook al geef ik toe dat het niet alleen vergezocht, maar zelfs ook regelrecht gewaagd is. Ik ben gaan geloven dat het universum… zich van velerlei manieren bedient om ons zijn ‘boodschap duidelijk te maken’. In zekere zin is het erop uit ‘ons wakker te schudden’, ons de ogen te openen voor de kosmische dimensies van het drama waarin ieder van ons zijn of haar rol speelt. BDE’s zijn een van de methoden die het universum hanteert om ons te wekken voor deze hogere werkelijkheid.

 

Kenneth Ring – Life at Death – A Scientific Investigation of the Near-Death-Experience

 

 

 

 

Pim van Lommel

cardioloog in het Rijnstate Ziekenhuis in Arnhem

 

Mensen ervaren iets in een BDE en halen hieruit het wezenlijke inzicht dat dood niet bestaat:

*hiermee krijgt leven een totaal andere waarde;

*hiermee worden liefde, aandacht en compassie naar jezelf en naar anderen belangrijk;

*hiermee neemt het belang van uiterlijk, geld, en verslavende dingen aanzienlijk af;

*hiermee wordt levensenergie gegeven aan dingen die te maken hebben met de continuïteit.

Dit botst vreselijk met de heersende opvattingen en dit betekent dat ongeveer 80% van mensen met een BDE in echtscheiding raakt, van baan verandert en anders gaan leven. Dit is een heel moeilijk proces dat jaren en jaren kost.
Als je openstaat voor wat deze mensen te vertellen hebben, kun je die inzichten oppakken. Als je ze niet uit angst afwijst, zijn mensen met BDE's grote leermeesters voor je.

 

 

 

Margot Grey

 

(Oprichtster IANDS([1][1]) in Groot-Brittannië.)

 

Zij beschrijft hoe haar eigen belangstelling voor BDE’s ontstond na een persoonlijke ervaring die zij in 1976 in India heeft opgedaan.

 

‘Het gevolg van deze ervaring was een ‘geestelijke wedergeboorte’. Mijn geestelijke energieën leken te zijn vergroot en verfijnd door een nieuw bewustzijn, en ik besloot een studie te gaan maken van de verschijnselen die ik had ervaren, in een poging te ontdekken wat andere mensen ervoeren als zij kennelijk op de drempel tussen leven en dood verkeerden.’

 

‘Het eigenlijke belang van een BDE bestaat uit de invloed die deze ervaring heeft op degene die haar zelf heeft doorgemaakt.’

 

‘Een mystieke visie op de aard van het universum lijkt ons de beste grondslag voor het doorgronden van BDE’s te verschaffen. Degenen die deze visie onderschrijven, lijken het er echter over eens te zijn dat het nog geruime tijd zal duren voordat mensen vertrouwd zullen raken met een werkelijkheid van een andere orde dan die van de wereld der (stoffelijke) verschijnselen. Als puntje bij paaltje komt, lijkt de wetenschap datgene te bevestigen – of althans niet tegen te spreken – wat mystici al millennia lang hebben beweerd, als zij verklaarden dat wij pas toegang tot de spirituele werkelijkheid kunnen krijgen wanneer ons bewustzijn bevrijd is van zijn afhankelijkheid van het lichaam. Zolang we aan het lichaam en zijn zintuiglijke gewaarwordingen gebonden blijven, kan de spirituele werkelijkheid voor ons, op zijn gunstigst, nooit meer zijn dan een constructie van het verstand. Want alleen wanneer we het rijk aan gene zijde van de dood benaderen, kunnen we het rechtstreeks ervaren.’

 

Uit: Return from Death - Margot Grey



[1][1] International Association for Near-Death Studies

 

 

 

 

 

 

 

Lektuur over BDE.

Reizen voorbij het licht: ultieme bijna-dood ervaringen Kenneth Ring

Stichting Merkawah

Stichting voor onderzoek naar bijna doodservaringen

Interview met Dr. Pim van Lommel

Bijnadoodervaring Nederland

 

 

 

Gastenboek van Hans